Polskie Radio Program III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Polskie Radio Program III
Państwo Polska
Język polski
Siedziba ul. Myśliwiecka 3/5/7,
00-977 Warszawa
Założono 1 kwietnia 1962
Inne nazwy Trójka
Właściciel Polskie Radio
Redaktor naczelny Magdalena Jethon
Format stacji radio muzyczne
Częstotliwości
w miastach
zobacz listę w artykule
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa radia

Polskie Radio Program III (Trójka, Radiowa Trójka, Program Trzeci Polskiego Radia, oficjalny skrót PR3) – ogólnopolska, całodobowa, publiczna polska stacja radiowa, będąca częścią spółki akcyjnej Polskie Radio. Regularną emisję programu rozpoczęła 1 kwietnia 1962 roku.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Siedziba Trójki przy ul. Myśliwieckiej 3/5/7 w Warszawie
Kubek z logo Trójki (lata 90.)
Tadeusz Sznuk zanim trafił do Programu I pracował w Trójce
Marek Gaszyński to jedna z największych ikon Programu III w latach 60. i 70.
W roli Elizy, w słuchowisku „Kocham pana, panie Sułku” występowała Marta Lipińska
Jan Kobuszewski występował w słuchowisku „Rodzina Poszepszyńskich
Stefan Friedmann współpracował z takimi trójkowymi audycjami jak: „60 minut na godzinę” czy „Ilustrowany tygodnik rozrywkowy
Korneliusz Pacuda, popularyzator muzyki country, związany był z Trójka do roku 2001
Wojciech Mann – jeden z najbardziej rozpoznawanych głosów radiowych
Jerzy Owsiak prowadzi w Trójce m.in. audycję „Się kręci”
Tomasz Sianecki prowadził na antenie Programu III m.in. audycję Zapraszamy do Trójki
Sławomir Wierzcholski na antenie Trójki prowadził audycje poświęcone bluesowi
Zanim Monika Olejnik stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci związanych z telewizją przez długie lata pracowała w Trójce
Grzegorz Miecugow – dyrektor Trójki na początku lat 90.
Marcin Kydryński pracuje w Trójce od początku lat 90.
W roku 2007 po dłuższej przerwie, na antenę Trójki powrócił Paweł Sztompke
Marek Niedźwiecki – jedna z największych osobowości Trójki, pracował w niej w latach 1982-2007 oraz ponownie od kwietnia 2010
Beata Pawlikowska prowadziła z Grzegorzem Wasowskim audycję Lista przebojów dla oldboyów
Po odejściu ze stacji Marka Niedźwieckiego, prowadzenie Listy Programu III przejął Piotr Baron
Kuba Strzyczkowski prowadzi audycję „Za, a nawet przeciw” oraz piątkowe popołudniowe wydanie „Zapraszamy do Trójki
Kuba Wojewódzki z Trójką był związany w latach 90.
Po odejściu z Trójki Moniki Olejnik rozmowy z politykami na antenie stacji prowadziła m.in. Jolanta Pieńkowska
Tomasz Kammel bardzo krótko pracował w Programie III. Prowadził m.in. audycję Znaki szczególne
Piotr Metz współtwórca sukcesu konkurencyjnej stacji radiowej RMF FM po powrocie do programu III prowadzi m.in. audycję „Historia powszechna rock’n’rolla”
Jan „Ptaszyn” Wróblewski – jedna z niewielu postaci Trójki związana z pierwszymi latami jej istnienia, która obecna jest na antenie do dziś
Artur Orzech obecnie prowadzi Zaraz wracam
Artur Andrus – odpowiedzialny w Trójce za audycje związane z kabaretem
Wojciech Cejrowski – od stycznia 2007 do końca 2010 prowadził sobotnią „Audycję Podzwrotnikową
Dmitrij Strelnikoff był jednym z czterech reporterów stacji biorących udział w pierwszej edycji projektu „Trójka przekracza granice”
Jednym z gości, który przez pewien okres gościł w audycji Tu Baron był krytyk literacki Andrzej Dobosz, który w środy opowiadał o wybranych przez siebie książkach
Andrzej Nejman na antenie Trójki obecny był w latach 2007-2009. Prowadził audycję KOZA
Wojciech Waglewski pojawił się na trójkowej antenie jesienią 2008 roku. Wraz z synem, Fiszem prowadzi audycję „Magiel Wagli”
Karolina Kozak – kolejna z postaci sceny muzycznej, która prowadzi w Trójce swoją autorską audycję muzyczną „Bez etykiety”. Niegdyś prezenterka MTV
Grzegorz Halama jako „Pan Józek” występował w „Urywkach z rozrywki” w porannym „Zapraszamy do Trójki
Tomasz Jachimek – jedna z postaci polskiej sceny kabaretowej często gościnnie występująca w audycji „Akademia rozrywki”
Filip Jaślar, skrzypek z Grupy MoCarta pojawia się w środowym wydaniu „Powtórki z rozrywki”. Wraz z Marcinem Łukawskim dwukrotnie prowadził świąteczne wydania porannego „Zapraszamy do Trójki
Jedną z osób, które próbowały przystosować Trójkę do nowych realiów w polskich mediach był Michał Olszański, obecnie pracujący w redakcji sportowej stacji
Krzysztof Skowroński – dyrektor Programu III w latach 2006-2009

Program III Polskiego Radia można odbierać drogą naziemną, poprzez Internet lub za pośrednictwem platform cyfrowych nc+ oraz Cyfrowy Polsat. Siedziba Trójki mieści się w Warszawie, przy ulicy Myśliwieckiej 3/5/7.

Stacja nadaje program o charakterze muzyczno-rozrywkowym. Na antenie obecne są również audycje publicystyczne, w których poruszane są tematy polityczne, społeczne i kulturalne. Do stałych elementów ramówki należą: słuchowiska, audycje kabaretowe oraz powieści czytane w odcinkach. Obok bieżących informacji z kraju i ze świata prezentowane są również wiadomości ze świata sztuki (film, teatr, literatura, wystawy).

Od początku istnienia stacji na jej antenie stale obecne były niemal wszystkie gatunki muzyczne: rock, rock’n’roll, heavy metal, pop, blues, jazz, country, folk, house, chillout, reggae, rhythm and blues, hip-hop, muzyka alternatywna, elektroniczna, klubowa, latynoamerykańska, filmowa, poważna (włącznie z operą), poezja śpiewana. Różnorodność ta zachowała się do dziś (choć ograniczono do minimum country, muzykę poważną i hip-hop).

Audycje Trójki to prawie wyłącznie programy autorskie przygotowywane przez największe osobowości radiowe, które same decydują o wyborze muzyki i formie jej prezentacji.

Trójka od lat organizuje wiele akcji charytatywnych (do których należą m.in.: licytacje czy akcja Idą Święta) oraz imprez plenerowych mających na celu zarówno promocję samej stacji, jak i rozbudzanie zainteresowania sportem czy kulturą wśród radiosłuchaczy.

Program III słynie również z częstego wydawania płyt kompaktowych związanych z różnymi audycjami stacji. Są to zazwyczaj składanki najciekawszych, najwartościowszych i najbardziej lubianych przez słuchaczy, utworów muzycznych prezentowanych w danym programie. Do tej pory wydano płyty związane m.in. z następującymi audycjami: „3maj z nami”, „Smooth jazz cafe”, „Siesta”, „Offensywa”, „Muzyczna poczta UKF”, „Trójkowy Ekspres”, „MiniMax”, „Lista przebojów”. Wielokrotnie ukazywały się również kolekcje wybranych skeczów prezentowanych wcześniej w ramach audycji kabaretowych (np. z cyklu „60 minut na godzinę”)

Swoistą tradycją Programu III stało się nadawanie audycjom tytułów korespondujących z liczbą „3”. Większość z nich stanowi grę słów i nawiązuje do znanych powiedzeń, bądź sloganów. W przeszłości na antenie stacji odnaleźć można było zatem takie audycje jak: „Potrójmy o sporcie”, „Trzecia fala”, „3maj z nami”, „MP Trójka”, „Trzecia godzina”, „Trzecie ucho” oraz „M3”, zaś w chwili obecnej: „Trzy kwadranse jazzu”, „LP Trójka”, „Trzecia strona księżyca”, „Trzecia strona medalu”, „Trzecia strona świata” oraz „Trójka po trzeciej”. Liczbę trzy zawiera w sobie również numer telefonu dla słuchaczy (+48 22 333 33 33), którzy mogą się dzięki niemu dodzwonić na antenę, bądź wziąć udział w konkursie. Ponadto kultowego znaczenia przez lata nabrał adres, przy którym się mieści siedziba stacji: Myśliwiecka 3/5/7. W chwili obecnej jedna z audycji nosi nazwę właśnie „Myśliwiecka 3/5/7”.

Słuchalność[edytuj | edytuj kod]

Według badania Radio Track (wykonane przez MillwardBrown SMG/KRC) za okres grudzień 2013 - luty 2014, wskaźnik słuchalności Programu III Polskiego Radia wynosi 7,4 proc., co daje tej stacji 4. pozycję w Polsce[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Lata 60. XX wieku[edytuj | edytuj kod]

Pomysł stworzenia Programu III Polskiego Radia i przekonanie do niego Władysława Gomułki przypisuje się dziennikarzowi radiowemu Stanisławowi Stampf’lowi, współautorowi słuchowiska „Matysiakowie”. Trójka miała być radiem dla młodych ludzi, w intencji ówczesnych władz miała odciągnąć polską młodzież od zachodnich stacji, a jednocześnie zapewnić możliwość oddziaływania ideologicznego i indoktrynacji[2].

Trójka rozpoczęła testowe nadawanie swojego programu 1 marca 1958. Była ona wówczas odbierana jedynie w Warszawie, Opolu i Katowicach. Za oficjalną datę rozpoczęcia działalności przez Program III przyjmuje się jednak 1 kwietnia 1962 roku[3]. Pierwszym jego dyrektorem był Edward Fiszer.

Artystyczne (zarówno literackie, jak i muzyczne) oraz rozrywkowe audycje Trójki były z założenia skierowane przede wszystkim do ludzi młodych, zwłaszcza ze środowiska studenckiego.

