Andrzej Gomuliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grób prof. Andrzeja Gomulińskiego na Cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie

Prof. dr inż. Andrzej Gomuliński (ur. 17 lipca 1936 r. w Warszawie – zm. 4 stycznia 2008 r.) – polski działacz opozycji antykomunistycznej oraz naukowiec z dziedziny inżynierii lądowej. Odznaczony Krzyżami Kawalerskim, Oficerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Urodził się 17 lipca 1936 r. w Warszawie jako syn pułkownika Wojska Polskiego. Ojciec w czasie II wojny światowej walczył w szeregach polskich sił zbrojnych na terenie Wielkiej Brytanii, wrócił do kraju w 1947 r.

Maturę zdał w 1953 r. w Grodzisku Mazowieckim, po czym kontynuował naukę na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej. Studia ukończył z wyróżnieniem w 1959 r. Po czym rozpoczął pracę naukowo-dydaktyczną w Katedrze Mechaniki Budowli pod kierunkiem prof. Zbigniewa Kączkowskiego. Pracę doktorską obronił w 1965 r., a tytuł naukowy profesora uzyskał w 1995 r. W latach 1984-1990 obejmuje z wyboru stanowisko dziekana Wydziału Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej. W latach 1996-2002 piastuje funkcję wiceprzewodniczącego Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego. Jest autorem licznych prac naukowych z dziedziny stateczności i dynamiki konstrukcji budowlanych. Pośmiertnie uhonorowany Medalem Politechniki Warszawskiej.

Działacz podziemnych struktur NSZZ "Solidarność", gdzie występował najczęściej pod pseudonimem Olgierd. W latach 1983-1989 kierował redakcją i studiem podziemnego Radia Solidarność.

Spoczywa na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie (kw. W-2-18).