Andrzej z Perugii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andrzej z Perugii
Andrea da Perugia
biskup Quanzhou
Kraj działania Chiny
Data i miejsce urodzenia poł. XIII w.
Perugia
Data i miejsce śmierci 1332
Quanzhou
Biskup diecezjalny Quanzhou
Okres sprawowania 1322-1332
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 23 lipca 1307
Sakra biskupia 1307 (?)
Kopia tablicy nagrobnej Andrzeja z Perugii, Quanzhou

Andrzej z Perugii OFM (ur. poł. XIII w. Perugii, zm. 1332 w Quanzhou) − włoski franciszkanin, biskup misyjny w Quanzhou w Chinach.

Posiadamy skąpe informacje dotyczące życia Andrzeja przed nominacją na biskupa, której dokonał 23 lipca 1307 bullą Rex regum papież Klemens V. Przyszedł na świat w połowie XIII w. w Perugii w Umbrii. Należał do umbryjskiej prowincji Zakonu Braci Mniejszych. Został konsekrowany na biskupa wraz z innymi pięcioma braćmi z tego samego zakonu (Peregryn z Città di Castello, Gerard Albuini, Mikołaj di Banzi, Urlyk z Seyfridsdorf i Wilhelm z Villanova), których Klemens V zamierzał wysłać do Chin, by wspomogli działalność misyjną franciszkanina Jana z Montecorvino. Po przybyciu do Chin biskupi mieli konsekrować również Jana. Wyprawa misyjna wyruszyła prawdopodobnie jeszcze w tym samym roku. W miejsce Wilhelma papież wysłał biskupa Andreuccia z Asyżu. Do Chin nie dotarli biskupi: Urlyk, Andreuccio oraz Mikołaj, umierając w czasie podróży[1].

Po przybyciu między 1309 a 1313 do Chanbałyku, franciszkańscy biskupi misyjni konsekrowali Jana z Montecorvino. W ten sposób, zgodnie z zaleceniami papieskimi, ustanowiona została hierarchia katolicka w Chinach. Peregryn wraz z Andrzejem przez pięć lat pozostali w stolicy u boku Jana z Montecorvino. Gerard wyjechał do Quanzhou. Po jego śmierci zastąpił go Peregryn, a tego z kolei w 1322 – Andrzej z Perugii[1].

Andrzej z Perugii przebywał w Quanzhou już od 1318. Za pozwoleniem imperatora wzniósł na granicy miasta kościół i klasztor dla 20 zakonników. W styczniu 1326 biskup Andrzej wysłał list do gwardiana klasztoru w rodzinnej Perugii, w którym opisał swoją podróż do Chin i trudności w pracy misyjnej[2][3]. Biskup zmarł w 1332. Jego następcą mianowano Jakuba z Florencji.

W XIX w., w czasie rozbiórki murów miejskich w Quanzhou, odnaleziono tablicę nagrobną biskupa Andrzeja. Stanowi ona jedną z niewielu inskrypcji łacińskich z XIV w. w Chinach[4].

  • Tekst łaciński:

« Hic...sepultus est Andreas Perusinus
(devotus ep. Cayton...) ...ordinis (fratrum min.)
(Jesus Christi) Apostolus
(in mense) ...M (cccxx)xii »

  • Tłumaczenie polskie:

« Tutaj... pochowany jest Andrzej z Perugii
(pobożny biskup Quanzhou...) z Zakonu (Braci Mniejszych)
apostoł (Jezusa Chrystusa)
(w miesiącu) ...1332 »

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Giovanni M. Bastianini. Fra Pellegrino da Città di Castello, O. Min., II° Vescovo di Zayton in Cina (+7 luglio 1322) e l'autenticità della sua Lettera (30 dic. 1318). „Miscellanea francescana”. 47 (1947), s. 152–199. Rzym: Pontificia Facoltà Teologica San Bonaventura. ISSN 0026-587X. 
  2. Riccardo Pratesi: Andrea da Perugia (wł.). www.treccani.it. [dostęp 2013-02-19].
  3. Henry Yule: Cathay and The Way Thither. Londyn: Hakluyt Society, 1866, s. 222–225. [dostęp 2013-02-19]. (ang.)
  4. Tombstone of Andreas da Perugia (ang.). www.busstop.usfca.edu, 2008-02-11. [dostęp 2013-02-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]