W pierwszych latach działalności stacji, kiedy czas emisji programu nie przekraczał dwóch godzin na dobę, program Trójki wypełniały przede wszystkim słuchowiska, audycje publicystyczne o charakterze rozrywkowym oraz programy muzyczne. Wśród gatunków muzycznych prezentowanych na antenie znajdowały się: jazz, muzyka poważna, polski big beat, zagraniczny rock’n’roll. W przeciwieństwie do audycji Programu I, publicystyka o charakterze polityczno-propagandowym była w Trójce ograniczona do minimum.

Pierwszą audycją, którą usłyszeli słuchacze nowej stacji, był „Mój magnetofon” (pierwowzór „Muzycznej poczty UKF”), którą prowadził Mateusz Święcicki – jedna z największych osobowości Programu III tamtych lat. W kolejnych latach, wraz z wydłużaniem czasu emisji programu do prawie dziesięciu godzin u schyłku dekady, legendarnych już dziś audycji przybywało. Wśród nich były takie jak „Gwiazda siedmiu wieczorów”, „Opera tygodnia”, „Roman Waschko i jego płyty”, „Bawmy się”, „Fonorama”, przegląd prasy posiadający oryginalny tytuł „Nie czytaliście, to posłuchajcie” czy skróty wiadomości „Ekspresem przez świat”. Jedną z audycji, która wówczas pojawiła się na antenie (w roku 1968), był również program „MiniMax – czyli minimum słowa, maksimum muzyki” prowadzony nieprzerwanie do dziś przez jedną z największych osobowości radiowych – Piotra Kaczkowskiego. Obok Mateusza Święcickiego, Piotra Kaczkowskiego czy Romana Waschko czołowymi postaciami ówczesnej Trójki byli również Marek Gaszyński i Witold Pograniczny.

Lata 70. XX wieku[edytuj | edytuj kod]

W latach 70. Program III pełnił funkcję radiostacji o profilu inteligencko-kulturalno-rozrywkowym. Był powszechnie słuchany w dużych miastach i w największym stopniu odpowiadał zapotrzebowaniu ich mieszkańców zarówno na najnowsze nowinki muzyczne ze świata – prezentowane na antenie przez autentycznych znawców i entuzjastów muzyki, jak i na potrzebę obcowania z dobrą literaturą oraz inteligentną rozrywką. Trójka różniła się pod tym względem od pozostałych programów Polskiego Radia. Zarówno od Programu I – w przeważającej większości bardzo oficjalnego (poza „Latem z Radiem” i muzycznym „Studiem Gama”), wypełnionego treściami propagandowymi, komunikatami oraz audycjami poradnikowymi, jak i bardzo elitarnego Programu II – skierowanego do stosunkowo wąskiego grona słuchaczy, wypełnionego „kulturą wysoką”, a także nowo powstałego, szukającego dopiero swojego profilu Programu IV. W Trójce prawie w ogóle nieobecna była propaganda polityczna, a wiadomości nadawano tylko kilka razy dziennie, w nieco lżejszej postaci, w serwisie „Ekspressem przez świat”.

Program III był prawdziwym oknem na świat dla ludzi zainteresowanych muzyką. Przedstawiano w nim nowe, sprowadzane z zagranicy nagrania rockowe. Obecny był w dużych ilościach jazz, swoje miejsce na antenie miały folk, reggae, blues, swing, country, piosenka francuska. Nie brakowało także ciekawie prezentowanej muzyki poważnej. Codziennie przedstawiano z omówieniem kolejne odcinki „Opery tygodnia”.

Na początku lat 70. wydłużono program Trójki z kilku godzin do osiemnastu, zaczęto nadawać wiele programów „na żywo”, wciąż powstawały kolejne, kultowe programy, takie jak stworzona w 1974 roku przez Andrzeja Woyciechowskiego audycja „Zapraszamy do Trójki”, która do końca lat 70. miała zupełnie inny od znanego nam od roku 1982 kształt. Był to wówczas magazyn nadawany w niedziele od godz. 17 do 19, w którym popularni prezenterzy i ich goście prowadzili dowcipne rozmowy o muzyce, kulturze i życiu, przeplatane konkursami i zagadkami. Bezkonkurencyjnymi przebojami Programu III tej dekady były audycje takie jak: „Ilustrowany Tygodnik Rozrywkowy”, „Kocham pana, panie Sułku”, „Powtórka z rozrywki”, a także legendarny już dziś magazyn „60 minut na godzinę” – krańcowo odległy pod względem zarówno estetycznym, jak i intelektualnym od sztandarowej audycji rozrywkowej tamtych lat, nadawanej w Programie I – „Podwieczorek przy mikrofonie”. Przy powstawaniu trójkowej audycji brały udział takie osobowości, jak Marcin Wolski, Jacek Fedorowicz, Tadeusz Ross, Andrzej Zaorski czy Ewa Szumańska. Kolejnym oryginalnym programem był magazyn Macieja ZembategoZgryz”.

Na antenie Trójki czytane były przez wybitnych aktorów nowe, wartościowe powieści ze świata, a wiele interesujących osób prowadziło swoje cykliczne gawędy na najrozmaitsze, zawsze ciekawe, tematy.

Program III z lat 70. ukształtował w niemałym stopniu sposób myślenia i wrażliwość całego pokolenia inteligencji. Sukces ten stacja zawdzięczała wielu wybitnym osobowościom radiowym, zarówno tym starszym, którzy pracowali w niej w poprzedniej dekadzie, jak i nowym, wśród których znaleźli się m.in. Janusz Kosiński (jeszcze w 1968 roku), Jan Borkowski, Jan Chojnacki, Wiktor Legowicz, Grzegorz Wasowski, Jan „Ptaszyn” Wróblewski, Wojciech Mann, Maciej Zembaty czy Andrzej Woyciechowski. Niemałą rolę w tworzeniu magii ówczesnej Trójki odegrali jej dyrektorzy z tego okresu: Jan Mietkowski oraz Ewa Ziegler.

Przykładowe ramówki z lat 70.:

09.00 „Worek Judaszów” – odcinek powieści Z. Nienackiego
09.10 Piosenki naszych przyjaciół
09.30 Nasz rok 70-ty
09.45 Słynne standardy jazzowe
10.15 Kupić nie kupić potargować można – reportaż Anny Balickiej
10.30 Ekspresem przez świat
10.35 Wszystko dla pań
11.45 „Anna Karenina” – odcinek powieści L. Tołstoja
12.05 Południowe wydanie magazynu – Z kraju i ze świata z Programu II
12.25 Koncert muzyki uniwersalnej
13.00 Na szczecińskiej antenie
15.00 Najdziwniejsze spotkania – gawęda W. Giełżyńskiego
15.10 Recital Maureen Forester
15.30 Ekspresem przez świat
15.35 Wrocławskie ulice – reportaż A. Wielowieyskiego i Z. Blezienia
15.50 Mistrzowie stylu „sweet”
16.15 Nasz rok 70-ty
16.30 Śpiewające dzieci
16.45 Gospels na 100 wykonawców
17.00 Ekspresem przez świat
17.05 Quodlibet, czyli kto co lubi
17.30 „Worek Judaszów” – odcinek powieści Z. Nienackiego
17.40 Klub grającego krążka
18.20 Antologia miniatury muzycznej – arabeska
18.30 Ekspresem przez świat
18.35 Piosenki z „włoskiego buta”
19.00 Naokoło świata – Arkady Fiedler – „Wyspa kochających lemurów”
19.15 Lista przebojów Włodzimierza Nahornego
19.30 Piosenki z tele-kina
19.45 Polityka dla wszystkich
20.00 Klub grającego krążka – wydanie dla fonoamatorów
20.15 „Milion” – reportaż Tadeusza Ponieckiego
20.35 J. S. Bach – V Sonata na lutnię i klawesyn – wyk. J. Bream, G. Malcolm
20.50 Wieczór w „Nowym Żaczku” – bawimy się ze studentami
21.20 Krasnoludki są na świecie – magazyn
21.50 Opera tygodnia – G. Gershwin – „Porgy and Bess”
22.00 Fakty dnia
22.08 Gwiazda siedmiu wieczorów – Joe Dassin
22.15 Co wieczór powieść w wydaniu dźwiękowym – „Wiejski Sherlock Holmes” W. Lipatowa – odc. 8
22.45 Kwadrans dnia – Arturo Benedetti – Michelangeli – fort
23.00 Swoje ulubione wiersze recytuje Jan Świderski
23.05 Wieczorne spotkanie z Giannim Morandim
23.45 Program na niedzielę
23.50 Na dobranoc gra Mieczysław Kosz
  • Program z poniedziałku 19 czerwca 1978 (na podstawie tyg. RTV 25/78)
04.57 Początek programu
05.00 Pogoda i wiadomości
05.05-08.00 Między snem a dniem; w tym:
  05.30 Gimnastyka dla leniwych
  06.00 Pogoda i wiadomości
  06.30 Polityka dla wszystkich
  07.00 Ekspressem przez świat
  07.30 Piosenka jest dobra na wszystko – gawęda
08.00 Ekspressem przez świat
08.05 Co kto lubi
09.00 „Bajka o Nowym Jorku” – odcinek powieści J.P. Donleavy’ego
09.10 Standard na czerwiec – „Pnąca róża”
09.30 Kwadrans akademicki
09.45 Kwintety fortepianowe
10.30 Ekspressem przez świat
10.35 Kiermasz płyt wytwórni „Bałkanton”
11.00 Życie rodzinne – magazyn
11.30 W tonacji Trójki – prowadzi K. Pacuda
12.00 Ekspressem przez świat
12.25 Za kierownicą – magazyn motoryzacyjny
13.00 Powtórka z rozrywki
13.50 „Miasto szczęśliwych miłości” – odcinek powieści F. Kozika
14.00 Dzieła instrumentalne G. F. Haendla
15.00 Ekspressem przez świat
15.05 Nowe nagrania U. Sipińskiej
15.20 W kręgu jazzu
15.40 Rozszyfrowujemy piosenki
16.00 „Profesor Kmicikiewicz” – reportaż
16.20 Muzykobranie
16.45 Nasz rok 78
17.00 Ekspressem przez świat
17.05 Muzyczna poczta UKF – prowadzi M. Mroziński
17.40 Odkurzone przeboje
18.10 Polityka dla wszystkich
18.25 Czas relaksu
19.00 Codziennie powieść w wydaniu dźwiękowym: Margaret Mitchell „Przeminęło z wiatrem”
19.30 Ekspressem przez świat
19.35 Opera tygodnia: Jean Philippe Rameau „Kastor i Polluks”
19.50 „Bajka o Nowym Jorku” – odcinek powieści
20.00 60 minut na godzinę – audycja J. Fedorowicza, M. Wolskiego, A. Zaorskiego
21.00 Galeria starych mistrzów: nagranie A. Grunfelda, pianisty prawdziwie salonowego. Aud. J. Webera
22.00 Fakty dnia
22.15 Trzy kwadranse jazzu: aktualności – magazyn J. Borkowskiego
23.00 Nowe tomiki poetyckie – M. C. Abramowicz
23.05-24.00 Między dniem a snem 

Lata 80. XX wieku[edytuj | edytuj kod]

Początek lat 80. wiąże się z wprowadzeniem stanu wojennego, w czasie którego Trójka początkowo nie nadawała swojego programu.

