66 Maja
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| (66) Maja | |
| Odkrywca | Horace Tuttle |
| Data odkrycia | 9 kwietnia 1861 |
| Nr kolejny | 66 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Lokalizacja | Pas główny |
| Półoś wielka | 2,6482 j.a. |
| Mimośród | 0,1718 |
| Peryhelium | 2,1933 j.a. |
| Aphelium | 3,1031 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
4 lata 113 dni 3 godziny |
| Śr. prędkość | 18,17 km/s |
| Inklinacja | 3,05° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 71,82 km |
| Masa | 4,0 × 1017 kg |
| Średnia gęstość | ? g/cm3 |
| Okres obrotu | (9 h 44 min 0 s) h |
| Albedo | 0,06 |
| Jasność absolutna | 9,36m |
| Typ spektralny | Typ C |
| Średnia temperatura powierzchni | ~171 K |
66 Maja – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4 lat i 113 dni w średniej odległości 2,65 j.a. Została odkryta 9 kwietnia 1861 roku w obserwatorium Cambridge przez Horacego Tuttle'a. Planetoida została jednak zagubiona wkrótce po odkryciu. W 1876 odnalazł ją ponownie austriacki astronom Johann Palisa.
Nazwa planetoidy pochodzi od Mai, najstarszej z Plejad w mitologii greckiej.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
- 66 Maja w bazie JPL
- Diagram orbity 66 Maja
- Astronomy from wide-field imaging, IAU Symposium nr 161, str. 389
… | Poprzednia planetoida | 66 Maja | Następna planetoida | …