Boris Trajkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boris Trajkowski
BorisTrajkovski1.jpg
Data i miejsce urodzenia 25 czerwca 1956
Strumica
Data i miejsce śmierci 26 lutego 2004
Mostar
Macedonia 2. Prezydent Macedonii
Przynależność polityczna WMRO-DPMNE
Okres urzędowania od 19 listopada 1999
do 26 lutego 2004
Poprzednik Sawo Klimowski (p.o.)
Następca Lupczo Jordanowski (p.o.)
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Zasługi RP

Boris Trajkowski (lub Trajkovski, cyryl. Борис Трајковски; ur. 25 czerwca 1956 w Strumicy , zm. 26 lutego 2004 w Mostarze) – polityk macedoński.

Był z wykształcenia prawnikiem, ukończył Uniwersytet Cyryla i Metodego w Skopju. Specjalizował się w prawie handlowym, uzupełniał także wykształcenie w USA, studiując teologię, zostając duchownym metodystycznym. Pracował jako szef działu prawnego jednej z fabryk w Skopju.

Po ogłoszeniu niepodległości Macedonii zajął się działalnością polityczną w szeregach Narodowo-Demokratycznej Partii Jedności Macedonii WMRO-DPMNE; zasłużył się dla partii w nawiązaniu kontaktów z partiami europejskimi. Kierował Komisją Stosunków Międzynarodowych WMRO-DPMNE. Pracował ponadto w samorządzie w Kisela Woda.

Od grudnia 1998 był wiceministrem spraw zagranicznych; w listopadzie 1999 kandydował z ramienia WMRO-DPMNE w wyborach prezydenckich. W pierwszej turze uległ zdecydowanie Tito Petkowskiemu, drugą turę rozstrzygnął jednak na swoją korzyść. Protesty zwolenników Petkowskiego spowodowały jednak, że mógł objąć urząd dopiero po miesiącu (zastępował go w obowiązkach przewodniczący parlamentu, Sawo Klimowski).

Uchodził za polityka kompromisu, a jego najbardziej znaczącym osiągnięciem było złagodzenie konfliktu z albańskimi uchodźcami z Kosowa (2001), co pozwoliło uniknąć kolejnej wojny na Bałkanach.

Zginął w wypadku lotniczym w drodze na konferencję ekonomiczną w Bośni; w tym samym dniu miało dojść do oficjalnego zainicjowania macedońskich starań o przyjęcie do Unii Europejskiej, co także było efektem starań m.in. prezydenta Trajkowskiego.

Był odznaczony pośmiertnie m.in. Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (2004)[1].

Przypisy