Anakreont z Teos
Anakreont z Teos (stgr. Ἀνακρέων Anakreon; ur. ok. 570 p.n.e., zm. ok. 485 p.n.e.[1]) – poeta grecki pochodzący z jońskiego miasta Teos.
Prawdopodobnie, wraz z obywatelami miasta, którzy nie godzili się na perską dominację, założył miasto Abderę w Tracji, w której się osiedlił. Następnie przybył na Samos, by uczyć przyszłego tyrana Polikratesa, na którego dworze pozostał przez kilka lat (533 p.n.e. - 522 p.n.e.). Po gwałtownej śmierci Polikratesa poeta przeniósł się na dwór Hipparcha w Atenach, a potem Echekratesa w Tessalii[potrzebne źródło]. W Atenach Anakreont zetknął się z poetą Symonidesem z Keos. Umarł prawdopodobnie w rodzinnym Teos lub w Tessalii[potrzebne źródło], w wieku 85 lat przez zadławienie się.
Anakreont był autorem poezji jambicznej, pieśni lirycznych i elegii opiewających wino, śpiew i miłość. Jego wiersze zostały zebrane w Bibliotece Aleksandryjskiej w pięć ksiąg. Duża część jego twórczości zachowała się tylko we fragmentach.
Anakreont najchętniej pisał wiersze ośmiozgłoskowe. Był poetą bardzo popularnym, naśladowanym przez innych twórców, którzy tworzyli tzw. anakreontyki. W Teos bito monety z jego podobizną.
Przypisy
- ↑ Anakreont - Encykopedia PWN (pol.). PWN. [dostęp 2011-02-07].
[edytuj] Bibliografia
- William Smith: Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. s. 157. (ang.)
