Bitwa morska pod Olandią (1676)
| Bitwa morska pod Olandią Wojna Francji z koalicją: VII wojna szwedzko-duńska |
|||||||||||||
 Claus Møinichen, Bitwa pod Olandią (1686)
|
|||||||||||||
| Czas | 1 czerwca 1676 | ||||||||||||
| Miejsce | Olandia | ||||||||||||
| Wynik | zwycięstwo floty duńsko-holenderskiej | ||||||||||||
|
|||||||||||||
| Wojna Francji z koalicją oraz w jej ramach: III wojna angielsko-holenderska, Wojna szwedzko-brandenburska, VII wojna szwedzko-duńska |
|---|
|
Solebay – Schooneveld – Texel – Bonn – Werl – Heringen – Maastricht – Sinsheim – Seneffe – Enzheim – Miluza – Turckheim – Fehrbellin – Nieder Sasbach – Konzer Brücke – Stromboli – Augusta – Jasmund – Olandia – Palermo – Halmstad – Lund – Cambrai – Cassel – Zatoka Køge – Landskrona – Valenciennes – Tobago - Offenburg – Ypern – Rheinfelden – Gengenbach – Saint-Denis |
Bitwa morska pod Olandią – starcie zbrojne, które miało miejsce 1 czerwca 1676 podczas wojny szwedzko-duńskiej (1675–1679) będącej częścią wielkiej europejskiej wojny Francji z koalicją.
Zwycięstwo połączonej floty duńsko-holenderskiej (25 liniowców i 10 fregat oraz mniejsze jednostki, 5 branderów, 1 652 działa) pod wodzą admirała Trompa nad szwedzką flotą (26 liniowców i 12 fregat oraz mniejsze jednostki, 7 branderów, 1 678 dział) dowodzoną przez barona Creutza, fińskiego szlachcica. Szwedzka flota uciekła po bitwie. Klęska Szwedów była całkowita. Potężny admiralski okręt Kronan uzbrojony aż w 126 dział wywrócił się i eksplodował (zginęło 800 ludzi załogi, a wraz z nimi wódz floty szwedzkiej Lorenz Creutz), drugi w kolejności wielki okręt Svard (94 działa) został ogarnięty przez pożar i także eksplodował, 2 okręty osiadły na mieliźnie (Trumslagare - 34 działa oraz Sol – 54 działa), 4 okręty zostały ciężko uszkodzone. Bitwa pod Olandią usunęła w niebyt szwedzkie plany uderzenia na Kopenhagę.
Zobacz też [edytuj]
