Bernardino de Sahagún

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bernardino de Sahagún

Bernardino de Sahagun (hiszp. Sahagún; prawdziwe nazwisko: Bernardino de Ribeira) (ur. 1499, zm. 1590) – hiszpański zakonnik, misjonarz franciszkański swą posługę wykonujący wśród Azteków i innych plemion meksykańskich, jeden z pionierów etnografii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Bernardino de Ribeira urodził się w miasteczku Sahagún w północno-zachodniej Hiszpanii (prowincja Leon). Studiował na Uniwersytecie w Salamance. Jeszcze przed wstąpieniem do klasztoru zmienił nazwisko na Sahagun. W 1524 roku złożył śluby w klasztorze franciszkanów, a już w 1529 wyruszył wraz z mnichem Antonio de Ciudad Rodrigo i dziewiętnastoma innymi zakonnikami do Nowego Świata. Pierwsze lata spędził w klasztorze Tlamanalco. W roku 1535 założył nowy klasztor w Xochimilco. Od 1536 do 1550 był nauczycielem łaciny w Colegio Cruz w Tlatelolco i pełnił różne funkcje duszpasterskie w prowincji Puebla. W 1558 został wysłany na posługę do Tepepolco, gdzie przebywał dwa lata, a następnie powrócił do Tlatelolco. W roku 1585 został przeniesiony do Klasztoru św. Franciszka w mieście Meksyk, gdzie zmarł w roku 1590, dożywając sędziwego wieku 91 lat.

Praca naukowa[edytuj | edytuj kod]

Przebywając w Tlatelolco Sahagun nauczył się biegle władać językiem Azteków – nahuatl. Pozwoliło mu to na prowadzenie prac związanych z poznaniem i zrozumieniem mitologii azteckiej. Były to pierwsze studia nad kulturą ludów Mezoameryki. Dzięki swoim metodom został okrzyknięty "ojcem nowoczesnej etnografii". Sahagun posługiwał się indiańskimi informatorami, którzy nie tylko opowiadali mu o życiu i bogach Azteków, ale także specjalnie wyszukiwali po cały kraju wszelkie informacje na ten temat.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Bernardino de Sahagun dziś najbardziej znany jest jako kompilator Kodeksu Florenckiego oraz autor dzieła Historia general de las cosas de Nueva España (Ogólna historia spraw Nowej Hiszpanii). Prócz tego napisał dzieła Arte i Diccionaro. Te ostatnie napisał w trzech językach: nahuatl, hiszpańskim i łacińskim. Sahagun pisał również krótkie rozprawy, kazania w języku nahuatl (np. tłumaczenia Ewangelii i Listów), historię pierwszych franciszkanów w Meksyku oraz katechizm dla Indian w języku nahuatl.

Z zachowanych pism Sahaguna w języku polskim wydano:

  • Rzecz z dziejów Nowej Hiszpanii. Księgi I, II, III, przekł. K. Baraniecka i M. Leszczyńska, wstęp K. Baraniecka, Wydawnictwo Marek Derewiecki, Kęty 2007 (Biblioteka Klasyków Antropologii).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sahagún, Bernardino de, 1950-1982, Florentine Codex: History of the Things of New Spain, translated and Edited by Arthur J.O. Anderson and Charles Dibble
  • Bernardino de Sahagún, Rzecz z dziejów Nowej Hiszpanii. Księgi I, II, III, przeł. Kamila Baraniecka i Marta Leszczyńska, z serii: "Biblioteka Klasyków Antroplogii", Wydawnictwo Marek Derewiecki, Kęty 2007, ISBN 978-83-89637-46-8

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]