Bej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Bej (pierwotnie beg; tur. bey) - tureckie słowo oznaczające wodza (np. janczarów, Tatarów krymskich).

Dawniej tytułowano w ten sposób wyższych urzędników państwowych w Turcji oraz władców Tunezji, kiedy pozostawała ona pod tureckim wpływem. Bej był też tytułem używanym przez władców licznych ord na Kaukazie. Obecnie bey w języku tureckim jest formą grzecznościową.