Bitwa pod Goito

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Goito
wojna austriacko-piemoncka 1848-1849
Battaglia di Goito.jpg
Bitwa pod Goito
Czas 30 maja 1848
Miejsce Goito, Mantua
Terytorium Włochy
Wynik zwycięstwo wojsk piemonckich
Strony konfliktu
Cesarstwo Austrii Cesarstwo Austriackie Flag of Piedmont.svg  Piemont
Dowódcy
Joseph Radetzky Karol Albert
Siły
27 000 piechoty,
4 750 kawalerii,
52 działa
17 000 piechoty,
5 750 kawalerii,
56 dział
Straty
68 zabitych,
331 rannych,
223 zaginionych i jeńców
43 zabitych,
253 rannych
Flag of the Kingdom of Sardinia (1848-1851).svg Wojna włosko-austriacka Flag of the Habsburg Monarchy.svg

Custoza (1848)Goito (1848)Pastrengo (1848)Vicenza (1848)Curtatone (1848)Santa Lucia (1848)Mestre (1848)Castelnuovo (1848)Governolo (1848)Monte Berico (1848) - Morazzone (1848) - Palestrina (1849) - Novara (1849) - Mortara (1849)

Bitwa pod Goito – starcie zbrojne, które miało miejsce 30 maja 1848 r. w trakcie wojny austriacko-piemonckiej (1848–1849).

W maju 1848 r. wojska austriackie wycofały się w okolice rzeki Mincio, oddziały piemonckie pod wodzą króla Karola Alberta obległy tymczasem Peschierę. Siły piemonckie liczyły tu 60 000 ludzi. W sukurs oblężonym głównodowodzący Austriaków Joseph Radetzky skierował w to miejsce 30 000 ludzi. Wojska Radetzky'ego zdobyły po drodze miejscowość Curtatone, po czym podeszły pod Goito.

Liczące około 22 000 ludzi cztery brygady piemonckie przypuściły atak na dwie brygady austriackie. Do pomocy zaatakowanym Radetzky wysłał jeszcze jeden dodatkowy korpus, który jednak nie dotarł w porę na miejsce. Obawiając się odcięcia swoich sił Radetzky zarządził odwrót w kierunku Mantui. Austriacy stracili ok. 600 zabitych i rannych, straty piemonckie to około 500 ludzi.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryniewicz Zygmunt: Leksykon bitew świata, wyd. Alma-Press, Warszawa 2004.