Antoniusz i Kleopatra

Z Wikipedii

Antoniusz i Kleopatra - tragedia Williama Shakespeare'a w pięciu aktach powstała w latach 1606 - 1607.

Pierwsza inscenizacja tej sztuki miała miejsce prawdopodobnie w 1606 roku ^[1]. Po raz pierwszy wydana została drukiem w 1623 roku, w Pierwszym Folio.

Spis treści

1 Źródła
2 Czas i miejsce akcji, fabuła
3 Postaci
4 Ekranizacje
5 Linki zewnętrzne
6 Przypisy
7 Bibliografia
8 Zobacz też

[edytuj] Źródła

Tworząc Antoniusza i Kleopatrę bard ze Stratford opierał się na różnorodnych źródłach. Z pewnością jednym z nich jest Żywot Marka Antoniusza pochodzący z Żywotów sławnych mężów Plutarcha, w tłumaczeniu Thomasa Northa z 1597 roku^[2].

[edytuj] Czas i miejsce akcji, fabuła

Akcja utworu umieszczona jest w Italii, a także w Egipcie, po śmierci Cezara, obejmuje okres dziesięciu lat. Fabuła opowiada o historycznym sporze pomiędzy Antoniuszem i Kleopatrą a Oktawianem Augustem. Szekspir zachował podstawowe fakty historyczne, jednak część z nich zmodyfikował na potrzeby utworu - taki zabieg zastosował obarczając Kleopatrę winą za porażkę w bitwie pod Akcjum, mimo, że historia nie stwierdza tego jednoznacznie^[3].

[edytuj] Postaci

Kleopatra, John William Waterhouse (1888)

Marek Antoniusz - ambitny żołnierz, myśląc, że Kleopatra nie żyje, sam popełnia samobójstwo
Oktawiusz Cezar - przybrany syn Cezara, pogromca Antoniusza
Kleopatra - królowa Egiptu; popełnia samobójstwo nie chcąc dostać się w ręce Cezara
Emiliusz Lepidus - członek triumwiratu uwięziony przez Oktawiusza
Sekstus Pompejusz - syn Pompejusza Wielkiego
Wentydiusz
Eros
Eufroniusz
Agryppa
Dolabella
Wróżbiarz
Mardian
Demetriusz i Filo
Oktawia

[edytuj] Ekranizacje

Po raz pierwszy ten dramat Szekspira został przeniesiony na ekran w 1972 roku. Wyreżyserował go Charlton Heston, który zagrał także rolę Antoniusza. W 1981 roku w studiach BBC powstał film telewizyjny Antoniusz i Kleopatra; jego reżyserem był Jonathan Miller, zaś w głównych rolach wystąpili Colin Blakely i Jane Lapotaire.