Andrzej Koźmiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej K. Koźmiński
Andrzej K. Koźmiński (2014)
Andrzej K. Koźmiński (2014)
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1941
Warszawa
Zawód ekonomista, wykładowca akademicki
Tytuł naukowy profesor nauk ekonomicznych
Alma Mater Szkoła Główna Planowania i Statystyki
Uczelnia Akademia Leona Koźmińskiego
Stanowisko rektor Akademii Leona Koźmińskiego (1993–2011)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Andrzej Krzysztof Koźmiński (ur. 1 kwietnia 1941 w Warszawie) – polski ekonomista, profesor nauk ekonomicznych, specjalizujący się w zakresie zarządzania, długoletni rektor Akademii Leona Koźmińskiego, noszącej imię jego nieżyjącego ojca, Leona Koźmińskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1963 studia ekonomiczne w Szkole Głównej Planowania i Statystyki, a w 1964 studia socjologiczne na Uniwersytecie Warszawskim. Na SGPiS uzyskiwał kolejne stopnie naukowe – doktora (1965) i doktora habilitowanego (1968). W 1976 uzyskał tytuł profesorski i został zatrudniony na Uniwersytecie Warszawskim na stanowisku profesora nadzwyczajnego, w 1983 został profesorem zwyczajnym. Od 1963 do 1976 pracował w SGPiS, początkowo jako asystent w Katedrze Ekonomii Politycznej, następnie od 1969 jako docent w Katedrze Teorii Organizacji. Od 1973 był wykładowcą na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego, początkowo jako docent, a od 1976 jako profesor i kierownik Zakładu Analiz Systemowych Instytutu Zarządzania. W latach 1981–1987 był dziekanem Wydziału Zarządzania UW. W latach 1986–1989 pełnił funkcję kierownika resortowego programu badawczego zatytułowanego "Instrumenty zarządzania w gospodarce narodowej". Od lat 90. związany z Akademią Leona Koźmińskiego (do 2008 działającą jako Wyższa Szkoła Przedsiębiorczości i Zarządzania). Objął w niej stanowisko profesora zwyczajnego i kierownika Katedry Zarządzania. Przez osiemnaście lat pełnił funkcję rektora tej uczelni (do 2011), następnie został przewodniczącym rady powierniczej i prezydentem ALK.

Został również jednym z dwóch członków korespondentów Polskiej Akademii Nauk z dziedziny zarządzania i członkiem Collegium Invisibile[1]. Był stypendystą Fundacji Fulbrighta, wykładał m.in. na University of California (UCLA), Washington University i Sorbonie.

Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim[2], Krzyżem Oficerskim (2000)[3] i Komandorskim (2011)[4] Orderu Odrodzenia Polski. W 2015 uhonorowany tytułem doktora honoris causa Uniwersytetu Szczecińskiego[5].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej K. Koźmiński, Dyrektorzy współczesnych przedsiębiorstw kapitalistycznych, KiW, Warszawa 1966, s. 175.
  • Andrzej K. Koźmiński, Handel a konsumenci, ZW CRS, Warszawa 1967, s. 239.
  • Andrzej K. Koźmiński, Zarządzanie systemowe, PWE, Warszawa 1972, s. 179. (wyd. II 1975, wyd. czeskie 1974).
  • Andrzej K. Koźmiński, Adam Sarapata, Socjologia handlu. Wybrane zagadnienia, PWE, Warszawa 1972, s. 422.
  • Andrzej K. Koźmiński, Studia o zarządzaniu we współczesnym kapitalizmie, PWE, Warszawa 1975, s. 238.
  • Andrzej K. Koźmiński, (red.), Decyzje. Analiza systemowa organizacji, PWN, Warszawa 1975, s. 273.
  • Andrzej K. Koźmiński, Zarządzanie. Analiza systemowa procesów i struktur, PWE, Warszawa 1974, s. 204. (II wydanie 1976).
  • Andrzej K. Koźmiński, Analiza systemowa organizacji, PWE, Warszawa 1976, s. 416. (wyd. II 1979, wyd. węgierskie Budapeszt 1980).
  • Andrzej K. Koźmiński, Technokraci i humaniści, Iskry, Warszawa 1977, s. 215.
  • Andrzej K. Koźmiński, Andrzej M. Zawiślak, Pewność i gra. Wstęp do teorii zachowań organizacyjnych, PWE, Warszawa 1979, s. 127. (wyd. II 1982).
  • Andrzej K. Koźmiński, Andrzej M. Zawiślak, O organizacji. Dwugłos względnie uporządkowany, PWE, Warszawa 1982, s. 127.
  • Andrzej K. Koźmiński, Po wielkim szoku, PWE, Warszawa 1982, s. 135. (wyd. II 1983).
  • Andrzej K. Koźmiński, Krzysztof Obłój (red.) Gry o innowacje – analiza przedsięwzięć technicznych, PWE, Warszawa 1983, s. 180.
  • Andrzej K. Koźmiński (red.), Współczesne teorie organizacji, PWN, Warszawa 1983, s. 355.
  • Andrzej K. Koźmiński (red.), Współczesne koncepcje zarządzania, PWN, Warszawa 1985, s. 405 (wyd.II 1987).
  • Andrzej K. Koźmiński, Gospodarka w punkcie zwrotnym, PWE, Warszawa 1985, s. 92.
  • Andrzej K. Koźmiński, Krzysztof Obłój, Zarys teorii równowagi organizacyjnej, PWE, Warszawa 1989, s. 404.
  • Andrzej K. Kozminski, Donald P. Cushman (red.), Organizational Communication and Management. A Global Perspective, SUNY Press, Albany 1993, s. 234.
  • Andrzej K. Koźmiński, Catching Up? Case Studies of Organizational and Management Change in the Ex-Socialist Block, SUNY Press, Albany 1993, s. 224.
  • Krzysztof Obłój, Donald P. Cushman, Andrzej K. Koźmiński, Winning. Continuous Improvement in High Performance Organizations, SUNY Press, Albany 1995, s. 224.
  • Andrzej K. Koźmiński, Zarządzanie tu i teraz, Wydawnictwo WSPiZ, Warszawa 1996, s. 52.
  • Andrzej K. Koźmiński, Odrabianie zaległości. Zmiany organizacji i zarządzania w byłym bloku socjalistycznym, PWN, Warszawa 1998, s. 257.
  • Andrzej K. Koźmiński, Zarządzanie międzynarodowe – konkurencja w klasie światowej, PWE, Warszawa 1999, s. 255.
  • Andrzej K. Koźmiński, George S. Yip (red.) Strategies for Central and Eastern Europe, MacMillan Business, Londyn 2000, St. Martin's Press, Nowy Jork 2000, s. 320.
  • Andrzej K. Koźmiński, Włodzimierz. Piotrowski (red.), Zarządzanie – teoria i praktyka. Wyd. V zmienione, PWN, Warszawa 2000, s. 792.
  • Andrzej K. Koźmiński, Piotr Sztompka, Rozmowa o wielkiej przemianie, Wydawnictwo WSPiZ, Warszawa 2004, s. 228.
  • Andrzej K. Koźmiński Zarządzanie w warunkach niepewności. Podręcznik dla zaawansowanych, PWN, Warszawa 2004, s. 201.
  • Mary Jo Hatch, Monika Kostera, Andrzej K. Koźmiński, The Three Faces of Leadership: Manager, Artist, Priest, Blackwell Publishing, Oksford 2005, s. 169.
  • Andrzej K. Koźmiński, Koniec świata menedżerów?, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2008, s. 230.
  • Andrzej K. Koźmiński, Dariusz Jemielniak, Zarządzanie od podstaw. Podręcznik akademicki, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2008, s. 493.
  • Dariusz Jemielniak, Andrzej K. Koźmiński (red.), Zarządzanie wiedzą. Podręcznik akademicki, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2008, s. 555.
  • Andrzej K. Koźmiński, Ograniczone przywództwo. Studium empiryczne, Poltext, Warszawa 2013.

Przypisy

  1. Lista tutorów Collegium Invisibile. ci.edu.pl. [dostęp 2012-05-01].
  2. Kto jest kim w Polsce 1989, Wyd. Interpress, Warszawa 1989, s. 617
  3. M.P. z 2001 r. Nr 5, poz. 91
  4. M.P. z 2011 r. Nr 111, poz. 1116
  5. Nowi doktorzy honoris causa US. usz.edu.pl. [dostęp 2015-05-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]