Bombardier Aerospace

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bombardier Aerospace
Bombardier Aerospace
Forma prawna część grupy Bombardier
Data założenia 1998 (utworzenie w wyniku reorganizacji)
Lokalizacja Montreal
Ważni pracownicy Pierre Beaudoin – prezes
Branża aeronautyka
Produkty producent samolotów, szkolenia pilotów wojskowych i cywilnych, usługi transportowe
Zatrudnienie 27 100 (2005)
Dochód 15,84 mld USD (2005)
brak współrzędnych
Strona internetowa

Bombardier Aerospace – część grupy Bombardier. Jest największą firmą branży lotniczej (po Boeingu i Airbusie) i czwartym pod względem wielkości dostawcą samolotów komercyjnych (po Boeingu, Airbusie i Embraerze).

Jej otwarcie rozpoczęło pozyskanie firmy Canadair, będącej wtedy własnością rządu Kanady i mającej największe w historii firm kanadyjskich straty. Sprzedaż Canadaira była Kanadzie na rękę, gdyż nasiliły się wtedy ataki separatystów z Quebecu oskarżających rząd, że ten nic nie robi dla rozwoju prowincji Quebec.

Po przejęciu w 1986 Canadaira i przywróceniu jego rentowności, Bombardier przejął de Havilland Canada – nierentownego podwykonawcę Boeinga z Toronto. Kilka lat później, w 1989, specjalizujący się już w korzystnych przejęciach Bombardier, przejął bliskiego bankructwa wytwórcę samolotów z Belfastu, Short Brothers. Rok później wykupił upadającą legendę samolotów biznesowych, firmę Learjet z Wichita, w stanie Kansas.

Firma posiada zakłady produkcyjne w: Belfaście, Tucson, Wichita, Downsview i North Bay (oba w Ontario), Saint-Laurent, Dorval, Mirabel (ostatnie trzy położone w Quebecu).

Zakłady[edytuj | edytuj kod]

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

  • 1999 (292 samolotów): 81 CRJ, 23 Q-Series, 109 Learjet, 40 Challenger, 34 Global, 5 CL-415
  • 2000 (370 samolotów): 105 CRJ, 52 Q-Series, 129 Learjet, 38 Challenger, 36 Global, 10 CL-415[6]
  • 2001 (370 samolotów): 165 CRJ, 41 Q-Series, 96 Learjet, 45 Challenger, 21 Global, 2 CL-415[7]
  • 2002 (298 samolotów): 191 CRJ, 29 Q-Series, 38 Learjet, 23 Challenger, 16 Global, 1 CL-415[8]
  • 2003 (324 samolotów): 214 CRJ, 18 Q-Series, 41 Learjet, 31 Challenger, 17 Global, 3 CL-415
  • 2004 (329 samolotów): 175 CRJ, 22 Q-Series, 47 Learjet, 62 Challenger, 22 Global, 1 CL-415[9]
  • 2005 (337 samolotów): 110 CRJ, 28 Q-Series, 69 Learjet, 98 Challenger, 30 Global, 2 CL-415[10]
  • 2006 (326 samolotów): 64 CRJ, 48 Q-Series, 71 Learjet, 99 Challenger, 42 Global, 2 CL-415
  • 2007 (361 samolotów): 62 CRJ, 66 Q-Series, 81 Learjet, 103 Challenger, 48 Global, 1 CL-415[11]
  • 2008 (353 samolotów): 56 CRJ, 54 Q-Series, 70 Learjet, 116 Challenger, 53 Global, 4 CL-415[12]
  • 2009 (302 samolotów): 60 CRJ, 61 Q-Series, 44 Learjet, 82 Challenger, 50 Global, 5 CL-415[13]
  • 2010 (244 samoloty): 41 CRJ, 56 Q-Series, 33 Learjet, 63 Challenger, 47 Global, 4 CL-415[14]
  • 2011 (245 samolotów): 33 CRJ, 45 Q-Series, 33 Learjet, 79 Challenger, 51 Global, 4 CL-415
  • 2012 (233 samoloty): 14 CRJ, 36 Q-Series, 39 Learjet, 86 Challenger, 54 Global, 4 CL-415[15]
  • 2013 (238 samoloty): 26 CRJ, 29 Q-Series, 29 Learjet, 89 Challenger, 62 Global, 3 CL-415[16]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons