Adiaphorus ponticerianus
| Adiaphorus ponticerianus | |
| Candèze, 1859 | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Gromada | owady |
| Podgromada | owady uskrzydlone |
| Rząd | chrząszcze |
| Podrząd | chrząszcze wielożerne |
| Rodzina | sprężykowate |
| Podrodzina | Elaterinae |
| Plemię | Ampedini |
| Podplemię | Dicrepidiina |
| Rodzaj | Adiaphorus |
| Gatunek | Adiaphorus ponticerianus |
| Synonimy | |
|
Elius rufus Schwarz, 1902 |
|
 brak danych
|
|
Adiaphorus ponticerianus − gatunek chrząszcza z rodziny sprężykowatych.
Chrząszcz ten osiąga długość w zakresie 10,5-11 mm[1].
Jest to brązowo-żółty owad. Jego czułki są ciemniejsze, niż większa część ciała, w przeciwieństwie do odnóży. Jego ciało porasta gęste, długie, cienkie, żółtawe owłosienie[1].
Czoło określa się jako łódkowate, o większej szerokości niż długości, wypukłe, o przednim brzegu zaokrąglonym. Nitkowate, cylindryczne czułki składają się z 11 segmentów. Podstawa nie dorównuje szerokością oku. Drugi segment ma kształt okrągły, a trzeci uległ wydłużeniu, nie dorównuje jednak długością kolejnemu. Ostatni jest zaokrąglony u czubka. Półeliptyczna w kształcie górna warga wykazuje pośrodku karbowanie, Żuwaczki są wąskie[1].
Przedplecze cechuje się długością znacznie przekraczającą jego szerokość. Pokrywy skrzydeł są wypukłe. Samiec ma aedagus, którego fragment podstawny nie dorównuje długością częściom bocznym o klinowatym zakończeniu, łączącym się ze sobą od strony brzusznej[1].
Na goleniach widnieją małe ostrogi. Tarczki trójkątnego kształtu są za to wydłużone[1].
