Bitwa pod Konotopem
Z Wikipedii
| Bitwa pod Konotopem wojna polsko-rosyjska 1654-1667 |
|||||||||||||||||
| Data | 8 lipca 1659 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Konotop (Ukraina) | ||||||||||||||||
| Wynik | zwycięstwo polsko-kozacko-tatarskie | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Wojna polsko-rosyjska 1654-1667 |
|---|
|
Szkłów (1654) - Szepielewicze (1654) - Ochmatów (1655) - Wilno (1655) - Gródek Jagielloński (1655) Lwów (1655) - Jezierna (1655) - Werki (1658) - Miadzioł (1659) - Konotop (1659) - Lachowicze (1660) - Borysów (1660) - Połonka (1660) - Mohylew (1660) - Lubar (1660) - Słobodyszcze (1660) - Basia (1660) - Cudnów (1660) - Kuszliki (1661) - Witebsk (1664) - Szkłów (1664) - Stawiszcze (1664) |
Bitwa pod Konotopem (zwana niekiedy Sosnowską bitwą lub bitwą nad rzeką Sosnówką) miała miejsce 8 lipca 1659 podczas wojny polsko-rosyjskiej 1654-1667.
Armia kozacko-polsko-tatarska pod wodzą hetmana kozackiego Iwana Wyhowskiego licząca 32-48 tys. żołnierzy (14-22 000 Kozaków, ok. 1500 Polaków i ok. 15-25 tys. Tatarów) wyruszyła na odsiecz Konotopowi (ukr. Конотоп) obleganemu przez armię rosyjską księcia Aleksieja Nikitycza Trubeckiego (ok. 36 000 żołnierzy).
Na wieść o tym Trubecki wysłał przeciw Wyhowskiemu zagon jazdy pod dowództwem Semena Pożarskiego (ok. 5600 Rosjan i 2000 Kozaków). Wyhowski związał nieprzyjaciela atakami od przodu, a w tym samym czasie większa część ordy dokonała obejścia pozycji Rosjan, przeprawiła się przez rzekę i uderzyła na nieprzyjaciela od tyłu.
Zaskoczeni Rosjanie zostali osaczeni i zniesieni, jedynie nieliczni zdołali wyrwać się z otoczenia i uciec do obozu armii Trubeckiego pod Konotopem. Tego samego wieczora Tatarzy wymordowali niemal wszystkich jeńców (ok. 5000).
Obecnie na Ukrainie uważa się tę bitwę za największy triumf wojsk ukraińskich nad Rosjanami.
[edytuj] Literatura
- Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Tom I
- Łukasz Ossoliński Rzecz o hetmanie Wyhowskim, Warszawa 2009
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
