Aleksandr Połukarow
| Aleksandr Połukarow | ||
| Imię i nazwisko | Aleksandr Władimirowicz Połukarow | |
| Data i miejsce urodzenia |
27 listopada 1959 Ługańsk, Ukraińska SRR |
|
| Pozycja | obrońca/pomocnik | |
| Wzrost | 181 cm | |
| Masa ciała | 79 kg | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| Zoria Woroszyłowgrad | ||
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1977–1979 1980–1991 1991–1994 1994–1995 1995–1996 1996–1997 1997–1998 1998 |
Zoria Woroszyłowgrad Torpedo Moskwa Maccabi Tel Awiw Maccabi Herclijja Hapoel Jerozolima Maccabi Ironi Aszdod Hapoel Bnei Sakhnin Torpedo-ZIŁ Moskwa |
39 (3) 319 (21) 99 (5) 20 (0) 24 (1) 23 (2) 30 (2) 17 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 2001– 2010 |
FK Moskwa (asystent) FK Moskwa (p.o.) |
|
Aleksandr Władimirowicz Połukarow (ros. Александр Васильевич Полукаров, ukr. Олександр Васильович Полукаров, Ołeksandr Wołodymyrowicz Połukarow; ur. 27 listopada 1959 w Ługańsku, Ukraińska SRR) – rosyjski piłkarz pochodzenia ukraińskiego, grający na pozycji obrońcy, a wcześniej pomocnika, trener piłkarski.
Spis treści |
Kariera piłkarska [edytuj]
Kariera klubowa [edytuj]
Wychowanek DJuSSz Zoria Ługańsk, w którym rozpoczął karierę piłkarską. W 1980 przeszedł do Torpeda Moskwa. W Torpedzie występował przez 12 lat, a od 1986 pełnił funkcje kapitana drużyny. W sierpniu 1991 wyjechał do Izraelu, gdzie bronił barw klubów Maccabi Tel Awiw, Maccabi Herclijja, Hapoel Jerozolima, Maccabi Ironi Aszdod i Hapoel Bnei Sakhnin. Latem 1998 powrócił do Rosji, gdzie został piłkarzem Torpedo-ZIŁ Moskwa, w którym zakończył karierę piłkarską.
Kariera reprezentacyjna [edytuj]
Jako piłkarz radzieckiej reprezentacji U-18 w 1979 zdobył wicemistrzostwo Świata U-20 w Japonii.
Kariera trenerska [edytuj]
W 2000 ukończył Wyższą Szkolę Trenerską. Od 2001 pracował w sztabie szkoleniowym FK Moskwa. 26 sierpnia 2007 w związku z dyskwalifikację głównego trenera Leonida Słuckiego kierował drużyną w meczu mistrzostw Rosji[1]. 22 lutego 2010 po rezygnacji FK Moskwa z występów w mistrzostwach Rosji został odpowiedzialnym za podtrzymanie formy sportowej dla piłkarzy klubu, którzy nie zdążyli znaleźć nowego pracodawcę[2].
Sukcesy i odznaczenia [edytuj]
Sukcesy klubowe [edytuj]
- brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1988, 1991
- zdobywca Pucharu ZSRR: 1986
- finalista Pucharu ZSRR: 1982, 1988, 1989, 1991
- mistrz Izraelu: 1992
- wicemistrz Izraelu: 1993, 1994
- zdobywca Pucharu Izraelu: 1994
- finalista Pucharu Izraelu: 1992, 1993
- mistrz Liga Leumit: 1996, 1997
Sukcesy reprezentacyjne [edytuj]
- wicemistrz Świata U-20: 1979
Sukcesy indywidualne [edytuj]
- wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: Nr 3 (1990), Nr 2 (1991)
Odznaczenia [edytuj]
- nagrodzony tytułem Mistrza Sportu ZSRR: 1981
Przypisy
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Statystyki na KLISF (ros.)
- Profil na PlayerHistory (ang.)
- Profil na UkrSoccerHistory (ukr.)
- Profil na stronie legioner.kulichki.com (ros.)
|
|||||||