Agnieszka z Poitou

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Agnieszka z Poitou
cesarzowa rzymska
Agnieszka i jej mąż, Henryk III
Królowa Niemiec
Okres panowania od 1043
do 1056
Żona Henryk III
Poprzedniczka Gunhilda duńska
Następczyni Berta Sabaudzka
Cesarzowa Świętego Cesarstwa Rzymskiego
Okres panowania od 1046
do 1056
Żona Henryk III
Poprzedniczka Gizela Szwabska
Następczyni Berta Sabaudzka
Dane biograficzne
Urodzona 1025
Zmarła 14 grudnia 1077
Rzym
Ojciec Wilhelm V Wielki
Matka Agnieszka Burgundzka
Mąż Henryk III
Dzieci Matylda Szwabska
Judyta Maria Szwabska
Adelajda
Henryk IV Salicki
Konrad II Bawarski

Agnieszka z Poitou (cesarzowa Agnieszka) (ur. w 1025, zm. 14 grudnia 1077 w Rzymie) – córka księcia Akwitanii Wilhelma V Wielkiego i jego żony Agnieszki, córki księcia Burgundii Otto Wilhelma.

Agnieszka była drugą żoną Henryka III (29 października 1017 - 5 października 1056) - cesarza rzymskiego, którego poślubiła 21 listopada 1043 w Besançon. Henryk był synem cesarza Konrada II i Gizeli, córki księcia Szwabii Hermana II. Henryk i Agnieszka mieli razem dwóch synów i trzy córki:

Po śmierci męża, w latach 1056 - 1068 Agnieszka na czas młodości swojego syna, Henryka IV sprawowała urząd regentki Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Jej głównym doradcą był Henryk, biskup augsburski, powszechnie nienawidzony za arogancję i podejrzewany o związek z cesarzową. Jej niezdecydowana polityka względem niemieckich książąt spowodowała osłabienie Rzeszy. Krótko po Świętach Wielkanocnych 1062 roku została pozbawiona władzy przez arcybiskupa Kolonii Annona II i arcybiskupa Hamburga-Bremy Adalberta (którzy porwali jej syna). Bez syna, Agnieszka straciła pozycję polityczną i została zmuszona do ustąpienia. W 1065 roku udała się do Rzymu. W późnych latach jej życia udało jej się doprowadzić do zgody między swoim synem i jego przeciwnikami.

4. Wilhelm IV Żelazne Ramię      
    2. Wilhelm V Wielki
5. Emma z Blois        
      1. Agnieszka z Poitou
6. Otto Wilhelm    
    3. Agnieszka Burgundzka    
7. Ermentruda z Roucy      
 

Ocena postaci[edytuj | edytuj kod]

Historycy długo uważali, że Agnieszka z Poitou była słabą władczynią. Marie Luise Buhlst-Thiele traktuje poświęcenie się cesarzowej religii jako słabość. Wilhelm von Giesebrecht przypisuje Agnieszce charakter niezdecydowany i bojaźliwy. W swej Historii Niemieckiego Cesarstwa przedstawia ją jedynie na marginesie opisu dziejów jej silnego męża, cesarza Henryka III.

W ostatnich 20 latach poglądy historyków na Agnieszkę z Poitou uległy znaczącym zmianom. W tym kontekście można wymienić dwóch historyków, którzy zajęli się obszerniej jej tematyką. Pierwszy z nich to Tilmann Struve, który wyjaśnił, że wstąpienie cesarzowej do zakonu nie było bezpośrednią reakcją na bunt możnowładców z Kaiserswerth (porwanie jej syna) i że podróż Agnieszki do Rzymu miała miejsce dopiero w 1065. Może to sugerować, że cesarzowa nie zrezygnowała i nie wycofała się z odpowiedzialności, lecz tak długo jak to możliwe utrzymywała należne jej stanowisko regentki.

Ponadto Mechtild Black-Veldtrup napisała, oparte na krytyce źródeł, studium o Agnieszce z Poitou, w którym uwzględniła wiele nowych odkryć dotyczących zmienionego obrazu postaci cesarzowej. Tym niemniej wiele faktów z jej życia, głównie sprawa przewrotu z Kaiserswerth, pozostaje niejasne.

Poprzednik
Gizela Szwabska
Armoiries Saint-Empire bicéphale.svg Cesarzowa Świętego Cesarstwa Rzymskiego
1046-1056
Królowa Niemiec
1043-1056
Armoiries Saint-Empire bicéphale.svg Następca
Berta Sabaudzka