Po wznowieniu działalności 5 kwietnia 1982, Trójka, której dyrektorem został wówczas Andrzej Turski, zaprezentowała słuchaczom swoje nowe, odmłodzone oblicze. Program dotychczas adresowany głównie do wielkomiejskiej inteligencji, nie odwracając się od niej, postawił wyraźnie na ożywienie kontaktu z młodym słuchaczem, który na początku lat 80. kontestował sytuację polityczną i uciekał w świat muzyki. Dzięki wprowadzeniu na antenę nowych audycji (np. „Radio Mann”, „Lista Przebojów Programu Trzeciego)” i zastąpieniu propagandowej nowomowy (obecnej w innych środkach masowego przekazu) normalnym, żywym językiem, a także udostępnieniu anteny dla zespołów rockowych, Programowi III udała się rzecz absolutnie wyjątkowa. Oto w czasach, gdy społeczeństwo masowo odwracało się od oficjalnych publikatorów (słynny przykład, jakim były powszechne w miastach spacery wielu ludzi w porze Dziennika Telewizyjnego), Trójka zdobywała coraz większe zaufanie i sympatię słuchaczy. Przyczyniły się do tego przede wszystkim dwie nowe audycje, które w podobnej formule miały przetrwać z powodzeniem kolejne dziesięciolecia: „Zapraszamy do Trójki” oraz „Lista Przebojów Programu Trzeciego”.

Audycja „Zapraszamy do Trójki” po przeobrażeniu stała się zupełnie nowym elementem ramówki. Jej tytuł obecny był na antenie od roku 1974, ale dopiero w latach 80. nadano mu zupełnie inny kształt i charakter, tworząc audycję niejako od nowa. Stała się ona wówczas nowocześnie realizowaną, codzienną audycją nadawaną „na żywo”, omawiającą ważne i mniej ważne wydarzenia oraz zjawiska społeczne, z dużym udziałem radiowych słuchaczy (uliczne sondy i odtwarzane z opóźnieniem ze względu na cenzurę wypowiedzi telefoniczne) czy zaproszonymi gośćmi. Obok informacji i publicystyki nie brakowało w niej najnowszych przebojów czy lekkich w tonie komentarzy.

Lista Przebojów Programu Trzeciego” stworzona i prowadzona przez Marka Niedźwieckiego, szybko sama stała się największym przebojem radiowym w Polsce. Jej pierwsze wydanie odbyło się 24 kwietnia 1982[4]. Audycja nadawana wówczas w sobotnie wieczory była nie tylko ucztą dla fanów muzyki, ale także najlepszym „podkładem” dźwiękowym do masowo w tamtych czasach organizowanych (z powodu symbolicznej liczby klubów) sobotnich imprez domowych. O jej popularności najlepiej można się było przekonać w pierwszej połowie dekady, przechadzając się przez miasto w sobotę wieczorem: Lista dobiegała wówczas z tak wielu okien, że można było jej wysłuchać w całości na spacerze.

Natomiast po roku 1982 nie był już możliwy powrót na antenę bardzo czytelnie krytykującego rzeczywistość polityczną magazynu „60 minut na godzinę”. W pierwszym okresie po stanie wojennym jego miejsce w ramówce zajął pełen absurdalnego humoru, wolny od odniesień do bieżącej sytuacji magazyn Marii CzubaszekA propos”. Nadal też obecny na antenie był wrocławski magazyn satyryczny „Studio 202”.

Oprócz wspomnianych nowości Program III zachował wiele ze swojego wcześniejszego charakteru. Nadal obecne były w nim liczne gatunki muzyki dobra literatura i interesujące audycje słowne. W tamtych niewesołych czasach niedostatku Trójka była jednym z niewielu dostępnych elementów lepszego świata – kolorowym ptakiem wśród gołębi.

Pod koniec 1986, rok po śmierci Mateusza Święcickiego (7 sierpnia 1985), Paweł Sztompke i Jan Borkowski zgłosili projekt nagród muzycznych jego imienia[5]. Nagrody Muzyczne Programu Trzeciego im. Mateusza Święcickiego – „Mateusze” pierwszy raz zostały wręczone 1 kwietnia 1987[6], w 25-lecie Programu Trzeciego Polskiego Radia.

W latach 80. na antenie Trójki pojawiło się wiele nowych osobowości, które na antenie przetrwały kolejne dwie dekady, m.in. Monika Olejnik (do 2002), Marek Niedźwiecki (do 2007; powrócił w 2010), Paweł Sztompke, Grażyna Dobroń, Beata Michniewicz, Barbara Marcinik, Janusz Deblessem. W 1983 dyrektorem Programu III, po Andrzeju Turskim został Wiktor Legowicz, który kierował stacją do upadku Polski Ludowej.

Przykładowe ramówki z lat 80.:

09.00 „Rondo” – 23 odcinek powieści
09.10 Z klasyki XX wieku
09.55 Wiersze J. Ficowskiego
10.00 Muzyka
10.30 Ekspresem przez świat
10.35 Kiermasz płyt
11.00 Tylko godzinę – audycja
12.00 Ekspresem przez świat
12.05 Muzyka
13.00 Powtórka z rozrywki
13.50 „Czyste radości mojego życia” – 18 odcinek powieści
14.00 Muzyka
15.00 Ekspresem przez świat
15.05 Muzyka
15.30 Koncert bez biletu – audycja
16.00 Posłuchać warto
16.15 Muzykobranie
16.40 Węgrzy po sezonie – audycja
17.00 Ekspresem przez świat
17.05 3 minuty dla kierowców
17.10 W tonacji Trójki
18.10 Polityka dla wszystkich
18.25 Czas relaksu
19.00 Codziennie powieść w wydaniu dźwiękowym: T. Konwicki „Sennik współczesny” – 2 odcinek
19.30 Ekspresem przez świat
19.35 Opera tygodnia: W. A. Mozart – „Lucio Silla”
19.50 „Rondo” – 24 odcinek powieści
20.00 Interradio – aktualności – magazyn
20.40 Muzyka
22.15 Trzy kwadranse jazzu
23.00 Wiersze J. Ficowskiego
23.05 Jam session 
Serwis Trójki: 7.00 8.00 9.00 12.00 15.00 16.00 17.00 18.00
05.57 Początek programu
06.00-9.05 Zapraszamy do Trójki; w tym:
 06.10 24 godziny w 10 minut
 07.30 Polityka dla wszystkich
 08.30 P.B. Yuill „Hayzell i kawał łajdaka” – odcinek powieści
09.05 Piosenki na weekend
09.15 Wizyty i podróże
09.30 Przeboje z filharmonii
10.00 Codziennie powieść w wydaniu dźwiękowym: John Erskine „Prywatne życie pięknej Heleny”
10.30 Złote lata swingu – audycja Edwarda Steinhagena
11.00 Nie czytaliście, to posłuchajcie – przegląd tygodników
11.15 Dziś w liście przebojów
11.30 W życiorysach nie znajdziecie
11.40 Dziś w liście przebojów
11.50 Jadwiga Stańczakowa „Przejścia” – odcinek powieści
12.05 W tonacji Trójki – prowadzi Wojciech Mann
13.00 P.B. Yuill „Hayzell i kawał łajdaka” – odcinek powieści
13.10 Powtórka z rozrywki
14.00 Boże Narodzenie w muzyce Bacha
15.05 Wszystkie drogi prowadzą do Nashville – audycja Korneliusza Pacudy
15.45 Być sobą – audycja G. Olesińskiej i I. Brzostek
16.00-19.00 Zapraszamy do Trójki
19.00 Pamiętnik potoczny: grudzień 1885 – audycja Andrzeja W. Piotrowskiego
19.30 Trochę swingu
19.50 Jadwiga Stańczakowa: „Przejścia” – odcinek powieści
20.00 Lista przebojów programu III – prowadzi Marek Niedźwiecki
22.05 24 godziny w 10 minut i informacje sportowe
22.15 Teatrzyk Zielone Oko: Waldemar Łysiak „Bestseller”
23.00-2.00 Zapraszamy do Trójki – prowadzi Janusz Kosiński 

Lata 90. XX wieku[edytuj | edytuj kod]

Wraz z nastaniem nowej sytuacji politycznej i społecznej w Polsce zmieniła się również sytuacja mediów publicznych, a zwłaszcza Polskiego Radia. Powstawać bowiem zaczęło wiele stacji komercyjnych, coraz większą popularnością zaczęła się cieszyć telewizja, właśnie kosztem radia. Głównymi konkurentami Trójki w eterze stały się stacje Radio Zet oraz RMF FM, które jej kosztem szybko zyskały popularność i uznanie, którego stacja z Myśliwieckiej mogła wówczas tylko pozazdrościć. Słuchacze po raz pierwszy stanęli przed możliwością wyboru ofert spośród wielu stacji tematycznych, nie tylko muzycznych, ale również publicystycznych.

Trójka przez prawie całe lata 90. nie starała się raczej nadążyć za zachodzącymi na polskim rynku muzycznym zmianami, nie dostrzegając zagrożenia ze strony stacji komercyjnych, wzrastającej roli Internetu i coraz łatwiejszej dostępności muzyki (czego w Polsce Ludowej nie było), ale także ze strony zmieniającego się stylu życia Polaków. Na skutek tych zjawisk Program III zaczął gwałtownie tracić swoich słuchaczy, odchodzić zaczęło również wielu dziennikarzy. W ich miejsce pojawiło się jednak wielu nowych, częstokroć prezentujących nową muzykę, której w dawnej Trójce nie było. Zmieniał się program stacji, ale również i jej brzmienie. Pojawił się m.in. rap, hip-hop czy muzyka klubowa. Z jednej strony wpłynęło to na różnorodność prezentowanej na antenie muzyki, z drugiej zaś wywołało zarzuty, iż obniżył się poziom prezentowanej muzyki.

