Jan z Montecorvino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Błogosławiony
Jan z Montecorvino (OFM)
Giovanni da Montecorvino
legat papieski
Data urodzenia 1247
Montecorvino
Data śmierci 3 stycznia 1328
Pekin
Data beatyfikacji brak oficjalnego potwierdzenia kultu
Wspomnienie 1 stycznia
Atrybuty habit franciszkański, laska pątnicza
Szczególne miejsca kultu zakony franciszkańskie, Chiny
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Arcybiskup Pekinu
Okres sprawowania 1308-1328
Wyznanie katolickie
Sakra biskupia 1308

Jan z Montecorvino (ur. 1247 w Montecorvino, zm. 3 stycznia 1328[1] w Pekinie) – włoski franciszkanin i misjonarz, pierwszy arcybiskup Pekinu, legat papieski, błogosławiony.

Istnieją dwie różne opinie dotyczące miejsca urodzenia błogosławionego. Jedni wskazują na wioskę Montecorvino Rovella we włoskiej prowincji Salerno inni na gród Montecorvino w Apulii w pobliżu Lucery. Za drugą lokalizacją przemawia świadectwo współczesnego błogosławionemu zakonnika o imieniu Elemosina, który w swojej Chronicon zanotował: Frater Ioannes de Montecorvino Apuliae.

Jan z Montecorvino czczony jest w Kościele katolickim jako błogosławiony. Katolicy chińscy nazywają go świętym, chociaż proces kanonizacyjny nie został jeszcze zakończony. O jego kanonizację poprosili biskupi chińscy 12 czerwca 1924 papieża Piusa XI. Wspomnienie liturgiczne błogosławionego obchodzone jest 1 stycznia.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Członek zakonu franciszkańskiego, założonego przez św. Franciszka z Asyżu, który w tym okresie prowadził szeroką działalność misyjną przede wszystkim we wschodnim basenie Morza Śródziemnego, ale również w krajach Afryki Północnej.

W roku 1286 ilchan Argun wysłał przez biskupa nestoriańskiego Bar Saumę list do papieża z prośbą o przysłanie misjonarzy katolickich na dwór władcy Chin Kubilaj-chana, który sympatyzował z doktryną chrześcijańską. Mniej więcej w tym samym czasie znalazł się na dworze Mikołaja IV z podobnymi informacjami Jan z Montecorvino. Papież powierzył mu misję krzewienia wiary chrześcijańskiej na Dalekim Wschodzie[2], gdzie w tym czasie przebywał jeszcze sławny Marco Polo.

Jan rozpoczął swoją podróż 15 lipca 1289 z Rieti, gdzie w tym czasie znajdował się dwór papieski. Miał ze sobą listy do ilchana Arguna, cesarza Chin Kubilja-chana, chana Kajdu, króla Armenii oraz patriarchy jakobickiego. Najpierw przybył do Antiochii, następnie drogą lądową do Sis, stolicy Królestwa Małej Armenii, skąd dalej do Tebryzu w Iranie. Tam spotkał swych towarzyszy wyprawy misyjnej dominikanina Nicolo da Pistoia oraz zamożnego kupca Pietro di Lucalongo. Z Iranu przyszły arcybiskup Pekinu udał się drogą morską do Indii (1291), gdzie duszpasterzował przez 13 miesięcy i ochrzcił 100 osób. W Indiach zmarł Nicola da Pistoia. Po opuszczeniu Meliapuru (dzisiaj dzielnica Madrasu) w 1294 misjonarze dotarli do Chin. Tutaj dowiedzieli się, że w międzyczasie zmarł Kubilaj-chan, a jego następcą został Temür Öldżejtü. Nowy władca, chociaż sam nie przyjął chrześcijaństwa, nie był jednak przeciwny działalności apostolskiej Jana z Montecorvino. Spotkała się ona jednak z niezadowoleniem członków kościoła nestoriańskiego.

