Uniwersytet Łódzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Uniwersytet Łódzki
Universitas Lodziensis
University of Lodz
Collegium Geographicum Wydziału Nauk Geograficznych Uniwersytetu Łódzkiego
Collegium Geographicum Wydziału Nauk Geograficznych Uniwersytetu Łódzkiego
Dewiza Veritas et Libertas
Data założenia 1945
Państwo  Polska
Adres ul. Narutowicza 65
90-131 Łódź
Liczba studentów 42 465[1]
Rektor prof. dr hab. Włodzimierz Nykiel
Członkostwo Socrates-Erasmus, Tempus,
INCO-COPERNICUS, ACE,
Jean Monnet, CEEPUS,
EUA, AESOP, Campus Europae
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Uniwersytet Łódzki
Uniwersytet Łódzki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Uniwersytet Łódzki
Uniwersytet Łódzki
Ziemia 51°46′18″N 19°28′23″E/51,771667 19,473056Na mapach: 51°46′18″N 19°28′23″E/51,771667 19,473056
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Rektorat Uniwersytetu Łódzkiego
Wydział Zarządzania Uniwersytetu Łódzkiego
Wydział Nauk o Wychowaniu Uniwersytetu Łódzkiego
Instytut Filozofii

Uniwersytet Łódzki – polska wyższa uczelnia utworzona 24 maja 1945 jako kontynuatorka dorobku i tradycji działających w okresie międzywojennym w Łodzi Instytutu Nauczycielskiego (1921–1928), Wyższej Szkoły Nauk Społecznych i Ekonomicznych (1924–1928) oraz oddziału Wolnej Wszechnicy Polskiej (1928–1939). W 2007 znalazł się wśród 500 najlepszych uczelni na świecie według rankingu magazynu The Times, natomiast w 2013 roku w rankingu brytyjskiego tygodnika „Times Higher Education” zajął 100. miejsce w rankingu stu najlepszych placówek naukowych dwudziestu rynków wschodzących.

Wydziały[edytuj | edytuj kod]

W roku 2002 uruchomione zostały magisterskie Międzywydziałowe Studia Matematyczno-Przyrodnicze, ich słuchacze – pod kierunkiem opiekunów naukowych – studiują w trybie indywidualnym, mogąc wybierać kierunek: biologia, chemia, fizyka, informatyka, matematyka.

Ogółem w Uniwersytecie Łódzkim w roku akademickim 2003/2004 studiowało ponad 41 tys. osób. Uczelnia zatrudnia 2205 pracowników naukowych (w tym 211 profesorów tytularnych, 305 doktorów habilitowanych, 891 doktorów).

Uniwersytet Łódzki prowadzi w szerokim zakresie studia doktoranckie, na których studiuje około 860 osób.

W Uniwersytecie Łódzkim można uzyskać podwójne dyplomy z zakresu zarządzania (umowa z Uniwersytetem Lyon III), translatoryki (umowa z Uniwersytetem Strasbourg II), komputerowego językoznawstwa angielskiego (umowa z Uniwersytetem w Lancaster) oraz dyplom MBA University of Maryland. Uczelnia uczestniczy również w projekcie promującym nauczanie na odległość wspieranym przez USAID oraz w programie MOST umożliwiającym odbywanie części studiów w wybranym uniwersytecie polskim.

W Uczelni tworzone są od kilku lat wyodrębnione ośrodki naukowo-badawcze, jak Ośrodek Badań Europejskich, Ośrodek Badań i Studiów Przekładowych, Ośrodek Naukowo-Badawczy Europejskiej Polityki Przestrzennej i Rozwoju Lokalnego, Ośrodek Badawczy Myśli Chrześcijańskiej, Ośrodek Naukowo-Badawczy Problematyki Kobiet oraz Ośrodek Polskiego Komitetu Współpracy z Alliance française oraz Regionalny Ośrodek Informacji Patentowej.

W Uniwersytecie Łódzkim znajduje się najstarsze w Polsce Studium Języka Polskiego dla Cudzoziemców, w którym aktualnie studiuje ponad 290 studentów obcokrajowców.

Biblioteka Uniwersytecka (BUŁ) jest jedną z największych bibliotek w Polsce, a największą w Łodzi i posiada około 3 milionów woluminów.