W efekcie Program III w krótkim czasie przestał być stacją kultową, jaką z pewnością był w latach 70. i 80. To, co oferowano dawniej w tej stacji, można było spotkać w dowolnej stacji radiowej (np. listy przebojów).

W ciągu całej dekady pojawiło się jednak na antenie sporo ciekawych programów i wiele nowych głosów, obecnych w Trójce do dziś. Wśród nowych trójkowych osobowości znalazły się m.in.: Kuba Strzyczkowski, Marek Wałkuski, Marcin Kydryński (obaj jeszcze w 1989), Tomasz Beksiński, Paweł Kostrzewa (od 1996), Ryszard Jaźwiński, Tomasz Żąda, Artur Orzech, Artur Andrus, Michał Olszański, Piotr Klatt, Mariusz Owczarek, Marcin Łukawski, Piotr Stelmach czy Jerzy Sosnowski (od 2000). To wtedy na antenie pojawiły się programy takie, jak „Magazyn bardzo kulturalny”, „Markomania”, „Puls Trójki”, „Smooth jazz cafe”, "Trójkowy Ekspres"„Studio El-muzyki” czy „Trójkowo, filmowo”.

Lata 90. to również przemiany strony technicznej i organizacyjnej stacji. W 1991 ówczesny dyrektor Trójki Grzegorz Miecugow stworzył nowoczesny newsroom informacyjny, od roku 1995 radiostacja zaczęła nadawać program przez całą dobę, a w kwietniu roku kolejnego rozpoczęła emisję sygnału przez Internet. W roku 1997 otwarto Studio nagraniowe im. Agnieszki Osieckiej.

W 1991 roku, po śmierci Marii „Majki” Jurkowskiej (propagatorki bluesa, prowadzącej przez wiele lat audycję „Blues wczoraj i dziś”, zm. 14 grudnia 1991), redakcja muzyczna Programu III ustanowiła nagrodę jej imienia („Majka”) w dziedzinie bluesa[5].

W 1992 roku Grzegorz Miecugow zainicjował po raz pierwszy plebiscyt Srebrne Usta na najoryginalniejszą i najzabawniejszą wypowiedź polskiego polityka. Od tego czasu jest on organizowany co roku. O wyborze tym, na początku każdego roku, decydują słuchacze, którzy wybierają wypowiedź spośród tych wyselekcjonowanych przez redakcję. Nagrodzeni politycy otrzymują wykonaną ze srebra statuetkę w postaci ust. Wśród dotychczas nagrodzonych znaleźli się m.in.: Lech Wałęsa, Waldemar Pawlak, Zyta Gilowska, Renata Beger, Tomasz Nałęcz, Józef Zych, Piotr Gadzinowski, Aleksander Kwaśniewski.

W 1994 roku redakcja rozrywki Programu III Polskiego Radia ustanowiła nagrodę im. Jonasza Kofty („Jonasz”) w kategorii twórczości kabaretowej i literackiej[5].

Pod koniec dekady podjęto akcje gorączkowego ratowania magii dawnej Trójki, a także próbę odzyskania utraconych słuchaczy oraz odmłodzenia grupy docelowej, która do tego czasu rekrutowała się głównie spośród osób powyżej czterdziestego roku życia (dawniej „młoda inteligencja”). Sytuację, jako dyrektor, próbował ratować Piotr Kaczkowski, a później przez krótki czas Michał Olszański (podczas jego kadencji ze stacji odeszła Monika Olejnik[7]).

W 1998 roku we współpracy z wydawnictwem Pomaton wydano pierwsze trzy albumy z serii Lista przebojów Programu III (nie mylić z późniejszym wydawnictwem z 2007 r., na 25-lecie Listy przebojów). Wyboru piosenek dokonał osobiście Marek Niedźwiecki. W 2001 roku wydawanie serii zakończono, oficjalnie z powodu braku zainteresowania ze strony wytwórni oraz złych wyników sprzedaży[8]. W sumie ukazało się 18 albumów – po jednym na każdy rok (od 1982 do 1998 włącznie) plus specjalny album z dodatkowymi piosenkami z lat 1982-1984.

Jesienią 1998 roku Szklarska Poręba otrzymała miano Zimowej Stolicy Trójki[9]. W 1999 roku natomiast, oficjalnie została ogłoszona Stolicą Programu III Polskiego Radia[9][10]. W styczniu lub lutym każdego roku, na stoku Puchatka (SkiArena Szrenica) odbywa się Amatorski Puchar Radiowej Trójki w Narciarstwie Zjazdowym.

26 czerwca 1999 położonemu w centrum Szklarskiej Poręby (na rogu ulic Jedności Narodowej i 1 Maja) skwerkowi nadano nazwę Skweru Radiowej Trójki, a położonej na nim alejce – Alei Trójkowych Gwiazd[9]. W alejce umieszczane są odciski ust dziennikarzy Programu III[9]. 26 czerwca 2001, w drugą rocznicę otrzymania skwerku w Szklarskiej Porębie, Program III Polskiego Radia otrzymał od miasta własną trasę rowerową[9]. Trasa nr 3 Trasa Radiowej Trójki ma długość 20 km i prowadzi od Skweru Radiowej Trójki, wokół Szklarskiej Poręby i z powrotem[11]. W tym samym roku Henryk Sytner otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Szklarskiej Poręby[9],

Przykładowe ramówki z lat 90.:

5.00-9.00 Zapraszamy do Trójki; w tym:
  6.15 Lekcja języka angielskiego
  6.45 Codziennie powieść: Jaroslav Hasek „Dole i niedole dzielnego żołnierza Szwejka”
  7.45 Informacje sportowe
  8.10 O co chodzi?
  8.45 Business news
9.05-11.15 Przed południem – program prowadzi K. Pacuda; w tym:
  9.20 PPR – Poranna Porcja Rozrywki
  9.30 Informator ekonomiczny
  10.10 PPR – Przedpołudniowa Porcja Rozrywki
  11.05 Odkurzane przeboje – aud. B. Podmmiotko
11.15 Puls Trójki
12.05 W tonacji Tróki – aud. K. Pacudy
13.10 Nelson de Mille „Nad rzekami Babilonu”
13.20 Powtórka z prezesa
14.05 Wiosenne potpourri – aud. K. Lipki
14.30 Joanna Siedlecka „Czarny ptasior”
14.50 TOP-TLEN Trójkowa Lista Elektronicznych Nagrań – aud. J. Kordowicza
15.05 B R U M
16.00-19.05 Zapraszamy do Trójki; w tym:
  18.10 Informacje sportowe
19.05-24.00 Trójka BIS – program prowadzi B. Marcinik; w tym:
  19.10 Codziennie powieść: Jaroslav Hasek „Dole i niedole dzielnego żołnierza Szwejka”
  19.25 Nasz felietonista: Waldemar Chołodowski
  19.35 Bielszy odcień bluesa – aud. J. Chojnackiego
  20.10 Spotkania o zmroku – ks. Jan Sochoń
  20.15 Nastroje el-muzyki – aud. J. Kordowicza
  21.05 Tom Sharpe „Szalone dni Wilta”
  21.15 Fermata – magazyn publicystyki muzycznej pod redakcją K. Kępskiej
  21.55 Nowości z lamusa – felieton A.W. Piotrowskiego
  22.05 Informacje sportowe
  22.07 Dawne, zabawne – aud. J. Borkowskiego
  22.15 Wieczory Trójkowe
  22.45 New Age – muzyka dla zmęczonych – aud. S. Kasprzyka
  22.54 Lekcja języka angielskiego (powt.)
  23.00 To był dzień
  23.25 Klub folkowy – aud. W. Ossowskiego
0.05-2.00 Trójka pod księżycem – program prowadzi J. Owsiak
Serwis Trójki co godzinę
06.00-09.05 Zapraszamy do Trójki; w tym:
  07.05 Sport w Trójce
  07.35 Czy mówisz po Polsku
  07.45 Fokus
  08.05 Sport w Trójce
  08.10 Salon polityczny
  08.45 Business news
09.05 Sport w Trójce
09.12 Forum niepełnosprawnych
09.30 Informator ekonomiczny
09.45-11.00 Muzyczna poczta UKF – Przedpołudniowa porcja rozrywki; w tym:
  10.30 Zdrowym być
11.10 Puls Trójki
11.55 Giełda Papierów Wartościowych
12.05 W tonacji Trójki
13.00 Prognoza pogody
13.05 Trzeci wymiar sportu
13.10 Powtórka z rozrywki
14.00-16.00 Trójkowy Ekspres; w tym:
  14.00 Prognoza pogody
  14.05 Giełda Papierów wartościowych
  14.58 Komunikat z granic
  15.05 Sport w Trójce
16.00-19.00 Zapraszamy do Trójki; w tym:
  17.05 Sport w Trójce
  18.05 Sport w Trójce
  18.15 Reportaż
  18.31 Giełda Papierów Wartościowych
19.05 Się kręci
20.05 Studio el-muzyki
21.05 Klub Trójki
22.05 Sport w Trójce
22.10 Trzy kwadranse jazzu
23.00 To był dzień
23.30 Pod dachami Paryża
00.05-06.00 Trójka pod księżycem 

XXI wiek[edytuj | edytuj kod]

W październiku 2001 dyrektorem Programu III został Witold Laskowski, dotychczasowy korespondent TVP w Moskwie, z którym początkowo wiązano nadzieje na odbudowę marki i potęgi Trójki. Wraz ze swoim zastępcą, Adamem Fijałkowskim, próbowali odzyskać utraconych słuchaczy i odbudować markę stacji, głównie poprzez konkurowanie ze stacjami komercyjnymi.

Przystosowanie Programu III do nowych realiów zaczęto realizować zarówno od strony marketingowej, jak i merytorycznej. Zmianie wizerunku stacji miały służyć takie zabiegi jak: zmiana logo oraz oprawy dźwiękowej (w tym zastosowanie podkładu muzycznego w serwisach informacyjnych), wprowadzenie nowych haseł reklamowych („Wrzuć Trójkę” zastąpiono „Trójka – Twoje pierwsze radio”, a potem „Trójka – i usłyszysz więcej”), analizowanie badań słuchalności w poszczególnych grupach wiekowych czy wielokrotne kampanie reklamowe. Polecono również dziennikarzom, by nie używali określenia „Program III”, gdyż właściwsze słowo „Trójka” lepiej nadaje się na promocję radiostacji.

