Archidiecezja Baltimore
| Archidiecezja Baltimore | |
| Archdiocese of Baltimore | |
Wnętrze bazyliki Wniebowzięca NMP w Baltimore |
|
| Państwo | |
| Siedziba | Baltimore 320 Cathedral Street |
| Data powołania | 6 listopada 1789 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Metropolia | Baltimore |
| Katedra diecezjalna | Bazylika Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Baltimore |
| Biskup diecezjalny | William Edward Lori |
| Biskup pomocniczy | Denis James Madden Mitchell Thomas Rozanski |
| Biskup senior | William Henry Keeler |
| Dane statystyczne (2006) | |
| Liczba wiernych | 517 679 |
| Liczba kapłanów | 545 |
| Liczba parafii | 151 |
| Powierzchnia | 12 430 km² |
|
Położenie na mapie Maryland
|
|
|
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
|
|
| Strona internetowa | |
Archidiecezja Baltimore (łac. Archidioecesis Baltimorensis, ang. Archdiocese of Baltimore) - rzymskokatolicka archidiecezja ze stolicą w Baltimore, w stanie Maryland, w Stanach Zjednoczonych. Obejmuje ona miasto Baltimore, oraz hrabstwa stanu Maryland: Allegany, Anne Arundel, Baltimore, Carroll, Frederick, Garrett, Harford, Howard i Washington.
Arcybiskup Baltimore jest również metropolitą Baltimore. Sufraganiami metropolii są diecezje: Arlington, Richmond, Wheeling-Charleston, Wilmington. Metropolia obejmuje w całości stany Delaware, Wirginia, Wirginia Zachodnia oraz część stanu Maryland.
Od 15 sierpnia 1859 arcybiskupi Baltimore posiadają tytuł prymasa Stanów Zjednoczonych, który dziś jest tylko honorowy.
Historia [edytuj]
26 listopada 1784 powstała Prefektura Apostolska Stanów Zjednoczonych Ameryki, której stolica usytuowana była w Baltimore. Była ona pierwszą jednostką administracyjną Kościoła katolickiego w Stanach Zjednoczonych. Wcześniej tereny prefektury podlegały diecezji Quebec.
W dniu 6 listopada 1789 prefektura został podniesiona do rangi diecezji i przyjęła nazwę diecezja Baltimore.
8 kwietnia 1808 na części terytorium biskupstwa powstały cztery nowe diecezje: bostońska (obecnie archidiecezja), Bardstown, Nowy Jork (obecnie archidiecezja) oraz Filadelfijska (obecnie archidiecezja). Tego samego dnia diecezje Baltimore podniesiono do rangi archidiecezji.
11 lipca 1820 odłączyły się diecezje: Charleston i Richmond. Na rzecz tej drugiej arcybiskupstwo Baltimore straciło jeszcze część terytorium 15 sierpnia 1858. 3 marca 1868 powstała diecezja Wilmington.
W dniu 22 lipca 1939 arcybiskupstwo połączono z archidiecezją waszyngtońską. Powstała tym samym archidiecezja Baltimore-Waszyngton. Unia ta trwała do 15 listopada 1947.
Arcybiskupi Baltimore [edytuj]
- John Carroll (9 czerwca 1784 - 3 grudnia 1815 †)
- Leonard Neale SJ (3 grudnia 1815 - 18 czerwca 1817 †)
- Ambrose Maréchal PSS (14 lipca 1817 - 29 stycznia 1828 †)
- James Whitfield (29 stycznia 1828- 19 października 1834 †)
- Samuel Eccleston PSS (19 października 1834 - 22 kwietnia 1851 †)
- Francis Patrick Kenrick (19 sierpnia 1851 - 8 lipca 1863 †)
- Martin John Spalding (3 maja 1864 - 7 lutego 1872 †)
- James Roosevelt Bayley (30 lipca 1872 - 3 października 1877 †)
- kard. James Gibbons (3 października 1877 - 24 marca 1921 †)
- Michael Joseph Curley (10 sierpnia 1921 - 16 maja 1947 †) od 1939 arcybiskup Baltimore-Waszyngton
- Francis Patrick Keough (29 listopada 1947 - 8 grudnia 1961 †)
- kard. Lawrence Joseph Shehan (8 grudnia 1961 - 2 kwietnia 1974)
- William Donald Borders (25 marca 1974 - 6 kwietnia 1989)
- kard. William Henry Keeler (11 kwietnia 1989 - 12 lipca 2007)
- Edwin Frederick O'Brien (12 lipca 2007 - 29 sierpnia 2011)
- William Edward Lori (od 20 marca 2012)
Bibliografia [edytuj]
- Annuario Pontificio 2006 opracowane na stronie www.catholic-hierarchy.org [1]
|
|||||||
|
|||||||||||