Mantua

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta i gminy we Włoszech. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Palazzo ducale
Mantua
Państwo  Włochy
Region Lombardia
Prowincja Mantua
Powierzchnia 63 km²
Populacja (2004)
 • liczba ludności
 • gęstość

46 372
736,1/km²
Numer kierunkowy 0376
Kod pocztowy 46100
Patron św. Anzelm z Lukki
Kod ISTAT 020030
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Mantua
Mantua
Ziemia 45°10′N 10°48′E/45,166667 10,800000Na mapach: 45°10′N 10°48′E/45,166667 10,800000
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
Mantua i Sabbionetaa
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Mantova - Profilo di Mantova.jpg
Panorama Mantui
Typ kulturowe
Spełniane kryterium II, III
Charakterystyka #1287
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 2008
na 32. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
brak współrzędnych

Mantua (wł. Mantova, w lokalnym dialekcie emilijskim Mantua) – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Mantua.

Według danych na rok 2004 gminę zamieszkują 46 372 osoby, 736,1 os./km². Miasto położone jest między trzema sztucznymi jeziorami: Lago Superiore, Lago di Mezzo i Lago Inferiore, przez które przepływa rzeka Mincio. Czwarte jezioro, położone na południe od miasta Lago Pajolo, wyschło pod koniec XVIII w. Mantua przez wiele wieków stanowiła ośrodek niezależnego margrabstwa (a następnie księstwa) rządzonego przez ród Gonzagów.

Mantuę, jako miejsce drugoplanowe akcji wybrał William Szekspir w dramacie "Romeo i Julia". Mantua jest także miejscem akcji opery "Rigoletto", Giuseppe Verdiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze ślady osadnictwa pochodzą z 2000 r. p.n.e. W VI w. p.n.e. powstała osada etruska. Według tradycji etruskiej Mantua została założona przez Ocnusa. Nazwa miasta miała pochodzić od imienia boga świata podziemnego Mantusa. Miasto zostało zdobyte przez celtyckie (galijskie) plemię Cenomanów, a następnie między I i II wojną punicką przez Rzym. W 70 r. p.n.e. w miejscowości Andes (obecnie Virgilio) pod Mantuą urodził się Wergiliusz. W późniejszym okresie miasto zostało zasiedlone przez weteranów Oktawiana Augusta. Po upadku cesarstwa zachodniorzymskiego Mantuą władali Odoaker, Ostrogoci, Bizancjum (Egzarchat Rawenny), Longobardowie i Frankowie.

W 593[1] zdobyta przez Agilulfa, króla Longobardów. W 774 Longobardowie zostali pobici przez Karola Wielkiego, a Mantua weszła w skład państwa Franków.

W I połowie XI w. Mantuą rządził komes, a później markiz Bonifacy III z Toskanii, który tu umiejscowił swą stolicę. Po jego śmierci władzę przejęła jego najmłodsza córka Matylda Toskańska, która wg podania ufundowała kościół Rotonda di San Lorenzo (1082). Po śmierci Matyldy w 1115 Mantua stała się wolną komuną. W 1198 Alberto Pitentino zmienił bieg rzeki Mincio i utworzył cztery jeziora otaczające miasto, zwiększając jego obronność. W 1215 lub 1216 podestą został Gwelf Rambertino Buvalelli. W czasie wojen Gibelinów z Gwelfami władzę w mieście zdobył w 1273 Pinamonte Bonacolsi zapoczątkowując rządy Bonacolsich. 16 sierpnia 1328 został obalony ostatni z Bonacolsich, Rinaldo, a władzę przejął Kapitan Ludu (wł. Capitano del Popolo) Luigi I Gonzaga, który wcześniej, w 1318 był podestą. Gonzagowie rządzili miastem aż do 1708, kiedy po śmierci ostatniego z nich Ferdynanda Karola przejęli je Habsburgowie. Pod ich rządami powstała w Mantui Królewska Akademia Nauk i Sztuk, teatr oraz wiele pałaców.

2 lutego 1797 miasto zostało zajęte przez wojska Napoleona. Od marca 1797 tworzony był tutaj trzeci batalion "Legionów Polskich posiłkujących Lombardię" pod dowództwem Ludwika Dembowskiego. W 1799 r. miasto zostało zajęte przez wojska austriackie, które walczyło z Francją w ramach drugiej wojny koalicyjnej. Francja odzyskała miasto na mocy pokoju w Lunéville w 1802 roku.

W 1866 Mantua weszła w skład Królestwa Włoch.

W 2008 roku Mantua wraz z pobliską Sabbionetą zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Do najciekawszych miejsc i zabytków Mantui należą:

  • Piazza Sordello
  • Pałac Książęcy (Palazzo Ducale)
  • Katedra Świętego Piotra
  • Palazzo Te
  • Basilica di Sant'Andrea
  • Piazza delle Erbe
  • Rotonda di San Lorenzo
  • Torre dell'Orologio
  • Palazzo della Ragione
  • Palazzo del Podestà
  • Torre della Gabbia
  • Tempio di San Sebastiano
  • Palazzo di San Sebastiano (Largo XXIV Maggio)
  • Casa del Mantegna
  • Palazzo D'Arco
  • Teatro Bibiena
  • Casa di Rigoletto
  • Palazzo Valenti Gonzaga
  • Casa della beata Osanna Andreasi

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Wędrówka ludów - Merowingowie. T. 15. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 235. ISBN 83-7425-025-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]