Zmiany merytoryczne, to przede wszystkim gruntowna przebudowa ramówki. Wizją Laskowskiego było stworzenie alternatywnego radia dla bardziej wymagających słuchaczy, lecz o wiele „lżejszego” niż dotychczas, radia nie narzucającego się słowem, a jedynie towarzyszącego muzycznie. W tym celu wprowadzono na antenę playlistę, radykalnie ograniczono rolę audycji autorskich (przesuwając je na późniejsze pory lub likwidując), ograniczono ilość słowa mówionego na rzecz muzyki, usunięto wiele audycji poświęconych literaturze i teatrowi. Audycje Wojciecha Manna, Piotra Kaczkowskiego czy Jana „Ptaszyna” Wróblewskiego zostały przesunięte na pory nocne, a programy: „Powtórka z rozrywki” czy „Puls Trójki” na wieczorne. Z anteny zniknęły audycje takie jak: „Klub ludzi ciekawych wszystkiego”, „Zagadki literackie”, „Studio El muzyki”, „Radioaktywny Magazyn Reporterów”, „Potrójmy o sporcie”, „W tonacji Trójki”, „Wszystkie drogi prowadzą do Nashville” czy sobotnie „Zapraszamy do Trójki” prowadzone przez Piotra Kaczkowskiego. Miejsce Trójkowego Ekspresu, po odejściu Pawła Kostrzewy ze stacji, zajął„Program alternatywny”. W miejsce usuniętych programów pojawiło się kilka nowych pomysłów programowych, takich jak: „Za, a nawet przeciw”, „Trójka budzi ludzi”, „Orzech i reszta” czy „Trzecie śniadanie”. Inne pomysły programowe z tego czasu to m.in.: „Lista osobista” (Piotra Metza), „Siesta” (Marcina Kydryńskiego), „Dobronocka” (Grażyny Dobroń), „Radiowy Dom Kultury”, „Frutti di Marek” (pasmo prowadzone przez Marka Niedźwieckiego), „Chillout cafe” czy „Klubowe granie”.

W omawianym okresie ze stacji odeszło wiele trójkowych osobowości, takich jak: Paweł Sztompke, Hanna Maria Giza, Wojciech Ossowski, Tomasz Sianecki, Antoni Piekut czy Paweł Kostrzewa (2005). Jednocześnie zaczęto sprowadzać wielu (często młodych) dziennikarzy z innych stacji radiowych i telewizyjnych (często komercyjnych), którzy mieli do stacji wnieść nowe doświadczenie i przyciągnąć młodych słuchaczy. Na antenie pojawili się wówczas Mariusz Rokos, Aneta Wrona, Piotr Łodej, Robert Kantereit, Paweł Homa, Agnieszka Szydłowska, Rafał Sławoń, Katarzyna Stoparczyk, Krzysztof Skowroński (późniejszy szef stacji), Michał Kowalewski, Jolanta Pieńkowska, Dariusz Bugalski, Grzegorz Hoffmann. Część z zatrudnionych wówczas dziennikarzy z czasem okazała się trafnym wyborem ówczesnej dyrekcji, zyskała uznanie i sympatię słuchaczy i jest obecna na antenie do tej pory. W tym czasie na antenę Programu III powróciły nieobecne przez dłuższy czas, a cieszące się uznaniem słuchaczy osoby: Piotr Baron, Piotr Metz i Hirek Wrona.

Szereg wprowadzonych zmian odbił się na poziomie prezentowanej muzyki i słowa mówionego. Z radia zniknęły indywidualności i osobowości, które same decydowały o kształcie i brzmieniu swoich audycji, zaczęto zmierzać w kierunku sformatowanego radia prezenterów i DJ-ów, próbując tym samym naśladować stacje komercyjne z połowy lat 90., które dążą do maksymalnego ograniczenia słowa na rzecz muzycznej playlisty.

Zmiany wprowadzone przez zarząd stacji spowodowały gwałtowny odpływ dotychczasowych słuchaczy, którzy nie opuścili Trójki w minionej dekadzie (w ich miejsce pojawili się młodsi). Najwięksi fani dawnego Programu III organizowali pikiety pod budynkiem radiostacji przy ulicy Myśliwieckiej w Warszawie, pisali listy interwencyjne do redakcji oraz polityków i ludzi ze świata kultury, tworzyli protestacyjne strony internetowe, w których na forum wymieniali się swoimi spostrzeżeniami.

Mimo nieustannych interwencji słuchaczy, zarząd stacji nie wprowadził większych zmian na antenie (skorygowano jedynie niektóre elementy, np. przywrócono zlikwidowaną wcześniej „Muzyczną pocztę UKF” czy audycję „Gitarą i piórem”). Wprowadzone przez ówczesne szefostwo zmiany doprowadziły jednak do zwiększenia zainteresowania rozgłośnią ze strony reklamodawców oraz spowodowały nieznaczny wzrost słuchalności stacji.

Corocznie, począwszy od 2000 roku, dziennikarze Trójki nagrywają okolicznościową piosenkę z okazji Świąt Bożego Narodzenia. Utwór prezentowany jest na antenie przez cały grudzień. Wszystkie piosenki posiadają ten sam tytuł: „Przyjaciele Karpia” (wraz ze swoim kolejnym numerem porządkowym i podtytułem). Tekst utworu (pisany co roku przez kogo innego) dzielony jest na fragmenty, które kolejno po sobie śpiewają trójkowe gwiazdy.

Od 8 lipca 2006 do 25 lutego 2009 funkcję dyrektora radiowej Trójki pełnił Krzysztof Skowroński (w latach 2006-2008 jego zastępcą był Szymon Sławiński, a później Jacek Pawłowski). Skowroński prezentował się jako zwolennik radia autorskiego, nawiązującego do tradycji Programu Trzeciego. Od momentu zmian na stanowiskach kierowniczych stacji, ograniczono do minimum rolę playlisty, powróciły audycje autorskie największych osobowości, inne przesunięto na wcześniejsze godziny, przywrócono na antenę programy znane słuchaczom z najlepszych czasów stacji. Na antenie częściej zatem zaczęli się pojawiać dziennikarze usunięci ze stacji lub przesunięci na nocne pory, tacy jak: Wojciech Mann, Piotr Kaczkowski, Wojciech Ossowski, Paweł Sztompke, a audycje takie jak: „W tonacji Trójki” czy „Muzyczna poczta UKF” zyskały swe nowe oblicze, nawiązujące jednak do swych postaci pierwotnych.

Na antenie pojawiło się wówczas wiele nowych głosów, m.in. Wojciech Cejrowski (związany już wcześniej z Polskim Radiem), Aleksandra Kaczkowska (przyszła z Polskiego Radia Bis), Adam Piśko (wcześniej w Radiu Kraków), Michał Karnowski (wcześniej pracował w TVP), Piotr Bukartyk czy aktor Andrzej Nejman.

Na przełomie roku 2006 i 2007 w nowej ramówce pojawiło się kilkanaście nowych pozycji, wśród których znalazły się m.in.: „Offensywa” (prowadzona przez Piotra Stelmacha), „Tu Baron” (Piotra Barona), „Popołudniowe rozmowy z dźwiękiem” (Aleksandry Kaczkowskiej; do października 2007, obecnie „Ciemna Strona Mocy”), „Tanie Granie” (Wojciecha Manna i Grzegorza Wasowskiego), „Audycja podzwrotnikowa” (Wojciecha Cejrowskiego), „Rock’n’roll Historia Powszechna” (Piotra Metza), „Raport o stanie świata” (Dariusza Rosiaka), „KOZA – Komitet Organizacyjny Zwalczania Apatii” (prowadzony przez Andrzeja Nejmana). Ponadto przez pewien okres Trójka raz w miesiącu nadawała cykl czterech audycji („Trzecia strona Księżyca”, „Osobliwości muzyczne”, „Hch”, „Strefa rokendrola wolna od angola”) emitowanych po północy przez kolejne noce, poczynając od dnia w którym miała miejsce pełnia Księżyca (po pewnym czasie zrezygnowano z tej idei, audycje jednak pozostały na antenie, zmieniając jedynie godziny i częstotliwość emisji).

Nowym pomysłem było również utworzenie nieformalnej grupy kilku redaktorów stacji, nazwanej „Akademią Muzyczną Trójki”, której celem była dbałość o jakość prezentowanej muzyki na antenie Programu III. Jednocześnie w ramówce rozgłośni zagościła nowa audycja o charakterze tematyczno-monograficznym nadawana od poniedziałku do czwartku zatytułowana „Akademia Muzyczna Trójki”, którą prowadziło kilku zmieniających się redaktorów wchodzących w skład Akademii.

Do najbardziej spektakularnych innowacji nowej Trójki w tym okresie należały projekty, takie jak: konkurs „Wielki Wyścig”, koncerty w trójkowym ogródku czy często organizowane wyjazdowe dni Trójki, kiedy audycje nadawane były z różnych miejsc, takich jak: Paryż, Kraków, Augustów, Sopot, Szklarska Poręba, Jarocin – co często związane było z jakimś ważnym wydarzeniem kulturalnym, np. Festiwalem w Jarocinie (specjalne dni okazjonalnie – choć znacznie rzadziej – pojawiają się na antenie Trójki do dziś).

Jesienią 2007 Program III zrealizował pierwszą edycję projektu „Trójka przekracza granice”, w ramach którego czterech dziennikarzy stacji (Wojciech Cejrowski, Dariusz Rosiak, Dmitrij Strelnikoff i Michał Żakowski) wyjechało w cztery rejony świata (Ameryka Południowa, Afryka, Rosja i Indie), by nadawać stamtąd relacje na antenę stacji. Pomysłodawcą projektu był Krzysztof Skowroński, a za jego realizację odpowiadał Tomasz Michniewicz. W kolejnych latach pojawiły się jeszcze dwie edycje tego projektu. W drugiej edycji reporterami byli: Wojciech Cejrowski (Ameryka Południowa), Tomasz Michniewicz (Azja), Dariusz Rosiak (Afryka) i Michał Żakowski (Indie), a w trzeciej czterech reporterów podróżowało po USA (Tomasz Michniewicz, Dariusz Rosiak, Michał Żakowski, Agnieszka Obszańska).

