August Macke

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
August Macke
August Macke 042.jpg
Autoportret, 1906, LWL-Landesmuseum für Kunst und Kulturgeschichte
Imiona i nazwisko August Robert Ludwig Macke
Data i miejsce urodzenia 3 stycznia 1887,
Meschede
Data i miejsce śmierci 26 września 1914
Souain-Perthes-lès-Hurlus
Narodowość niemiecka
Dziedzina sztuki Malarstwo
Styl Ekspresjonizm, kubizm, futuryzm, abstrakcjonizm
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

August Macke (ur. 3 stycznia 1887, zm. 26 września 1914) – niemiecki malarz, ekspresjonista, członek grupy artystycznej Der Blaue Reiter. Jego twórczość ewoluowała od impresjonizmu, poprzez kubizm, orfizm, futuryzm do abstrakcjonizmu. Posługiwał się techniką olejną i akwarelą, malował portrety, kompozycje figuralne i pejzaże. Jego prace odznaczają się czystą kolorystyką i poetyckim nastrojem. Tworzył również drzeworyty, projektował ceramikę, dywany, hafty, gobeliny i zasłony.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Meschede w Westfalii, a dorastał w Bonn i Kolonii. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie (1904-1906) i Berlinie (1907-1908). W lecie 1907 wyjechał po raz pierwszy do Paryża, gdzie zetknął się z impresjonizmem i dziełami Henri Matisse. Duży wpływ na jego twórczość miała również przyjaźń i kilkumiesięczna wspólna praca z Lovisem Corinthem.

Największe zmiany w życiu i twórczości Macke zaszły w 1909 r., gdy ożenił się z Elizabeth Gerhardt i poznał Franza Marca. Ich przyjaźń zaowocowała wspólną pracą i kolejnymi eksperymentami pod wpływem dzieł fowistów. W następnym roku związali się z grupą ekspresjonistów niemieckich z Monachium Blaue Reiter (Niebieski Jeździec), sponsorem i mecenasem grupy był przemysłowiec i koneser sztuki – Bernhard Koehler, stryj żony Macke[1].

W 1912 artysta poznał Roberta Delauneya[2] i eksperymentował z elementami kubizmu i orfizmu. W 1914 wspólnie z Louisem Moilliet i Paulem Klee podróżował po Tunezji, plonem tej wyprawy była seria akwareli uważanych obecnie za jego najcenniejsze prace. Po wybuchu I wojny światowej zgłosił się do wojska na ochotnika i zginął w czasie pierwszych walk na froncie w Szampanii.

August Macke zginął w wieku zaledwie 27. lat, tuż przed śmiercią namalował swój ostatni obraz Pożegnanie, utrzymany w ponurej tonacji zdaje się zapowiadać śmierć autora i upadek grupy Blaue Reiter.

Ważniejsze prace[edytuj | edytuj kod]

Dziewczyny w zieleni, 1914, Nowa Pinakoteka
  • 1905, "Angler am Rhein"
  • 1907, "Elisabeth Gerhardt, Obst schälend"
  • 1909, "Selbstportrait mit Hut",
  • 1909, "Selbstbildnis", Bleistiftzeichnung,
  • 1910, "Segelboot",
  • 1910, "Frau, eine Blumenschale tragend",
  • 1910, "Akt mit Korallenkette",
  • 1910, "Bildnis Franz Marc",
  • 1911, "Elisabeth am Schreibtisch,
  • 1911, "Marienkirche im Schnee",
  • 1911, "Dorfstrasse mit Kirche in Kandern",
  • 1911, "Der Sturm",
  • 1911, "Gemüsefelder",
  • 1912, "Kleiner Zoo in braun und gelb",
  • 1912, "Sparziergang am See",
  • 1912, "Blondes Mädchen mit Buch",
  • 1912, "Leute auf der Straße",
  • 1912, "Auf dem Sofa eingeschlafen",
  • 1912, "Großes helles Schaufenster",
  • 1912, "Vier Mädchen",
  • 1913, "Akte am Wasser",
  • 1913, "Dame in grüner Jacke",
  • 1913, "Zwei Frauen vor einem Hutladen",
  • 1913, "Im zoologischen Garten",
  • 1913, "Großer zoologischer Garten",
  • 1913, "Promenade in Braun und Grün",
  • 1913, "Hafen 22",
  • 1913, "Blaugrüne Seiltänzerin",
  • 1913, "Herbstabend",
  • 1914, "In der Manege",
  • 1914, "Weibliches Bildnis",
  • 1914, "Der Weg am Wasser",
  • 1914, "Kinder am Brunnen",
  • 1914, "Helle Strasse mit Leuten",
  • 1914, "Reiter und Spaziergänger in der Allee",
  • 1914, "Beflaggte Kirche",
  • 1914, "Hutladen",
  • 1914, "Kathedrale zu Freiburg in der Schweiz",
  • 1914, "Strauß mit Gladiolen auf rosa Hintergrund",
  • 1914, "Rotes Haus im Park"
  • 1914, "Seiltänzer",
  • 1914, "Innenhof des Landhauses in St. Germain",
  • 1914, "Kandern IV", Aquarell,
  • 1914, "Promenade",

Przypisy

Biografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stefano Zuffi: Wielki słownik malarzy.. T. 3. Warszawa: Rzeczpospolita, 2006, s. 25. ISBN 83-60688-15-X.
  • Victoria Charles [red.]: 1000 arcydzieł malarstwa. Bonn: Firma Księgarska Jacek i Krzysztof Olesiejuk – Inwestycje, 2006, s. 438. ISBN 83-7423-665-5.

Literatura dodatkowa[edytuj | edytuj kod]

  • Adolphs Volker [red.]: Kontemplation und Glück: August Mackes Menschenbild. Warszawa: Verein August-Macke-Haus, 2000. ISBN 3-929607-31-X.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]