Autoportret
Autoportret – podobizna artysty wykonana przez niego samego. Autoportretem może być zarówno dzieło malarskie, jak i rzeźba albo fotografia.
Pierwsze autoportrety pojawiły się w średniowieczu, a rozpowszechniły się pod koniec tej epoki. Na początku renesansu artyści swoje autoportrety włączali do malowanych przez siebie scen. Wraz z zanikaniem pojmowania roli artysty jako rzemieślnika, wykształcał się samodzielny autoportret (np. u Albrechta Dürera).
Wielu artystów malowało autoportrety niemal przez całe swoje życie, tworząc w ten sposób cykle swoich podobizn, m.in. Rembrandt, Vincent van Gogh i Stanisław Wyspiański.
Artyści na autoportretach ukazują się w bardzo różny sposób. Typowe jest przedstawienie przy pracy, w warsztacie, z atrybutami sztuki albo z rodziną lub przyjaciółmi. Zdarza się także, że artyści przedstawiają się jako postaci historyczne, biblijne albo mitologiczne.
-
Rubens Autoportret z żoną Isabellą Brant (ok. 1609), Stara Pinakoteka
-
Jacob Jordaens Jacob Jordaens z rodziną (1621-22), Prado
-
Daniel Schultz Autoportret (ok. 1635)
-
Rembrandt Autoportret (ok. 1669), Wallraf-Richartz-Museum
-
Élisabeth Vigée-Lebrun Autoportret (1790), Galeria Uffizi
-
Julian Fałat Autoportret z paletą (1896), Muzeum Narodowe w Warszawie
-
Józef Chełmoński Autoportret (1902), Muzeum Narodowe w Warszawie
[edytuj] Bibliografia
- Historia portretu Warszawa: Wydawnictwo "Arkady", 2001 ISBN 83-213-4235-3
- Słownik terminologiczny sztuk pięknych Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006 ISBN 83-01-12365-6
- Mieczysław Wallis: Autoportret, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1964