Dużą popularnością wśród słuchaczy cieszyły się dni tematyczne, w których większość audycji poświęcona była jakiemuś jednemu tematowi, zazwyczaj muzycznemu (np. dzień z The Doors, z The Beatles, z Kate Bush, dzień z Piwnicą Pod Baranami czy dzień z punk rockiem), choć zdarzały się również dni poświęcone pewnym zjawiskom społecznym, jak i kulturalnym (np. dzień z filmem „Miś” czy z „Liniowcem marzeń” Boeingiem 787). Pierwszymi tego typu projektami był dni z kolejnymi dekadami XX wieku (lata 60., 70., 80., 90.) „otwierające” w Trójce rok 2007.

W kwietniu 2007 Program III obchodził 45-lecie powstania stacji, zaś Lista Przebojów Programu Trzeciego swoje 25-lecie. Z tej okazji Trójka wraz Dziennikiem. Polska. Europa. Świat. wydała kolekcję dwudziestu pięciu płyt CD upamiętniających muzycznie kolejne lata Listy, a prowadzący audycję Marek Niedźwiecki wydał drugą część książki o Liście zatytułowaną „Lista przebojów Trójki 1994-2006”.

10 września 2007 ponownie, po 8-letniej przerwie, rozdano Nagrody Muzyczne Programu Trzeciego – „Mateusze”.

W kolejnych miesiącach urzędowania Krzysztofa Skowrońskiego na antenie Programu III pojawiła się nowa oprawa muzyczna oraz wprowadzona została nowa ramówka stacji. Wśród nowych audycji pojawiły się takie jak: „Ładne kwiatki” (Piotra Bukartyka), „Zjednoczone królestwo” (Piotra Metza), Gh+ (Grzegorza Hoffmanna), „Kolonie francuskie” (Jacka Hawryluka), „Myśliwiecka 3/5/7” (Piotra Stelmacha), Mikrokosmos (Grzegorza Zembrowskiego), „Magiel Wagli” (Wojciecha Waglewskiego i jego syna Fisza) oraz „Bez etykiety” (Karoliny Kozak). Jednocześnie z anteny zdjęto programy „Moje miasto nocą”, „Klubowe granie” oraz „Chillout cafe”. Na wcześniejsze godziny przesunięto emisję – nadawanych przez ostatnie lata w środku nocy – audycji: „Trzy kwadranse jazzu” oraz „Gitarą i piórem”. Po wieloletnim nadawaniu „Listy przebojów Trójki” w piątki, emisję audycji przesunięto ponownie na soboty.

W roku 2007 Program III opuścili: Marek Niedźwiecki, Magdalena Jethon i Jerzy Sosnowski[12]. Po odejściu Marka Niedźwieckiego prowadzenie listy objął Piotr Baron. W styczniu 2009 roku, Program III odnotował najlepszy wynik od 2001 roku, a więc odkąd prowadzone są badania Radio Track. Z badania wynika również, iż słuchalność Trójki wzrosła w ciągu roku z 5,7% do 6,9% (2405 tys. osób)[potrzebne źródło].

25 lutego Rada Nadzorcza Polskiego Radia odwołała z funkcji dyrektora programowego Trójki Krzysztofa Skowrońskiego i na jego miejsce powołała Magdalenę Jethon. W dowód solidarności z odwołanym dyrektorem ze stacji odeszli również Michał Karnowski, Jerzy Jachowicz, Grzegorz Wasowski, Monika Makowska oraz Andrzej Nejman. Ze stacji odszedł również Adam Piśko. Jednocześnie na antenę Trójki powrócili Jerzy Sosnowski, Hirek Wrona, Ernest Zozuń i Michał Margański, którzy odeszli z Programu III na znak protestu w związku z działalnością Krzysztofa Skowrońskiego.

W okresie kierowania stacją przez Magdę Jethon zostało wprowadzonych kilka zmian w ramówce stacji. Usunięto Akademię Muzyczną Trójki, zagościły natomiast takie audycje jak: „Trzecie ucho” Wojciecha Zimińskiego, „Jestem feministą” Dariusza Bugalskiego, „Trójkowy znak jakości” Jerzego Sosnowskiego oraz „To był dzień” – informacyjno-publicystyczna audycja podsumowująca wydarzenia dnia emitowana w dni powszednie o godzinie 23. Stałe miejsce w ramówce zyskały nieobecne przez ostatnie lata audycje: „Manniak po ciemku” Wojciecha Manna oraz „Bielszy odcień bluesa” Jana Chojnackiego; powróciła na antenę audycja Hirka Wrony „Czarna noc” (dawniej „Czarny piątek”).

15 lipca 2009 roku w związku z dramatyczną sytuacją finansową Polskiego Radia S.A. powołano Komitet Miłośników „Trójki”[13]. Pierwszy raz w historii publicznej radiofonii w Polsce przeprowadzono akcję zbierania pieniędzy na działalność stacji. Od 10 sierpnia do 10 grudnia 2009 roku udało się zebrać ponad 800 tys. zł. W gronie założycielskim Komitetu znaleźli się m.in.: Krystyna Czubówna, Krzysztof Daukszewicz, Michał Ogórek i Zbigniew Zamachowski[13]. 10 października 2009 roku, w podziękowaniu słuchaczom, za wsparcie finansowe odbył się dzień otwarty pod hasłem „Dla dorosłych i dla dzieci otwieramy Program III”. Od rana do późnych godzin wieczornych słuchacze mogli zwiedzać siedzibę radiowej Trójki, zapoznać się ze sztuką montażu, nagrać się w studiu, a także zobaczyć jak pracują dziennikarze. Pracownicy Trójki przygotowali dla odwiedzających konkursy z nagrodami i spotkania z największymi gwiazdami Programu III. W ciągu jednego dnia na Myśliwieckiej 3/5/7 pojawiło się ponad 3 tys. słuchaczy.

Jesienią 2009 Trójka po raz kolejny osiągnęła najlepsze w historii badań wyniki słuchalności[14].

29 grudnia 2009 zarząd Polskiego Radia, bez podania powodu, odwołał Magdę Jethon z funkcji dyrektora, mianując na to miejsce Jacka Sobalę[15][14]. Ta nagła zmiana dyrektora, który doprowadził Program III do rekordowych wyników słuchalności oraz wyprowadził Trójkę z kryzysu finansowego wywołała protesty całego zespołu Programu III (pod listem protestacyjnym w sprawie odwołania Magdy Jethon podpisało się ponad 90% pracowników i współpracowników Trójki) oraz słuchaczy, którzy wystosowali list do premiera i marszałka Sejmu, pisząc w oświadczeniu m.in.: „Błyskawiczne odwołanie dyrektor Jethon w okresie świątecznym, w czasie, gdy znaczna część zespołu rozproszyła się na urlopy, urąga jakimkolwiek standardom i świadczy o tym, że autorzy tej decyzji doskonale zdawali sobie sprawę z jej bulwersującego i nieuzasadnionego merytorycznie charakteru”[14].

Oprócz dziennikarzy do protestu przyłączyły się rzesze oddanych fanów Trójki. W obronie radia powstała m.in. grupa na portalu Facebook [1], a byli uczestnicy konkursu „Wielki Wyścig Trójki” w poniedziałek 11 stycznia 2010 wyruszyli w „Niewielki wyścig w ważnej sprawie”[16], przywożąc do siedziby Trójki protestacyjne listy od wiernych słuchaczy skierowane do Zarządu Polskiego Radia S.A.

24 maja 2010 szefowa Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, Krystyna Mokrosińska, zwróciła się do KRRiTV o pilne zajęcie stanowiska w sprawie wystąpienia Jacka Sobali na koncercie ku czci ofiar katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku, który miał „charakter wiecu wyborczego”[17]. Dwa dni później zarząd Polskiego Radia odwołał Jacka Sobalę ze stanowiska dyrektora Trójki[17].

Ówczesny Zarząd Polskiego Radia S.A. przez 6 miesięcy nie potrafił znaleźć odpowiedniego kandydata na dyrektora Trójki jednocześnie, mimo próśb dziennikarzy Trójki odmawiając powołania ponownie Magdy Jethon. W końcu pod dużym naciskiem zespołu i słuchaczy, 9 listopada 2010 roku Magdzie Jethon została powierzona funkcja p.o. dyrektora Programu III, a 3 sierpnia 2011 roku została powołana na dyrektora.

Przykładowe ramówki z lat 2007-2009:

