Ałatau Dżungarski
| Ałatau Dżungarski |
|
| Najwyższy szczyt | Besbaskan (4464 m n.p.m.) |
| Długość | ok. 450 km |
| Kontynent | Azja |
| Państwo |  Kazachstan Chiny |
Ałatau Dżungarski (kaz.: Жетісу Алатауы, Żetysu Ałatauy; Жоңғар Алатауы, Żonggar Ałatauy; ros.: Джунгарский Алатау, Dżungarskij Ałatau; chiń.: 阿拉套山; pinyin: Ālātào Shān) – pasmo górskie w Azji Środkowej, na pograniczu Kazachstanu i Chin, na zachód od Bramy Dżungarskiej. Góry rozciągają się na długości ok. 450 km, najwyższy szczyt (Besbaskan) ma wysokość 4464 m n.p.m. Zbudowane z łupków, wapieni i piaskowców oraz skał wylewnych – granitów, sjenitów, porfirów. W najwyższych partiach występują lodowce. Charakterystycznym elementem są płytowe przestrzenie, tzw. syrty, występujące na różnych wysokościach. Dolne partie gór są pustynne i półpustynne, na wysokości 1200–2600 m n.p.m. na zboczach północnych rosną lasy (głównie świerk tienszański, jodła syberyjska, dzika jabłoń i osika) i łąki, w wyższych piętrach – roślinność subalpejska i alpejska. W zachodniej części gór wydobywa się polimetale i antymon.
Bibliografia[edytuj]
- * Roman Biesiada, Tadeusz Lenczkowski, Lech Ratajski: Słownik Geografii ZSRR. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1974, s. 51.
Na mapach: 45°N 80°E / 45, 80
