Brander
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Brander użyty przez Anglików w ataku na Wielką Armadę
Brander (niem. der Brand - pożar) - używana w czasie wojen flot żaglowych jednostka pływająca wypełniona materiałami łatwopalnymi (np. drewno, smoła, żywica, oliwa itp.), którą po opuszczeniu przez załogę i podpaleniu puszczano z wiatrem lub prądem w stronę okrętów nieprzyjaciela, aby wzniecić na nich pożar. Brandery były szczególnie skuteczne w zwalczaniu zakotwiczonych zespołów okrętów.
Brandery zostały użyte na przykład przez Polaków w bitwie pod Salis w 1609 roku.
W podobny sposób podpalano (drewniane) mosty na rzekach.
W okresie powstania listopadowego Rosjanie wypuścili brandery celem zniszczenia mostu w Warszawie, jednak Batalion Sandomierskich Strzelców Celnych skutecznie zapobiegł próbie podpalenia mostu.
Bibliografia [edytuj]
- PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9