Bat (instrument muzyczny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy instrumentu muzycznego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Bat (z wł. frusta[1]) – ludowy instrument perkusyjny, idiofon z grupy zderzanych[1].

Bat niemieckiej firmy Ludwig w wersji do obsłużenia przez jedną rękę

Jest to drewniana klekotka z uchwytem, złożona z dwóch deseczek o wymiarach około dł. 30-50 cm, szer. 5-6 cm. połączonych na jednym końcu ruchomym zawiasem lub sznurkiem i zaopatrzonych w uchwyty. Ostry, "klaszczący" dźwięk podobny do strzelania z bicza powstaje poprzez zderzenie dwóch desek[2]. Frusta jest wykorzystywana w utworach kompozytorów współczesnych, w muzyce filmowej oraz teatralnej.

Jest jednym z prostych instrumentów perkusyjnych o nieokreślonym brzmieniu, posiadających duże możliwości ilustracyjne. Bat w swoich utworach wykorzystali kompozytorzy początków XX wieku: Ryszard Strauss, Ottorino Respighi, Maurice Ravel, Edgar Varese i Darius Milhaud[3]. Wśród polskich kompozytorów wykorzystujących ten instrument można wyróżnić Kazimierza Serockiego (Ad libitum - 5 utworów na orkiestrę, Continuum), Marka Stachowskiego (Musique solennelle) czy Krzysztofa Knittla (Męka Pańska według Świętego Mateusza)[4].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Włodzimierz Kotoński: LEKSYKON WSPÓŁCZESNEJ PERKUSJI. Kraków: PWM, 1999, s. 22, 56. ISBN 83-224-0490-5.
  2. Witaj szkoło czyli lekcja instrumentoznawstwa z Brittenem i Ravelem (pol.). [dostęp 2009-09-26].
  3. Edison Denisow: Udarnyje instrumenty w sowremiennom orkiestrie. Sowriemiennyj kompozitor, 1982. (ros.)
  4. Warszawa: operowa "Męka Pańska" (pol.). [dostęp 2009-09-26].