Uniwersytet Łódzki ma podpisane umowy o współpracy z 84 wyższymi uczelniami w 25 krajach. Pracownicy Uniwersytetu Łódzkiego biorą udział w wielu programach międzynarodowych m.in.: Socrates-Erasmus, TEMPUS, Inco-Copernicus, ACE, Jean Monnet, CEEPUS. Uniwersytet Łódzki jest zbiorowym członkiem organizacji międzynarodowych: European University Association (EUA), Association of European Schools of Planning (AESOP), Alliance of Universities for Democracy, działa także w ramach sieci El Grupo Compostela de Universidades.

Uniwersytet Łódzki posiada nowoczesne Centrum Szkoleniowo-Konferencyjne, w którym znajduje się łącznie 8 sal konferencyjnych i 190 miejsc noclegowych.

Uniwersytet Łódzki użytkuje 82 budynki dydaktyczno-administracyjne o powierzchni blisko 174 tys. , w tym 6 stacji naukowo-badawczych działających poza terenem Łodzi oraz 11 Domów Studenckich z ponad 4 tys. miejsc. Ponadto posiada około 300 miejsc w 2 hotelach asystenckich.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Inicjatorem powołania w Łodzi uczelni uniwersyteckiej, pod pierwotną nazwą Państwowy Uniwersytet – Wolna Wszechnica, był prof. Teodor Vieweger, rektor Wolnej Wszechnicy Polskiej. Pierwszymi rektorami uczelni byli wybitni przedstawiciele nauki polskiej: Tadeusz Kotarbiński, Józef Chałasiński, Jan Szczepański.

Uniwersytet Łódzki został powołany do życia dekretem z dnia 11 czerwca 1945. W jego skład UŁ wchodziło sześć wydziałów: Wydział Farmaceutyczny, Wydział Humanistyczny, Wydział Lekarski, Wydział Matematyczno-Przyrodniczy, Wydział Prawno-Ekonomiczny i Wydział Stomatologiczny. Zatrudnionych było 530 pracowników, a studia rozpoczęło 7147 studentów, co stanowiło 12,7% ogólnej liczby studiujących wówczas w Polsce.

Z czasem Uniwersytet rozwijał się i powstawały nowe wydziały. 24 października 1949 roku, rozporządzeniem wykonawczym Rady Ministrów, powstał system akademii medycznych w wielu miastach polskich, w tym Akademia Medyczna w Łodzi wydzielona z UŁ (dziś Uniwersytet Medyczny w Łodzi)[2].

W 1956 do struktur organizacyjnych UŁ włączono powołaną w 1946 Państwową Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Katowicach, przemianowaną w 1947 na PWSP w Łodzi. Uczelnia ta została przeniesiona decyzją władz państwa w 1947 z Katowic do Łodzi. WSP w Katowicach ponownie utworzono w 1950 (była ona protoplastą Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach). W 1961 włączono do UŁ Wyższą Szkołę Ekonomiczną. To ostatnie wydarzenie doprowadziło do utworzenia Wydziału Ekonomicznego, który powstał także z części kadry będącej do tej pory pracownikami naukowymi Wydziału Prawno-Ekonomicznego. Wkrótce po tych wydarzeniach, w 1964, utworzony został Wydział Ekonomiczno-Socjologiczny.

W 1981 roku tutaj miał miejsce Strajk studentów, który doprowadził do zmian w funkcjonowaniu uczelni wyższych oraz rejestracji NZS.

Dalszy rozwój Uniwersytetu Łódzkiego nastąpił w okresie po zmianach ustrojowych w Polsce. W 1991 przyłączono do UŁ, będący do tej pory pod zarządem AWF w Warszawie Instytut Wychowania Fizycznego i Sportu. Instytut ten wszedł do struktur organizacyjnych nowo powstałego wówczas Wydziału Nauk o Wychowaniu. Trzy lata później, w 1994, powołano do istnienia Wydział Zarządzania UŁ. Rok 1996 zaś to powołanie do istnienia Wydziału Matematyki oraz Wydziału Fizyki i Chemii. Powstały one w ramach wyodrębnienia się różnych katedr z innych wydziałów UŁ.

Już w 1994 zaczął funkcjonować Instytut Studiów Międzynarodowych, który w 2000 przekształcony został w Wydział Studiów Międzynarodowych i Politologicznych.

W roku 2001 wyodrębniono z Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi dwa nowe wydziały, tj. Wydział Nauk Geograficznych oraz Wydział Biologii i Ochrony Środowiska.

