Antypapież Benedykt X

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Benedykt X
Giovanni Mincius
antypapież
Miejsce urodzenia Rzym
Data śmierci po 1073
antypapież
Okres sprawowania 1058-1059
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat 1058

Benedykt X (właśc. Giovanni Mincius; ur. w Rzymie zm. po 1073) – antypapież w okresie od 5 kwietnia 1058 do 24 stycznia 1059[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był Rzymianinem; kardynałem-biskupem Velletri od 1057 roku[1]. Po śmierci papieża Stefana IX został antypapieżem dzięki poparciu rodu Tuskulańczyków[2]. Kardynałowie sprzyjający reformie Kościoła nie uznali tego wyboru i obrali w Sienie na papieża kardynała Fryderyka z Lotaryngii, który przybrał imię Mikołaj II i uzyskał poparcie cesarza Henryka IV[1]. Mikołaj wygnał z Rzymu Benedykta, który na synodzie w Sutri w 1059 r. został zdetronizowany i obłożony ekskomuniką[2]. Niedługo potem Benedykt został schwytany i uwięziony, a w kwietniu 1060 roku zmuszono go do potwierdzenia swojej detronizacji, pozbawiono go też godności kardynalskiej i biskupiej[1]. Został skazany na przymusowy pobyt w hospicjum św. Agnieszki, gdzie zmarł na początku pontyfikatu Grzegorza VII[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 210-211. ISBN 83-06-02633-0.
  2. 2,0 2,1 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 73. ISBN 83-7006-437-X.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rudolf Hüls, Kardinäle, Klerus und Kirchen Roms: 1049-1130, Tybinga 1977, s. 144 nr 4
  • Hans Walter Klewitz, Reformpapsttum und Kardinalkolleg, Darmstadt 1957, s. 33-34
  • Kazimierz Dopierała, Księga papieży, Pallotinum, Poznań 1996, s. 145-146