W roku 1299 misjonarz wybudował pierwszy kościół katolicki w Pekinie. Zaś sześć lat później drugi wraz z oficynami i domostwami dla 200 osób tuż przed pałacem cesarskim. W tym okresie Jan z Montecorvino zgromadził w założonej przez siebie szkole misyjnej blisko 150 dzieci w wieku od 7 do 11 lat, ucząc ich łaciny i greki. Specjalnie dla nich napisał pieśni. Uczył je służenia do Mszy i śpiewu liturgicznego. Misjonarz nauczył się chińskiego, przetłumaczył na niego Nowy Testament i Księgę Psalmów. Wśród nawróconych na chrześcijaństwo 6000 mieszkańców Środkowej Azji znalazł się wyznający wcześniej nestorianizm książę regionu Tenduk[3]. Władca ten, o imieniu Giwargis (wymowa tur. Kirghiz, por. Kirgizi)[4], wymieniany jest w dziele opisującym podróż Marco Polo. Także w innych miastach Jan z Montecorvino budował kościoły i zakładał klasztory. W sumie wybudował trzy kościoły w Pekinie, kościół i klasztor w Yangzhou[5] (Jiangsu), 3 kościoły i klasztory w Quanzhou w prowincji Fujian, inne kościoły i ośrodki chrześcijańskie w Zhejiang, Tenduk i Ałmałyku[6]. Wśród nawróconych były tysiące Mongołów. O tych dziełach Jana z Montecorvino dowiedziano się w Europie z jego listów datowanych na 8 stycznia 1305[7] oraz 13 lutego 1306.

Jan z Montecorvino pracował samemu przez blisko 11 lat. Dopiero w 1304 przybył mu z pomocą, wysłany z Niemiec, Arnold z Kolonii.

W 1307 papież Klemens V, zadowolony z sukcesów misjonarza, wysłał siedmiu innych franciszkańskich biskupów (konsekrowani 23 lipca 1307), którzy mieli konsekrować go na pierwszego arcybiskupa Pekinu i całych Chin – in toto dominio Tartarorum[8]. Z tych siedmiu braci mniejszych do Pekinu dotarło zaledwie trzech: Andrea da Perugia, Gerardo Albuini i Pellegrino da Città di Castello. Konsekracja arcybiskupia odbyła się w roku 1308.

Cztery lata później trzech innych minorytów zostało wysłanych z Rzymu. Mieli zostać biskupami biskupami pomocniczymi arcybiskupa Jana. Powstało wtedy 31 nowych diecezji na terenie Dalekiego Wschodu. Jan z Montecorvino zmarł w roku 1328, został pochowany w Pekinie (dawniej Chanbałyk). Przed śmiercią spotkał się jeszcze z innym wielkim misjonarzem franciszkańskim Odorykiem z Pordenone. Założone przez Jana z Montecorvino wspólnoty katolickie, na skutek braku rodzimych powołań i prześladowań w czasach dynastii Ming, przestały istnieć (1410)[9].

Przypisy

  1. Abp Jan z Montecorvino, w: www.ofm.org, dn. 18 maja 2007.
  2. Papieże z zakonu franciszkanów: Mikołaj IV, w: www.franciszkanie.pl, dn. 18 maja 2007.
  3. Historia Kazachstanu i chrześcijaństwa w Kazachstanie, w: www.rc.net, dn. 18 maja 2007.
  4. Andrzej Miotk, Misje dyplomatyczne wśród Mongołów, w: www.madagascar.alleluja.pl, dn. 18 maja 2007.
  5. Foster Stockwell, Westerners in China: a history of exploration and trade, ancient times through the present, McFarland, 2003, s. 226; str. 42
  6. Kościół katolicki w Kazachstanie i Armenii, w: www.opoka.org.pl, dn. 18 maja 2007.
  7. Medieval Sourcebook: John of Monte Corvino: Report from China 1305, w: www.fordham.edu, dn. 18 maja 2007.
  8. Jan Paweł II, Lettera al Card. Tomko in iccasione del VII centenario..., w: www.vatican.net, dn. 18 maja 2007.
  9. Święci męczennicy z Chin (+1900), w: www.franciszkanie.pl, dn. 18 maja 2007.