Wraz z rozwojem uczelni zaczęły powstawać także zamiejscowe ośrodki dydaktyczne UŁ. Obecnie działa ich pięć, w: Kutnie, Ostrołęce, Piotrkowie Trybunalskim, Sieradzu oraz w Skierniewicach. Od 1998 roku w Tomaszowie Mazowieckim działa Filia UŁ.

Uniwersytet posiada m.in. budynek dawnej Szkoły Zgromadzenia Kupców przy ul. Narutowicza 68 (do niedawna siedziba Wydziału Chemii).

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

  • 2013:
    • UŁ zajął 100. miejsce w rankingu stu najlepszych placówek naukowych dwudziestu rynków wschodzących, w tym 4. miejsce w Polsce. Ranking opracował brytyjski tygodnik „Times Higher Education”[3].
  • 2012:
    • Studenci Wydziału Fizyki UŁ zdobyli I miejsce w ogólnopolskim konkursie HTC Tomorrow Talks[4].
    • UŁ, jako jedna z pięciu uczelni w kraju, został uhonorowany tytułem Dobra Uczelnia – Dobra Praca[5].
    • Student UŁ Paweł Rogaliński wygrał I nagrodę w konkursie Europejskiej Partii Ludowej w Parlamencie Europejskim pn. EPL rozmawia ze studentami[6].
    • UŁ uzyskał 91 pozycję w rankingu GreenMetric na najbardziej ekologiczne uczelnie na świecie[7].
    • W konkursie Studencki Nobel 2012 student UŁ Paweł Rogaliński został uznany za najlepszego w województwie łódzkim[8].
  • 2011:
    • W rankingu magazynu Perspektywy na najlepsze uczelnie akademickie UŁ osiągnął 6 pozycję w Polsce[9].
    • W konkursie Studencki Nobel 2011 student UŁ Paweł Rogaliński został uznany za najlepszego w województwie łódzkim[10].
  • 2010 – w konkursie Studencki Nobel 2010 studentka UŁ Joanna Dziuba została uznana za najlepszego studenta w województwie łódzkim[11].
  • 2009 – w konkursie Studencki Nobel 2009 student UŁ Piotr Pawlikowski został uznany za najlepszego w województwie łódzkim[12].
  • 2007 – UŁ znalazł się wśród 500 najlepszych uczelni na świecie według rankingu magazynu The Times.
  • 2006 – uczelnia znalazła się na 501 miejscu w światowym rankingu TopUniversities.com[13].

Poprawa bazy dydaktycznej[edytuj | edytuj kod]

Gmach Wydziału Fizyki i Informatyki Stosowanej UŁ (przy ul. Pomorskiej) podczas remontu, wrzesień 2008
Budynek wydziału prawa Uniwersytetu Łódzkiego, czerwiec 2013
Budynek A wydziału Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Łódzkiego, maj 2009
Budynek Biologii Molekularnej Uniwersytetu Łódzkiego, lipiec 2010

Od kilku lat, wespół z rozwojem uczelni w kwestii wzrostu liczby studentów i wykładowców, odbywa się również rozwój bazy dydaktycznej, który ma na celu polepszenie warunków pracy i studiowania na UŁ. Do tej pory wyremontowane zostały, istniejące co najmniej kilkadziesiąt lat, budynki wydziałów: Biologii i Ochrony Środowiska (przy ul. Banacha), Ekonomiczno-Socjologicznego (przy ul. POW), Filozoficzno-Historycznego (przy ul. Kamińskiego), Matematyki i Informatyki (przy ul. Matejki), Nauk o Wychowaniu (przy ul. Pomorskiej), Prawa i Administracji (przy ul. Składowej). Znajdujące się między ul. Kopcińskiego i Narutowicza budynki pofabryczne poddano rewitalizacji i dostosowano dla potrzeb Wydziału Nauk Geograficznych. Obecnie odbywa się remont, posiadającego socrealistyczną architekturę, gmachu Wydziału Fizyki i Informatyki Stosowanej (przy ul. Pomorskiej). Ponadto w ostatnich latach stanęły zupełnie nowe budynki: Wydziału Zarządzania (przy ul. Matejki), Aula Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego (przy ul. Rewolucji 1905 r.), nowa część Wydziału Filozoficzno-Historycznego – Instytutu Historii (przy ul. Kamińskiego), nowa część Biblioteki UŁ (tzw. BUŁy, przy ul. Matejki). Prócz tego, kilka lat temu dobiegły końca inwestycje w postaci nowych budynków Wydziału Prawa i Administracji (nowoczesna aula i biblioteka). Mimo to w latach 2007–2008 powstał nowy budynek tego wydziału, który ma stać się najbardziej reprezentacyjnym obiektem uczelni. Jego cechą charakterystyczną jest specyficzny kształt (dla oddania symboliki, odzwierciedlającej gmach nauk prawniczych, budynek powstał w kształcie paragrafu).

