Belweder (architektura)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Belweder (wł. belvedere od bello - piękny, vedere - widzieć) – w architekturze ma dwa znaczenia:

  1. Budowla ogrodowa położona na wzgórzu, w ciekawym otoczeniu, z której roztaczał się rozległy widok na kompozycję ogrodu. Budynki tego typu były szczególnie popularne w XVIII i XIX wieku, a ich pierwowzorem był renesansowy Belweder Watykański. Ta sama nazwa odnosi się również do podobnie położonego pałacu (np. Belweder w Wiedniu, Belweder w Warszawie, Belweder w Pradze).
  2. Dodatkowe piętro lub nadbudówka nad najwyższą kondygnacją budynku, stosowana głównie w pałacach, zwykle z tarasem.

Oba typy belwederów występowały od wczesnego renesansu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]