Maja (mitologia grecka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hermes ze swoją matką Mają, malowidło na attyckiej amforze czerwonofigurowej, ok. 500 p.n.e., Staatliche Antikensammlungen, Monachium
William-Adolphe Bouguereau: L'Etoile Perdue (Zaginiona gwiazda), 1884, prywatna kolekcja

Maja (gr. Μαῖα Maia, łac. Maea, Maia) – w mitologii greckiej nimfa góry Kyllene w Arkadii, najstarsza z siedmiu Plejad[1][2].

Uchodziła za córkę tytana Atlasa i Okeanidy Plejone (lub Okeanidy Ajtry; według jednego przekazu Sterope)[1][3]. Była siostrą Alkione, Elektry, Kelajno, Merope, Sterope, Tajgete, a także Hiad i Hyasa[4][5].

Ze swoim kochankiem, bogiem Zeusem, miała syna Hermesa, boskiego posłańca[1][2]. Opiekowała się Arkasem po śmierci Kallisto[1].

Mityczna Maja jest identyfikowana z gwiazdą Mają w Plejadach, w gwiazdozbiorze Byka[2][6][7]. Na niebie sąsiaduje z Hiadami (gromadą otwartą gwiazd w gwiazdozbiorze Byka) i konstelacją Oriona, które są z nią mitologicznie powiązane.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • Maja – imię żeńskie

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 217. ISBN 83-04-04673-3.
  2. 2,0 2,1 2,2 Vojtech Zamarovský: Bohovia a hrdinovia antických bájí. Bratislava: Perfekt a.s., 1998, s. 265. ISBN 80-8046-098-1. (słow.); polskie wydanie: Bogowie i herosi mitologii greckiej i rzymskiej (Encyklopedia mitologii antycznej, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej).
  3. Pierre Grimal, op.cit., s. 292. ISBN 83-04-04673-3.
  4. Pierre Grimal, op.cit., s. 148. ISBN 83-04-04673-3.
  5. Vojtech Zamarovský, op.cit., s. 364. ISBN 80-8046-098-1.
  6. Anton Hajduk, Ján Štohl (red.): Encyklopédia astronómie. Bratislava: Obzor, 1987, s. 355. (słow.)
  7. Carlos Parada: Constellations and Stars (ang.). maicar.com. [dostęp 2011-08-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Aaron J. Atsma: Maia (ang.). theoi.com. [dostęp 2011-06-26].
  2. Marie Benediktová, Petra Písařová: Hvězdy – Názvosloví – Starověké Plejády jako nebeské sedmero (cz.). astronomia.zcu.cz. [dostęp 2011-06-26].
  3. Maia (ang.). mythindex.com. [dostęp 2011-06-26].
  4. Hezjod: Teogonia. Sandomierz: Armoryka, 2010. ISBN 83-62173-44-0.
  5. Władysław Kopaliński: Słownik mitów i tradycji kultury. Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003, s. 984. ISBN 83-7399-022-4.
  6. Mała encyklopedia kultury antycznej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 597. ISBN 83-01-03529-3.
  7. Carlos Parada: Pleiades (ang.). maicar.com. [dostęp 2011-06-26].
  8. Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1987. ISBN 83-04-01069-0.
  9. Oskar Seyffert: Dictionary of Classical Antiquities, 1894, s. 372: Maia (ang.). ancientlibrary.com. [dostęp 2011-06-26].
  10. William Smith: A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology: Maia (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-01].
  11. Harry Thurston Peck: Harpers Dictionary of Classical Antiquities, 1898: Maia (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-01].