Biograd na Moru
| Biograd na Moru | |
| Państwo | |
| Żupania | Zadarska županija |
| Burmistrz | Ivan Knez |
| Powierzchnia | 35,5 km² |
| Populacja (2005) • liczba ludności • gęstość |
6059 171 os./km² |
| Nr kierunkowy | (+385) 023 |
| Kod pocztowy | 23 210 |
| Tablice rejestracyjne | ZD |
| Strona internetowa | |
Biograd na Moru (wł. Zaravecchia, węg. Tengerfehérvár) – miasto w północnej Dalmacji w Chorwacji, między Zadarem a Šibenikiem. Leży nad Morzem Adriatyckim naprzeciwko wyspy Pašman. Należy do Zadarskiej županiji.
Miejscowość ma długie tradycje turystyczne. Pierwsi turyści przybyli do Biogradu w 1920 z Czechosłowacji. Pierwszy hotel powstał w 1935.
Geografia [edytuj]
Miasto znajduje się 28 kilometrów na południe od Zadaru. Centrum Biogradu leży na małym półwyspie otoczonym zatokami Bošana od północy i Soline od południa, a pozostała część na lądzie.Na przeciwko Biogradu znajduje się wyspa Pašman .
Średnia roczna temperatura waha się od 7 °C w styczniu do 24,5 °C w lipcu.
Biograd jest centrum lokalnego handlu i transportu z powodu dobrych połączeń z okolicznymi miejscowościami i wyspą Pašman (prom do Tkonu). Przez miasto przebiega Magistrala Adriatycka. Około 15 kilometrów na północ znajduje się węzeł Benkovac na autostradzie A1.
Historia [edytuj]
Pierwsze wzmianki o Biogradzie poczodzą z połowy X stulecia. W XI stuleciu było ono siedzibą królów chorwackich. W roku 1050 zbudował król Petar Kreszimr klasztor benedyktyński i kościół Św. Iwana. W roku 1102 został w Biogradie koronowany na chorwackiego króla węgierski król Koloman. W roku 1125 zburzyli miasto Wenecjanie. W Biogradzie panowali w latach 1409-1797. W roku 1646 miasto zostało zniszczone przez same wojsko chorwackie, kiedy ustępowali podczas wojen wenecko-tureckich. Muzeum miejskie wystawia liburskie oraz rzymskie odkrycia i resztki średniowiecznego miasta królewskiego, lecz specjalną atrakcją są odkryte artefakty z przeciągu 17. stulecia i odkrycia zatopionych statków.
|
||||||||||||||