Arslan Tash

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hadatu
Arslan Tash
Państwo  Syria
Położenie na mapie Syrii
Mapa lokalizacyjna Syrii
Hadatu
Hadatu
Ziemia 36°53′34″N 38°21′19″E/36,892778 38,355278

Arslan Tash – stanowisko archeologiczne w północnej Syrii, identyfikowane dzięki inskrypcjom na kamiennych lwach ze starożytnym miastem Hadatu, założonym najprawdopodobniej w IX w. p.n.e. przez Asyryjczyków.

Plan części skrzydła mieszkalnego asyryjskiego pałacu w Arslan Tash

Wykopaliska[edytuj | edytuj kod]

W 1928 roku prace wykopaliskowe na stanowisku prowadził zespół francuskich archeologów pod kierunkiem François Thureau-Dangina. W ich trakcie odkryto bramy miejskie zdobione monumentalnymi bazaltowymi posągami lwów oraz kamiennymi ortostatami ze scenami parad wojskowych i polowań. W mieście znajdował się kompleks świątynny z wejściem bramnym również zdobionym bazaltowymi posągami lwów. Z kolei wejścia do samej świątyni strzegły monumentalne kamienne posągi byków. Niektóre z bazaltowych lwów noszą akadyjskie, aramejskie i luwijskie inskrypcje Ninurta-belu-usura, jednego z podwładnych Szamszi-ilu, asyryjskiego gubernatora miasta Til Barsip (ob. Tall al-Ahmar) w 1 połowie VIII wieku p.n.e. W trakcie wykopalisk odkryto również nowoasyryjski pałac wykonany z cegieł mułowych. Składał się on ze skrzydła oficjalnego z dużym dziedzińcem i salą tronową, oraz ze skrzydła mieszkalnego z mniejszym dziedzińcem i pomieszczeniami prywatnymi. Pałac znany jest z odnalezionej w nim kolekcji przedmiotów z kości słoniowej, wykonanych w stylach syryjskim i fenickim, stanowiących najprawdopodobniej część łupów lub trybutu z Damaszku. W okresie hellenistycznym na miejscu asyryjskiego pałacu wzniesiona została świątynia, którą ozdobiono niektórymi z asyryjskich posągów.

zabytki z Arslan Tash w zbiorach Luwru
Ortostat z przedstawieniem asyryjskich żołnierzy.
Ortostat z przedstawieniem asyryjskich żołnierzy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • hasło Arslan Tash, w: Piotr Bienkowski, Alan Millard (wyd.), Dictionary of the Ancient Near East, British Museum Press, London 2000, s. 31-32.