Biegun południowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
1. Południowy biegun geograficzny
2. Południowy biegun magnetyczny (2007)
3. Południowy biegun geomagnetyczny
4. Południowy biegun niedostępności
Biegun południowy

Biegun południowy – najbardziej wysunięty na południe punkt na Ziemi. Określany na kilka różnych sposobów.

Południowy biegun geograficzny – południowy biegun geograficzny to miejsce, gdzie oś obrotu Ziemi przecina jej powierzchnię. Pierwszym człowiekiem, który do niego dotarł był Roald Amundsen (14 grudnia 1911 roku). Jako drugi dokonał tego Robert Falcon Scott (18 stycznia 1912 roku)[1][2].

Południowy biegun magnetyczny – punkt najbliższy południowego bieguna geograficznego, w którym linie pola magnetycznego biegną prostopadle do powierzchni Ziemi. Obecnie znajduje się w Antarktyce. Po raz pierwszy dotarł do niego 15 stycznia 1909 r. Edgeworth David z dwoma towarzyszami (Douglas Mawson i Leo Cotton)[3].

Południowy biegun geomagnetyczny – najbliższy południu właściwemu biegun pola geomagnetycznego.

Południowy biegun niedostępności – zlokalizowany współrzędnymi: 85°50'S, 65°47'E punkt Antarktydy, który jest najbardziej odległy od Oceanu Południowego.

Południowy biegun zimna – znajduje się koło rosyjskiej stacji antarktycznej Wostok. Zanotowano na nim temperaturę –89,6 °C.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Scott Robert Falcon. Encyklopedia PWN. [dostęp 2012-01-17].
  2. Robert Falcon Scott. Encyclopædia Britannica Online. [dostęp 2012-01-17].
  3. South Magnetic Pole reached 1909 (ang.). W: 100 years of Australian Antarctic Expeditions (AAE) [on-line]. centenary.antarctica.gov.au. [dostęp 2012-07-12].