Oskar I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Oskar I
Z Bożej łaski król Szwecji, Norwegii, Gotów i Wenedów etc. etc.
Crownprince Oscar of Sweden painted by Joseph Karl Stieler.jpg
król Szwecji i Norwegii
Okres panowania od 8 marca 1844
do 8 lipca 1859
Poprzednik Karol XIV Jan
Następca Karol XV
Dane biograficzne
Dynastia Bernadotte
Urodziny 4 lipca 1799
Śmierć 8 lipca 1859
Ojciec Karol XIV Jan
Matka Dezyderia Clary-Bernadotte
Żona Józefina de Beauharnais-Bernadotte
Dzieci Karol XV, Gustaw, Oskar II, Eugenia, August
Odznaczenia
Królewski Order Serafinów (Szwecja) Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa Order Słonia (Dania)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Rodzina królewska, 1837

Oskar I (ur. 4 lipca 1799 w Paryżu, zm. 8 lipca 1859 w Sztokholmie) – król Szwecji i Norwegii w latach 1844–1859.

Syn króla Szwecji i Norwegii Karola XIV Jana oraz Dezyderii Clary. Ojciec królów Szwecji i Norwegii: Karola XV i Oskara II.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako syn francuskiego generała. Do 1810 roku mieszkał we Francji. Po adopcji jego ojca przez króla szwedzkiego Karola XIII młody Oskar przeprowadził się do Szwecji, gdzie uzyskał staranne wykształcenie, zgodne z wymaganiami stawianymi przed następcą tronu oraz opanował biegłą znajomość języka szwedzkiego. W 1824 i 1833 roku pełnił funkcję wicekróla Norwegii.

Był zwolennikiem liberalizmu. Natychmiast po wstąpieniu na połączony tron Szwecji i Norwegii przeprowadził szereg reform państwowych, m.in.: oświaty, więziennictwa. Wprowadził nowy system dziedziczenia majątku uwzględniający równe prawa mężczyzn i kobiet. Wprowadził wolność prasy oraz działał na rzecz polepszenia losu biedoty.

W 1848 roku przeciwstawił się próbie zmiany porządku konstytucyjnego i zablokował reformy zwiększające uprawnienia szwedzkiego parlamentu.

Był bardzo aktywny w polityce zagranicznej. Dążył do stworzenia unii państw skandynawskich na wzór unii kalmarskiej. W 1848 roku poparł Danię w konflikcie z Prusami. Usiłował też objąć tron tego kraju po bezpotomnym Fryderyku VII. W okresie wojny krymskiej, licząc na odzyskanie Finlandii, rozpoczął pertraktacje z Francją i Zjednoczonym Królestwem. Jego dążenia do sojuszu z tymi dwoma państwami i rozpoczęcie przygotowań do wojny zmusiły Rosję do zakończenia działań wojennych i przystąpienia do pertraktacji pokojowych.

W 1856 roku na konferencji pokojowej w Paryżu Szwecja przedstawiła szereg żądań wobec Rosji. Wywalczyła jednak tylko demilitaryzację Wysp Alandzkich.

W 1857 roku Oskar I ze względu na stan zdrowia zdecydował się na odsunięcie z życia publicznego. Król cierpiący na nowotwór mózgu nie abdykował jednak, ale wyznaczył regentem, księcia Skanii.

Oskar I zmarł dwa lata później w Sztokholmie. Tron Szwecji i Norwegii objął po nim syn Karol XV.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

19 czerwca 1823 roku Oskar poślubił Józefinę de Beauharnais, księżniczkę von Leuchtenberg. Para miała pięcioro dzieci.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Karol XIV
Greater coat of arms of Sweden.svg Król Szwecji
18441859
Greater coat of arms of Sweden.svg Następca
Karol XV
Poprzednik
Karol III
Coat of arms of Norway.svg Król Norwegii
18441859
Coat of arms of Norway.svg Następca
Karol IV