Receptory sprzężone z białkami G

Schematyczna budowa GPCR. Widoczne siedem domen transbłonowych typu 7TM

Receptory sprzężone z białkami G, receptory GPCR (GPCR z ang. G Protein-Coupled Receptor) – receptory metabotropowe (receptory siedmiotransbłonowe, 7TM, transmembranowe), które pośredniczą w przekazie rozmaitych sygnałów do wnętrza komórki.

Budowa

Receptory GPCR są zbudowane z pojedynczego polipeptydu (łańcucha aminokwasowego) o strukturze α-helikalnej. Cząsteczki receptora są silnie sfałdowane i zanurzone w błonie komórkowej. Łańcuch polipeptydowy przechodzi przez błonę lipidową komórki siedmiokrotnie, tworząc hydrofobową domenę transmembranową (7TM), stąd nazwa "siedmiohelikalne transmembranowe receptory komórkowe". Koniec karboksylowy (-COOH) polipeptydu znajduje się zawsze wewnątrz, a koniec aminowy (-NH₂) zawsze na zewnątrz komórki.

Główną funkcją GPCR jest przyłączenie liganda oraz sprzężenie z białkiem G.

Budowa GPCR z zaznaczeniem najistotniejszych motywów białka

Rodzaje

Do grupy receptorów GPCR należą receptory:

• adenozynowe
• adrenergiczne α i β
• dopaminowe D₁, D₂
• histaminowe H₁, H₂, H₃
• melatoninowe Mel1
• serotoninowe 5-HT₁, 5-HT₂
• opioidowe μ, δ i κ
• kannabinoidowe CB1, CB2

Zobacz też

• receptory chemokin