Biblioteka Brytyjska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Biblioteka Brytyjska
Biblioteka Brytyjska
Państwo  Wielka Brytania
Kraj  Anglia
Miejscowość Londyn
Typ budynku biblioteka
Położenie na mapie gminy Camden
Mapa lokalizacyjna gminy Camden
Biblioteka Brytyjska
Biblioteka Brytyjska
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Biblioteka Brytyjska
Biblioteka Brytyjska
Ziemia 51°31′46″N 0°07′37″W/51,529444 -0,126944Na mapach: 51°31′46″N 0°07′37″W/51,529444 -0,126944
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Biblioteka Brytyjska (ang. British Library, BL — biblioteka narodowa Wielkiej Brytanii). Powstała w wyniku połączenia biblioteki Muzeum Brytyjskiego i kilku innych znaczących zbiorów książkowych decyzją parlamentu w 1972 roku; nowy gmach biblioteki w Londynie został otwarty 1 lipca 1973 roku. Jest to jedna z największych bibliotek świata (150 mln jednostek bibliotecznych, w tym około 25 000 000 woluminów)[1]. Roczny budżet biblioteki wynosi £100 000 000[2]. Liczba papirusów wynosi 2651.

Biblioteka Brytyjskiego Muzeum powstała w 1753 roku w oparciu o prywatny księgozbiór sir Hansa Sloane'a, w którego skład wchodziły anglo-saksońskie i łacińskie średniowieczne rękopisy. Król Jerzy II wsparł tę inicjatywę i przekazał bibliotekę królewską, którą zaczął gromadzić Edward IV, ustanowił też prawo obowiązkowego egzemplarza, dla wszystkich książek wydawanych na terenie Wielkiej Brytanii.

W 1823 roku księgozbiór muzeum został uzupełniony księgozbiorem króla Jerzego III. W 1850 roku w gmachu Muzeum Brytyjskiego otwarta została czytelnia. W XX wieku biblioteka została wzbogacona w stare buddyjskie teksty z Dunhuang, Kodeks Synajski, rękopisy hebrajskie, syryjskie, koptyjskie i wiele innych.

Wnętrze British Library.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]