Borowik Dupaina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Borowik Dupaina
Boletus dupainii.jpg
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd borowikowce
Rodzina borowikowate
Rodzaj borowik
Gatunek borowik Dupaina
Nazwa systematyczna
Boletus dupainii Boud
Bull. Soc. mycol. Fr. 18: 139 (1902)

Borowik Dupaina, borowik ciemnokrwisty (Boletus dupainii Boud) – gatunek grzybów z rodziny borowikowatych[1]. W Polsce gatunek ten nie występuje[2].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwę polską podają niektóre atlasy grzybów[3]. Gatunek został opisany przez Jeana Louisa Émile Boudiera w 1902 roku[4]. Nazwa gatunkowa honoruje wiceprzewodniczącego Francuskiego Towarzystwa Mykologicznego (Société Mycologique de France), Victora Dupaina (1857–1940)[5]. Według Index Fungorum jest to gatunek o nieustalonej pozycji taksonomicznej[1].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Średnica 7–11 cm, krwistoczerwony i śliski. Półkulisty, później wypukły i spłaszczony.

Rurki

Początkowo żółte, potem oliwkowożółte. Pory krwistoczerwone.

Trzon

Baryłkowaty, potem cylindryczny. Żółty z gęstym czerwonym nakrapianiem, z wyjątkiem górnej części, 5–8 cm wysokości.

Miąższ

Jasnożółty, niebieszczeje lub zielenieje po przekrojeniu.

Wysyp zarodników

Oliwkowy. Zarodniki 14–15 x 5–7 μm.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Spotykany w Europie i od niedawna (2002) w Ameryce Północnej[6] ; w Polsce nienotowany[7]. Gatunek rzadki, zagrożony wyginięciem. Został uwzględniony na liście 33 europejskich grzybów, które mają zostać objęte szczególną ochroną na mocy konwencji berneńskiej[8]. Znajduje się na czerwonych listach grzybów w sześciu krajach, we Francji, Hiszpanii, Niemczech, na Węgrzech, Słowacji[9] i w Bułgarii[10]. Spotyka się niepoprawną polską nazwę – borowik Dupainowa[7]. Rośnie latem i jesienią, w ciepłych lasach liściastych (mikoryza z kasztanowcami, bukami, dębami)[11].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Grzyb jadalny (według niektórych źródeł lekko trujący)[11].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-03-05].
  2. Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Edmund Garnweidner, Hertha Garnweindner: Grzyby: przewodnik do poznawania i oznaczania grzybów Europy Środkowej. Warszawa: Muza SA, 1993. ISBN 83-7079-138-7.
  4. Boudier JLE. Boll Soc Myc de France 2, tab F, fig 1, 1902
  5. Agaricus pequinii, un champignon "niortais" Bulletin SMMA n°20 2002
  6. McConnell OL, Both EE. Boletus dupainii in North America. „Field Mycology”. 3. 3, s. 103–104, 2002. 
  7. 7,0 7,1 Aurel Dermek, Albert Pilat: Poznajemy grzyby. Apoloniusz Rymkiewicz (tłum.). Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1991. ISBN 83-04-02963-4.
  8. 33 threatened fungi in Europe: Complementary and revised information on candidates for listing in Appendix I of the Bern Convention August 2003 PDF
  9. Lizoň P: Red list of fungi of Slovakia. The third draft. 2001. PDF
  10. Gyosheva MM, Denchev CM, Dimitrova EG, Assyov B, Petrova RD, Stoichev GT: Red List of fungi in Bulgaria. PDF
  11. 11,0 11,1 33 threatened fungi in Europe PDF