Ałatau Dżungarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ałatau Dżungarski
Najwyższy szczyt Besbaskan
(4464 m n.p.m.)
Długość ok. 450 km
Kontynent Azja
Państwo  Kazachstan
 Chiny

Ałatau Dżungarski (kaz.: Жетісу Алатауы, Żetysu Ałatauy; Жоңғар Алатауы, Żonggar Ałatauy; ros.: Джунгарский Алатау, Dżungarskij Ałatau; chiń.: 阿拉套山; pinyin: Ālātào Shān) – pasmo górskie w Azji Centralnej, na pograniczu Kazachstanu i Chin, na zachód od Bramy Dżungarskiej. Góry rozciągają się na długości ok. 450 km, najwyższy szczyt (Besbaskan) ma wysokość 4464 m n.p.m. Zbudowane z łupków, wapieni i piaskowców oraz skał wylewnych – granitów, sjenitów, porfirów. W najwyższych partiach występują lodowce. Charakterystycznym elementem są płytowe przestrzenie, tzw. syrty, występujące na różnych wysokościach. Dolne partie gór są pustynne i półpustynne, na wysokości 1200–2600 m n.p.m. na zboczach północnych rosną lasy (głównie świerk tienszański, jodła syberyjska, dzika jabłoń i osika) i łąki, w wyższych piętrach – roślinność subalpejska i alpejska. W zachodniej części gór wydobywa się polimetale i antymon.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. * Roman Biesiada, Tadeusz Lenczkowski, Lech Ratajski: Słownik Geografii ZSRR. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1974, s. 51.

Na mapach: 45°N 80°E/45,000000 80,000000