Archidiecezja Baltimore

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Archidiecezja Baltimore
Archdiocese of Baltimore
Wnętrze bazyliki Wniebowzięca NMP w Baltimore
Wnętrze bazyliki Wniebowzięca NMP w Baltimore
Państwo  Stany Zjednoczone
Siedziba Baltimore
320 Cathedral Street
Data powołania 6 listopada 1789
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Metropolia Baltimore
Katedra diecezjalna Bazylika Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Baltimore
Biskup diecezjalny William Lori
Biskup pomocniczy Denis Madden
Biskup senior William Henry Keeler
Dane statystyczne (2006)
Liczba wiernych 517 679
Liczba kapłanów 545
Liczba parafii 151
Powierzchnia 12 430 km²
Położenie na mapie Maryland
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Ziemia 39°17′37,6″N 76°37′01,7″W/39,293778 -76,617139
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Archidiecezja Baltimore (łac. Archidioecesis Baltimorensis, ang. Archdiocese of Baltimore) – rzymskokatolicka archidiecezja ze stolicą w Baltimore, w stanie Maryland, w Stanach Zjednoczonych. Obejmuje ona miasto Baltimore, oraz hrabstwa stanu Maryland: Allegany, Anne Arundel, Baltimore, Carroll, Frederick, Garrett, Harford, Howard i Washington.

Arcybiskup Baltimore jest również metropolitą Baltimore. Sufraganiami metropolii są diecezje: Arlington, Richmond, Wheeling-Charleston, Wilmington. Metropolia obejmuje w całości stany Delaware, Wirginia, Wirginia Zachodnia oraz część stanu Maryland.

Od 15 sierpnia 1859 arcybiskupi Baltimore posiadają pierwszeństwo wśród biskupów Stanów Zjednoczonych. Często określani są też tytułem prymasa Stanów Zjednoczonych, który jest tylko honorowy i nie ma statusu oficjalnego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

26 listopada 1784 powstała prefektura apostolska Stanów Zjednoczonych Ameryki, której stolica usytuowana była w Baltimore. Była ona pierwszą jednostką administracyjną Kościoła katolickiego w Stanach Zjednoczonych. Wcześniej tereny prefektury podlegały diecezji Quebec.

W dniu 6 listopada 1789 prefektura został podniesiona do rangi diecezji i przyjęła nazwę diecezja Baltimore.

8 kwietnia 1808 na części terytorium biskupstwa powstały cztery nowe diecezje: bostońska (obecnie archidiecezja), Bardstown, Nowy Jork (obecnie archidiecezja) oraz filadelfijska (obecnie archidiecezja). Tego samego dnia diecezje Baltimore podniesiono do rangi archidiecezji.

11 lipca 1820 odłączyły się diecezje: Charleston i Richmond. Na rzecz tej drugiej arcybiskupstwo Baltimore straciło jeszcze część terytorium 15 sierpnia 1858. 3 marca 1868 powstała diecezja Wilmington.

W dniu 22 lipca 1939 arcybiskupstwo połączono z archidiecezją waszyngtońską. Powstała tym samym archidiecezja Baltimore-Waszyngton. Unia ta trwała do 15 listopada 1947.

Arcybiskupi Baltimore[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]