Amiralitetshuset

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Amiralitetshuset
Fasada budynku
Fasada budynku
Państwo  Szwecja
Miejscowość Sztokholm
Adres Skeppsholmen,
Amiralitetsbacken 1
Typ budynku obiekt publiczny
Styl architektoniczny neorenesans
Architekt Fredrik Blom
Inwestor Amiralitetskollegium
Rozpoczęcie budowy 1647
Ukończenie budowy 1650
Ważniejsze przebudowy 1844–1846, 1952
Pierwszy właściciel Amiralitetskollegium
Położenie na mapie regionu Sztokholm
Mapa lokalizacyjna regionu Sztokholm
Amiralitetshuset
Amiralitetshuset
Położenie na mapie Szwecji
Mapa lokalizacyjna Szwecji
Amiralitetshuset
Amiralitetshuset
Ziemia 59°19′32,0″N 18°04′52,5″E/59,325556 18,081250
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Amiralitetshuset (pol. Budynek Admiralicji) – budynek położony przy Amiralitetsbacken 1 na wyspie Skeppsholmen w Sztokholmie. Został wzniesiony w latach 1647–1650 jako siedziba szwedzkiej admiralicji i przebudowany na koszary w latach 1844–1846 według projektu Fredrika Bloma. Obecnie jest siedzibą Svenska Turistföreningen (Szwedzkiego Związku Turystycznego).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Amiralitetshuset został zbudowany w latach 1647–1650, prawdopodobnie według projektu holenderskiego architekta Louisa Gillisa. Mieściła się w nim kancelaria admiralicji, sala posiedzeń, a najwyższym piętrze magazyn żeglarski. Budynek był wielokrotnie przebudowywany, ale zachował pierwotny portal z piaskowca. W 1680 flota szwedzka przeniosła się do Karlskrony, a budynek admiralicji zamieniono na szpital morski a później na siedzibę królewskiego archiwum. W 1758 archiwum zostało przeniesione, a budynek adaptowano na magazyn mąki. Od 1794 używany był on częściowo jako koszary.

W 1825 gmach admiralicji stał się ponownie bazą floty. Zlecenie przebudowy podupadłego budynku w całości na koszary otrzymał podpułkownik floty, architekt Fredrik Blom. Budynek został przebudowany w latach 1844–1846[1][2]. Frederik Blom przedłożył początkowo propozycję utrzymaną w stylu prostego neoklasycyzmu, ale w 1844 zmienił projekt na założenie utrzymane w duchu architektury romantycznej, ze szczytami i wystającymi wieżami, którą to propozycję zatwierdził król Oskar I, miłośnik gotyku. Ostatecznie powstał rozczłonkowany budynek w stylu swobodnie potraktowanego „niderlandzkiego renesansu”, w nawiązaniu do jego początków[3]. Budynek odznacza się pionową artykulacją podkreśloną narożnymi wieżyczkami zwieńczonymi ostrymi hełmami. Jego płaski i szeroki korpus ożywiają schodkowe szczyty i lukarny w dachu[4].

W 1935 Amiralitetshuset zyskał status pomnika narodowego (szw. statligt byggnadsminne). W 1952 budynek został ponownie przebudowany według projektu architekta Rudolfa Cronstedta z przeznaczeniem na kancelarie Ostkustens marindistriktsstab, którą to funkcję pełnił do 1982. W 1997 dokonano renowacji i adaptacji wnętrz budynku na biura[2]. Obecnie mieści się w nim siedziba Svenska Turistföreningen (Szwedzkiego Związku Turystycznego)[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Stockholms Sjögård: Amiralitetshuset (Kasern 1) (szw.). [dostęp 2013-02-16].
  2. 2,0 2,1 Statens fastighetsverk: Amiralitetshuset på Skeppsholmen (szw.). [dostęp 2013-02-16].
  3. Bedoire 2012 ↓, s. 90.
  4. Mårtelius i in. 2009 ↓, s. 132–133.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Fredric Bedoire: Stockholms byggnader – Arkitektur och stadsbild. Stockholm: Norstedts, 2012. ISBN 978-91-1-303652-6. (szw.)
  • Johan Mårtelius, Bengt O. H. Johansson, Rasmus Wærn, Olof Hultin: Guide till Stockholms arkitektur. Stockholm: Arkitektur Förlag AB, 2009. ISBN 978-91-86050-72-6. (szw.)