Obecnie ukończona została budowa kolejnego obiektu Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska – pawilonu Biologii Molekularnej (przy narożu ulic Pomorskiej i Matejki). Zakończony został także remont budynku byłego technikum chemicznego przy ul. Tamka 12, gdzie obecnie mieści się większa część Wydziału Chemii (katedry: Chemii Organicznej, Chemii Organicznej i Stosowanej, Chemii Nieorganicznej i Analitycznej oraz administracja wydziału). Niebawem zaś ruszy budowa nowego gmachu Wydziału Filologicznego (pomiędzy ul. Pomorską, Konstytucyjną i Krzywickiego). Planuje się także remont byłego budynku Wydziału Chemii (przy ul. Narutowicza 68). W sierpniu 2011 roku ukończone zostały prace remontowe w starym pofabrycznym budynku przy ul. Pomorskiej (nieopodal Lumumbowa). W budynku swoją siedzibę znalazło powstałe w 2009 roku liceum uniwersyteckie. W grudniu 2011 oddano do użytku Stację Terenową Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska w Spale.

Poprawiono też warunki uczelni dla uprawiania sportu i rekreacji. Przy ul. Styrskiej funkcjonuje obecnie dobrze wyposażone centrum sportowe (stadion lekkoatletyczny z nowoczesną, syntetyczną bieżnią, korty tenisowe, kryta pływalnia, a także kilka sal, przeznaczonych dla sportów zarówno drużynowych – koszykówka, siatkówka, jak i indywidualnych – judo, tenis stołowy).

Poza obiektami czysto dydaktycznymi Uczelnia w ostatnich latach sukcesywnie podejmowała się remontów swoich akademików.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Obecnie, w wyniku prowadzonej od lat poprawy bazy dydaktycznej, Uniwersytet Łódzki wyremontował lub sprzedał wiele starych budynków, zastępując je nowo wybudowanymi. Mimo to uczelnia ma w swoim posiadaniu reprezentacyjne zabytki. Jest to m.in. Pałac Alfreda Biedermanna w Łodzi wybudowany w latach 1910-1912 i usytuowany w parku u zbiegu ulic Franciszkańskiej i Północnej. Pałac stylem nawiązuje do siedemnastowiecznego pałacu francuskiego. Trzykondygnacyjny budynek fasadą zwrócony jest do ulicy Franciszkańskiej, a jego dwa tarasy prowadzą do ogrodu. W najbardziej reprezentacyjnej części budynku mają miejsce oficjalne uroczystości uniwersyteckie. Uniwersytet posiada również mieszczący się przy alei Kościuszki 65 w Łodzi, zabytkowy budynek byłego Niemieckiego Gimnazjum Reformowanego – obecnie Wydziału Filologicznego. Wkrótce jednak wydział zmieni swoją siedzibę, a budynek z 1909 roku ma zostać sprzedany.[potrzebne źródło] Uniwersytet posiada również budynek byłej Szkoły Zgromadzenia Kupców z 1907, jednak jest on obecnie remontowany[14].

Władze[edytuj | edytuj kod]

Poczet rektorów[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Kotarbiński (1945–1949)
  2. Józef Chałasiński (1949–1952)
  3. Jan Szczepański (1952–1956)
  4. Adam Szpunar (1956–1962)
  5. Stefan Hrabec (1962–1965)
  6. Józef Stanisław Piątowski (1965–1968)
  7. Andrzej Nadolski (1968–1969)
  8. Zdzisław Skwarczyński (1969–1972)
  9. Janusz Górski (1972–1975)
  10. Romuald Skowroński (1975–1981)
  11. Jerzy Wróblewski (1981–1984)
  12. Leszek Wojtczak (1984–1990)
  13. Michał Seweryński (1990–1996)
  14. Stanisław Liszewski (1996–2002)
  15. Wiesław Puś (2002–2008)
  16. Włodzimierz Nykiel (od 1 września 2008)