  • Program z wtorku, 8 maja 2007:
00.00 Trzy kwadranse jazzu – prowadzi J. P. Wróblewski
02.00 Pod dachami Paryża – prowadzi B. Podmiotko
04.00-06.00 Trójkowy budzik – prowadzi P. Łodej; w tym:
  04.05 Muzyczna nowość
  04.25 Trójkowe kalendarium
  04.40 Informacje drogowe
  05.25 Trójkowe kalendarium
  05.40 Przegląd prasy
  05.50 Gimnastyka Henryka Sytnera
06.00-09.00 Zapraszamy do Trójki – prowadzi M. Łukawski; w tym:
  06.50 Przegląd prasy krajowej
  07.15 Bez komentarza
  07.30 Wiadomości ekonomiczne
  07.50 Przegląd prasy krajowej
  08.07 Myśl dnia
  08.13 Salon polityczny Trójki – prowadzi M. Karnowski
  08.35 Urywki z rozrywki
  08.50 Przegląd prasy zagranicznej
09.00-12.00 Tu Baron – prowadzi P. Baron; w tym:
  09.30 Informator ekonomiczny
  09.50 Teren kultura (A. Obszańska)
  10.30 Fajny film wczoraj widziałem (R. Jaźwiński)
  10.45 Instrukcja obsługi człowieka (G. Dobroń)
  11.05 Akademia Muzyczna Trójki (G. Hoffmann)
  11.30 Lista przebojów Trójki (M. Niedźwiecki)
12.00 Za, a nawet przeciw – prowadzi K. Strzyczkowski
13.00 Powtórka z rozrywki – prowadzi A. Andrus
14.00-15.30 Orzech i reszta – prowadzi A. Orzech; w tym:
  14.15 Co w mowie piszczy? (K. Kłosińska)
  14.50 „Terrorysta” – powieść J. Updike’a czytają M. Seweryn i P. Adamczyk
  15.15 Tym żył świat – „Upadek rządu H. Suchockiej” (odc. 408)
  15.20 Teren kultura (A. Obszańska)
15.30 Muzyczna poczta UKF – prowadzi T. Żąda
16.00-19.00 Zapraszamy do Trójki – prowadzi R. Kantereit; w tym:
  17.30 Wiadomości ekonomiczne
  17.45 Puls Trójki – prowadzi B. Michniewicz
  18.15 Reportaż
  18.45 Bardzo ważny projekt
19.00-21.00 Program alternatywny – prowadzi P. Stelmach; w tym:
  19.50 Teren kultura – A. Obszańska
21.00 Klub Trójki – prowadzi D. Bugalski
22.00 Magazyn Bardzo Kulturalny – prowadzi B. Marcinik
22.20 „Ostatnia Wieczerza” powieść P. Huelle czyta Z. Zamachowski
22.30 Akademia Muzyczna Trójki – prowadzi G. Hoffmann
23.00 Smooth jazz cafe – prowadzi M. Niedźwiecki
  • Program z soboty, 27 grudnia 2008:
00.00 Teraz polskie – prowadzi Mariusz Owczarek
02.00 Noc Muzycznych Pejzaży – prowadzi P. Kosiński
06.00-09.00 Zapraszamy do Trójki – prowadzi M. Łukawski; w tym:
  07.20 Minipowtórka z rozrywki
  08.40 Minipowtórka z rozrywki
  08.50 Kocham samochody
09.00-11.00 Śniadanie w Trójce – prowadzi B. Michniewicz, w tym:
  09.00 – Salon polityczny
  10.00 – Salon prasowy
11.00 Audycja podzwrotnikowa – prowadzi W. Cejrowski
12.00 Raport o stanie świata – prowadzi D. Rosiak
13.00 Radiowy Dom Kultury – prowadzi A. Szydłowska
15.00 Trójkowo, filmowo – prowadzi R. Jaźwiński
16.00-19.00 Myśliwiecka 3/5/7 – prowadzi P. Stelmach; w tym:
  16.15 Moim zdaniem
  16.30 MIT – Muzyczny Informator Trójki
  16.45 Stół szwedzki
  17.15 Moim zdaniem
  17.25 Kącik gazeciarza
  17.55 Miękka bułka
  18.15 Ze studia przy myśliwieckiej 3/5/7
  18.30 MIT – Muzyczny Informator Trójki
19.00-22.00 Lista Przebojów Programu Trzeciego – prowadzi P. Baron
22.00-24.00 Strefa rokendrola wolna od angola – prowadzi Michał Owczarek

Według badań Radio Track KBR, MillwardBrown SMG/KRC grudzień 2010 – luty 2011, po raz pierwszy w historii badań Program III Polskiego Radia osiągnął 8,8% udziału w rynku i 9,6% zasięgu dziennego, bijąc po raz kolejny własne rekordy słuchalności[18].

W drugiej połowie marca 2011 Program III Polskiego Radia i tygodnik „Newsweek” rozpoczęli akcję społeczną „Adopcja po polsku”, którą patronatem honorowym objęły pierwsza dama Rzeczypospolitej Polskiej Anna Komorowska oraz Henryka Krzywonos[19].

12 maja 2011, jedna z alejek w warszawskim parku Agrykola, w pobliżu siedziby Programu III, otrzymała nazwę Alei Radiowej Trójki[20]. Otwarcie odbyło się 3 czerwca 2011[21]. Przecięcia wstęgi dokonał prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Bronisław Komorowski oraz polska aktorka i radna, Anna Nehrebecka[21]. W otwarciu wzięli także udział m.in. Anna Komorowska, przedstawiciele rady miasta, dziennikarze Programu III, p.o. dyrektora stacji Magdalena Jethon, piosenkarka Urszula Dudziak oraz aktor Zbigniew Zamachowski. Aleja prowadzi wzdłuż Kanału Piaseczyńskiego od ulicy Myśliwieckiej w stronę Zamku Ujazdowskiego w Warszawie[20].

50-lecie działalności[edytuj | edytuj kod]

Od 9 stycznia do 1 kwietnia 2012 roku na antenie stacji emitowano cykl „Trójka z dżemem – palce lizać!”, opisujący humorystycznie historię stacji. Wyemitowano 96 odcinków i wywiad z jego autorem, Marcinem Gutowskim. Cykl spotkał się z dużym odzewem, podczas jego emisji do redakcji stacji przysłano kilka tysięcy słoików dżemu[22][23]. Tytuł serii nawiązywał do powiedzenia „[...] z dżemem – palce lizać!” Jacka Poszepszyńskiego z trójkowej audycji „Rodzina Poszepszyńskich”.

30 marca 2012 Narodowy Bank Polski wprowadził do obiegu monetę o nominale 2 zł upamiętniającą 50-lecie Programu III Polskiego Radia (nakład 800 tys. egzemplarzy[24]. Z tej okazji stacja zorganizowała przemarsz ulicami Warszawy, podczas którego prezentowano makietę tejże monety o 2-metrowej średnicy. Happening ten rozpoczął przed siedzibą Narodowego Banku Polskiego przy placu Powstańców Warszawy, a zakończył przed siedzibą Trójki przy ulicy Myśliwieckiej[25].

W kwietniu 2012 Mennica Polska wybiła 3333 sztuki monety kolekcjonerskiej o nominale 3 dolarów nowozelandzkich, będącej środkiem płatniczym na polinezyjskiej wyspie Niue. Monety wykonane zostały ze srebra próby 925 o wadze 33,33 g, a ich wartość ustalono na 333 zł[26][27].

Kulminacją obchodów 50-lecia Programu III Polskiego Radia był koncert Jak być kochaną, czyli 50 lat historii z Trójką, który odbył się 4 listopada 2012 roku w Teatrze Polskim w Warszawie[28]. Koncert był transmitowany na żywo na antenie Trójki oraz w Programie 2 Telewizji Polskiej. Koncert poprowadzili Grażyna Torbicka i Artur Andrus. Na rozpoczęcie koncertu Zbigniew Zamachowski wykonał specjalnie na tę okoliczność skomponowany przez Filipa Jaślara „Hymn Trójki” z tekstem Michała Rusinka, a na zakończenie „Hymn Urodzinowy” z tekstem Artura Andrusa, z udziałem chóru dziennikarzy rozgłośni.

Z okazji jubileuszu wydane zostały także książki o historii i twórcach Programu III PR: „Trójka z dżemem – palce lizać! Biografia pewnego radia”, napisana przez Marcina Gutowskiego[29], „Zapraszamy do Trójki” autorstwa Ewy Winnickiej i Cezarego Łazarewicza[30] oraz „33 x Trójka” Wiesława Weissa, w której autor opisał 33 audycje wybrane przez słuchaczy stacji jako najlepsze z historii Programu Trzeciego[31].

Kontrowersje wokół Programu III[edytuj | edytuj kod]

Program III od początku swojego istnienia budził wiele kontrowersji, głównie ze względu na stosunkowo dużą swobodę słowa w dziedzinie polityki w okresie Polski Ludowej, co odróżniało go od propagandowych w swym założeniu, pozostałych mediów (w tym przede wszystkim Polskiego Radia i Telewizji). Jednocześnie, obserwując stronę programową stacji, można dostrzec tendencję do nieustannego ograniczania audycji o tematyce czysto polityczno-propagandowej czy społeczno-socjologicznej kierowanej do „robotniczego społeczeństwa”, na rzecz inteligentnych programów o charakterze kulturalnym, czy też poświęconym sztuce, która wówczas była przez władze odsuwana na dalszy plan. Trójka była praktycznie jedynym miejscem, w którym oficjalnie prezentowano niedostępną powszechnie zachodnią muzykę rozrywkową, dzięki czemu stacja stała się swoistym oknem na świat dla polskiej młodzieży.

Kontrowersje towarzyszą rozgłośni także od początku lat 90., choć na zupełnie innej płaszczyźnie. W dobie Internetu, prywatnych komercyjnych stacji radiowych i telewizyjnych oraz, co się z tym wiąże, powszechnej dostępności do muzyki i innych dziedzin sztuki, przez lata obecnych w dyskusjach na antenie Trójki, rozgłośnia ta znalazła się w bardzo niekomfortowej sytuacji. Problem ten, nagłośniony przez słuchaczy (protest Tajniaka Łapy Precz Od Trójki kontynuowany potem w Internecie i innych mediach) uwidocznił się szczególnie za kadencji dyrektora Witolda Laskowskiego.

Specjaliści od rynku radiowego twierdzą, że transformacja Programu III była wówczas niezbędna, jeśli stacja myślała poważnie o przetrwaniu w świadomości społecznej. Wielu obserwatorów uważa, że utraciła ona wielki potencjał, jaki miała na początku lat 90. i oddała inicjatywę w ręce stacji komercyjnych, które potrafiły – w sposób przystosowany do nowych realiów społecznych – przyciągnąć do siebie słuchaczy. Wyścig z konkurencją zaczął upodabniać antenę Programu III do mediów komercyjnych, na czym ucierpiał niegdyś kulturotwórczy wizerunek stacji, a także miłośnicy mniej popularnych, ambitnych gatunków muzycznych.

Dyskusja na ten temat wiąże się z pytaniem o to, czy media publiczne mają za zadanie spełniać misję kulturotwórczą, czy też mają prawo konkurować z nadawcami komercyjnymi, w wyścigu o odbiorcę masowego, co w nieuchronny sposób musi powodować obniżenie poziomu nadawanych audycji i dopuszczenie do głosu kultury masowej.

Niektóre zeznania związane z pracą sejmowej komisji śledczej badającej tzw. aferę Rywina sugerowały, że komercjalizacja Programu III była wstępem do jego prywatyzacji oraz późniejszej sprzedaży[potrzebne źródło].

Podobnie jak wszystkie media publiczne w Polsce, tak i Program III od początku lat 90. nieustannie borykał się z problemem jego upolitycznienia. W zależności od zmieniającej się ekipy rządzącej zmieniało się kierownictwo Polskiego Radia, jak i dyrektorzy programowi jego poszczególnych jednostek antenowych.