Doktoraty honoris causa naukowców UŁ[edytuj | edytuj kod]

  • prof. dr Jan Dylik – geografia: dr h.c. Uniwersytetu w Caen (1967), dr h.c. Uniwersytetu w Strasbourgu (1967).
  • prof. dr Tadeusz Kotarbiński – filozofia: dr h.c. Uniwersytetu w Sofii, dr h.c. Uniwersytetu w Brukseli (1947), dr h.c. Uniwersytetu Jagiellońskiego (1964), dr h.c. Uniwersytetu we Florencji (1965), dr h.c. Uniwersytetu w Oksfordzie (1968), dr h.c. Uniwersytetu w Bratysławie (1969).
  • prof. dr Jan Szczepański – socjologia: dr h.c. Uniwersytetu w Brnie (1969), dr h.c. Uniwersytetu Warszawskiego (1973), dr h.c. Uniwersytetu Paryż I (Pantheone-Sorbone) (1980).
  • prof. dr Wacław Szubert – prawo: dr h.c. Uniwersytetu Wrocławskiego (1980), dr h.c. Uniwersytetu w Bordeaux (1983), dr h.c. Uniwersytetu Jagiellońskiego (1987);
  • prof. dr Władysław Welfe – ekonometria: dr h.c. Uniwersytetu w Uppsali (1978), dr h.c. Akademii Ekonomicznej w Krakowie (1995), dr h.c. Uniwersytetu Lyon II (1997), dr h.c. Uniwersytetu Łódzkiego (2005).
  • prof. dr Jolanta Kulpińska – socjologia: dr h.c. Uniwersytetu w Tampere (1985).
  • prof. dr Zygmunt Charzyński – matematyka: dr h.c. Politechniki Łódzkiej (1985).
  • prof. dr Jerzy Wdowczyk – fizyka: dr h.c. Uniwersytetu w Durham (1985).
  • prof. dr Jerzy Wróblewski – prawo: dr h.c. Uniwersytetu w Turku (1986), dr h.c. Uniwersytetu Kraju Basków (1988).
  • prof. dr Leszek Wojtczak – fizyka: dr h.c. Uniwersytetu w Yorku (1989), dr h.c. Uniwersytetu Claude Bernard Lyon I (1991).
  • prof. dr Cezary Kosikowski – prawo: dr h.c. Uniwersytetu im P. J. Safarika w Koszycach (1996).
  • prof. dr Romuald Bartnik – chemia: dr h.c. Uniwersytetu Lyon I (1997);
  • prof. dr Jerzy Dietl – marketing: dr h.c. Uniwersytetu Lyon III (1997).
  • prof. dr Michał Seweryński – prawo: dr h.c. Uniwersytetu Lyon III (1997).
  • prof. dr Alicja Jaruga – rachunkowość: dr h.c. Uniwersytetu Gdańskiego (1997).
  • prof. dr Maria Olszewska – biologia: dr h.c. Akademii Medycznej w Łodzi (1999).
  • prof. dr Adam Szpunar – prawo: dr h.c. Uniwersytetu Warszawskiego (1999).
  • prof. dr Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska – prawo: dr h.c. Uniwersytetu im. Roberta Schumana w Strasburgu (2003).

Źródło[15]:.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. „Szkoły wyższe i ich finanse w 2011 r.”, s. 110, 2012. Główny Urząd Statystyczny. ISSN 1506-2163 (pol.). 
  2. Annales Academiae Medicine Lodzensis”, Tom XXI, Suplement 20: Szpital Kliniczny Nr 1 im. Norberta Barlickiego Akademii Medycznej w Łodzi, 1930–1980. Łódź 1980.
  3. Cztery polskie uczelnie w Top 100.
  4. Najlepsze studia.edu.pl – Sukces studentów UŁ.
  5. UŁ uhonorowany.
  6. Kronika Uniwersytetu Łódzkiego 02/2012 – „W nagrodę do Parlamentu Europejskiego”, s. 28-29.
  7. Ranking GreenMetric 2012.
  8. Studencki Nobel 2012.
  9. Ranking Perspektywy.
  10. Studencki Nobel 2011.
  11. Studencki Nobel 2010.
  12. Studencki Nobel 2009.
  13. Top Universities.
  14. Zabytki UŁ.
  15. Doktoraty honoris causa pracowników UŁ.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]