Ludzie Programu III[edytuj | edytuj kod]

Obecnie[edytuj | edytuj kod]

Kierownictwo Trójki[edytuj | edytuj kod]

Redaktorzy audycji oraz prezenterzy[edytuj | edytuj kod]

Gościnnie występują w niektórych audycjach[edytuj | edytuj kod]

Prowadzący serwisy informacyjne[edytuj | edytuj kod]

Wydawcy audycji[edytuj | edytuj kod]

Reporterzy[edytuj | edytuj kod]

Korespondenci zagraniczni[edytuj | edytuj kod]


Dawniej[edytuj | edytuj kod]

Artyści estradowi, kabaretowi, ludzie kultury[edytuj | edytuj kod]

Z Programem III przez lata związanych było również wielu artystów estradowych oraz osób ze sceny kabaretowej i świata kultury, m.in.:

Dyrektorzy (redaktorzy naczelni) Trójki[edytuj | edytuj kod]

Dyrektorami Programu III byli kolejno:

Imię i nazwisko okres sprawowania stanowiska
od do
Edward Fiszer 1962 1963
Jerzy Jesionowski 1963 1967
Jan Mietkowski 1967 1973
Ewa Ziegler 1973 1980
Janusz Domagalik 1980 13 grudnia 1981
Andrzej Turski 1 kwietnia 1982 8 sierpnia 1983
Wiktor Legowicz 1983 15 stycznia 1991
Grzegorz Miecugow 1 lutego 1991 10 stycznia 1992
Jacek Ejsmond 11 stycznia 1992 13 grudnia 1993
Paweł Zegarłowicz 1994 1997
Piotr Kaczkowski 16 stycznia 1998 20 czerwca 2000
Michał Olszański 20 czerwca 2000 30 września 2001
Witold Laskowski 1 października 2001 7 lipca 2006
Krzysztof Skowroński 8 lipca 2006 25 lutego 2009
Magdalena Jethon 26 lutego 2009 29 grudnia 2009
Jacek Sobala 29 grudnia 2009 26 maja 2010[17]
Wojciech Poczachowski
jako p.o. dyrektora
27 maja 2010[17] 9 listopada 2010
ponownie Magdalena Jethon Od 9 listopada 2010[37] jako p.o. dyrektora;
od drugiej połowy 2011 dyrektor.
nadal

Audycje Programu III[edytuj | edytuj kod]

Dziś[edytuj | edytuj kod]

Dawniej[edytuj | edytuj kod]

Kalendarium cyklicznych wydarzeń w Programie III[edytuj | edytuj kod]

Koncerty i Muzyczne Studio Trójki im. Agnieszki Osieckiej[edytuj | edytuj kod]

W siedzibie radiowej Trójki mieści się nowoczesne studio nagraniowe. Powstało ono w 1947 roku i nosiło nazwę M1. W 1997 po jego gruntownej przebudowie nadano mu imię Agnieszki Osieckiej. W studio odbywają się koncerty, nagrania, a także inne uroczystości okolicznościowe. Wiele z zarejestrowanych koncertów (które zwykle transmitowane są na antenie stacji) zostało wydanych (m.in. przez polskie wytwórnie fonograficzne) na płytach CD, których Trójka jest patronem mediowym.

Dotychczas zarejestrowano i wydano m.in. następujące albumy:

data sesji/
koncertu
artyści tytuł zarejestrowanego wtedy albumu uwagi
16 grudnia 1982
– 9 października 1983
różni I Ching sesja nagraniowa (album studyjny)
28 maja 1986 Voo Voo Koncert album koncertowy
26 marca 1994 Grzegorz Turnau Turnau w Trójce album koncertowy
15 kwietnia 1994 Lady Pank Trójka Live! album koncertowy
6 grudnia 1998 Republika Trójka Live! album koncertowy
4-5 czerwca 1999 Voo Voo Koncert w Trójce album koncertowy
16 października 1999 Closterkeller Fin de Siecle album koncertowy
29 stycznia 2000 Abraxas Live in Memoriam koncert i album ku pamięci Tomasza Beksińskiego
15 lipca 2000 Voo Voo Trójdźwięki album koncertowy
6 kwietnia 2001 Porcupine Tree Warszawa album koncertowy
20 października 2001 Lombard 20 lat - koncert przeżyj to sam album koncertowy
1 czerwca 2001 Perfect Perfect - Trójka Live album koncertowy
2002 Raz, Dwa, Trzy Czy te oczy mogą kłamać album koncertowy
14 marca 2004 Voo Voo Trójdźwięki album koncertowy
9 grudnia 2004 O.S.T.R. i SOFA Trójka Live! album koncertowy
10 czerwca 2007 Raz, Dwa, Trzy Młynarski album koncertowy
29 lipca 2007 IAMX Live in Warsaw album koncertowy
różne różni Offsesje 1 (wyd. 2008),
Offsesje 2 (wyd. 2010)
nagrania na potrzeby audycji Offensywa

Logo „Trójki”[edytuj | edytuj kod]

  • Pierwszy logotyp przedstawiał czerwoną cyfrę 3 stylizowaną na szpulę magnetofonową, w środku napis „program” również w kolorze czerwonym.
  • Druga wersja znaku nawiązywała do dawnego logotypu PR – cztery koncentryczne okręgi w kolorze czerwonym, pośrodku w kolorze czarnym napis „POLSKIE RADIO”, w prawym dolnym rogu pochyła cyfra 3.
  • Obecne logo nawiązuje do nowego logotypu PR – po lewej stronie zamknięte w kwadracie trzy koncentryczne okręgi, po prawej prostokąt z napisem „Trójka”, a pod nim „POLSKIE RADIO”. Kolorystyka różowo-biała.

Lokalizacje stacji nadawczych[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie wykazu lokalizacji stacji nadawczych według województw zamieszczonego na stronie www.krrit.gov.pl[38].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons


Przypisy

  1. Kuba Wajdzik: Radio Zet w górę, RMF FM w dół (pol.). portalmedialny.pl, 10 marca 2014. [dostęp 2014-03-12].
  2. Cezary Łazarewicz. Trójka. Pół wieku na Myśliwieckiej. „Newsweek Polska”, 2012-03-27. [dostęp 2012-05-12]. 
  3. Wiadomość ze strony internetowej Programu III.
  4. Archiwum Listy Przebojów Programu Trzeciego.
  5. 5,0 5,1 5,2 Mateusze 2008. Polskie Radio Program III, 2008-09-04. [dostęp 2014-06-02].
  6. Wracają nagrody im. Święcickiego. Wirtualnemedia.pl, 2007-04-03. [dostęp 2011-11-19].
  7. Marcin Gutowski, Trójka z dżemem – palce lizać, odcinek „Trójka wchodzi w rywalizację ze stacjami komercyjnymi” [dostęp 2012-10-23].
  8. M.N. tak tłumaczy w czasie swojego czatu.
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 9,5 Zimowa Stolica Trójki. Polskie Radio S.A., 2008-05-26. [dostęp 2011-06-04]. (zapasowy link: Zimowa Stolica Trójki).
  10. Stolica Radiowej Trójki. Szklarska Poręba. [dostęp 2011-06-04].
  11. Trasa nr 3 Trasa Radiowej Trójki. Hotel Duch Gór. [dostęp 2011-06-04].
  12. Wpis na blogu J. Sosnowskiego o powodach odejścia z PR3.
  13. 13,0 13,1 O komitecie (pol.). Komitet Miłośników Trójki. [dostęp 2010-01-01].
  14. 14,0 14,1 14,2 Polityczny zamach na „Trójkę”. „Gazeta Wyborcza (Gazeta Świąteczna)”. 1 (6219), s. 8, sobota-niedziela 2-3 stycznia 2010. Łódź. ISSN 0860-908x (pol.). 
  15. PiS odzyskał radiową „Trójkę” (pol.). Gazeta Wyborcza, 2009-12-29. [dostęp 2009-12-29].
  16. http://niewielkiwyscig.blox.pl/html
  17. 17,0 17,1 17,2 17,3 Jacek Sobala nie jest już szefem radiowej Trójki (pol.). Polskie Radio, 2010-05-26. [dostęp 2012-01-01].
  18. 8,8 procent rynku dla Trójki!. Polskie Radio, Program III, 2011-03-09. [dostęp 2012-04-10].
  19. Adopcja po polsku. Polskie Radio. [dostęp 2012-04-10].
  20. 20,0 20,1 Mamy Aleję Radiowej Trójki!. Polskie Radio, Program III, 2011-05-12. [dostęp 2012-04-10].
  21. 21,0 21,1 Otworzyliśmy Aleję Radiowej Trójki!. Polskie Radio, Program III, 2011-06-04. [dostęp 2012-04-10].
  22. Wielki sukces „Trójki z dżemem – palce lizać!”. Polskie Radio Program 3, 2012-04-03. [dostęp 2012-05-24].
  23. Trójka z dżemem – palce lizać! – strona audycji.
  24. Monety okolicznościowe z 2012 r. Narodowy Bank Polski. [dostęp 2012-04-10].
  25. Moneta gigant dotarła na Myśliwiecką! (wideo). Polskie Radio, Program III, 2012-03-29. [dostęp 2012-04-10].
  26. 50 lat Programu 3 Polskiego Radia, 3 Dolary. Mennica Polska. [dostęp 2012-04-10].
  27. 3 dolary na 50. urodziny Trójki!. Polskie Radio, Program III, 2012-04-10. [dostęp 2012-04-10].
  28. Koncert jubileuszowy „Jak być kochaną, czyli 50 lat historii z Trójką” (pol.). [dostęp 7 listopada 2012].
  29. M. Gutowski, „Trójka z dżemem – palce lizać! Biografia pewnego radia” (pol.). [dostęp 7 listopada 2012].
  30. E. Winnicka, C. Łazarewicz, „Zapraszamy do Trójki” (pol.). [dostęp 7 listopada 2012].
  31. W. Weiss, „33 x Trójka”, wyd. Vesper (pol.). [dostęp 7 listopada 2012].
  32. Magda Jethon. polskieradio.pl. [dostęp 2011-11-17].
  33. Kontakt – Trójka. polskieradio.pl. [dostęp 2011-12-11].
  34. Pod dachami Paryża. polskieradio.pl. [dostęp 2011-03-25].
  35. 35,0 35,1 http://www.polskieradio.pl/13/Audycja/7517,Ze-srody-na-czwartek
  36. ramówka programu z 6 października 1999.
  37. Jethon ponownie szefową radiowej Trójki. Rzeczpospolita, 2010-10-09. [dostęp 2011-11-29].
  38. Wykaz lokalizacji stacji nadawczych według województw (pol.). KRRiTv.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]