Borowik Dupaina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Borowik Dupaina
Borowik Dupaina: zdjęcie
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd borowikowce
Rodzina borowikowate
Rodzaj borowik
Gatunek borowik Dupaina
Nazwa systematyczna
Boletus dupainii Boud
Bull. Soc. mycol. Fr. 18: 139 (1902)

Borowik Dupaina, borowik ciemnokrwisty (Boletus dupainii Boud) – gatunek grzybów z rodziny borowikowatych[1]. W Polsce gatunek ten nie występuje[2].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwę polską podają niektóre atlasy grzybów[3]. Gatunek został opisany przez Jeana Louisa Émile Boudiera w 1902 roku[4]. Nazwa gatunkowa honoruje wiceprzewodniczącego Francuskiego Towarzystwa Mykologicznego (Société Mycologique de France), Victora Dupaina (1857–1940)[5]. Według Index Fungorum jest to gatunek o nieustalonej pozycji taksonomicznej[1].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Średnica 7–11 cm, krwistoczerwony i śliski. Półkulisty, później wypukły i spłaszczony.

Rurki

Początkowo żółte, potem oliwkowożółte. Pory krwistoczerwone.

Trzon

Baryłkowaty, potem cylindryczny. Żółty z gęstym czerwonym nakrapianiem, z wyjątkiem górnej części, 5–8 cm wysokości.

Miąższ

Jasnożółty, niebieszczeje lub zielenieje po przekrojeniu.

Wysyp zarodników

Oliwkowy. Zarodniki 14–15 x 5–7 μm.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Spotykany w Europie i od niedawna (2002) w Ameryce Północnej[6] ; w Polsce nienotowany[7]. Gatunek rzadki, zagrożony wyginięciem. Został uwzględniony na liście 33 europejskich grzybów, które mają zostać objęte szczególną ochroną na mocy konwencji berneńskiej[8]. Znajduje się na czerwonych listach grzybów w sześciu krajach, we Francji, Hiszpanii, Niemczech, na Węgrzech, Słowacji[9] i w Bułgarii[10]. Spotyka się niepoprawną polską nazwę – borowik Dupainowa[7]. Rośnie latem i jesienią, w ciepłych lasach liściastych (mikoryza z kasztanowcami, bukami, dębami)[11].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Grzyb jadalny (według niektórych źródeł lekko trujący)[11].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-03-05].
  2. Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Edmund Garnweidner, Hertha Garnweindner: Grzyby: przewodnik do poznawania i oznaczania grzybów Europy Środkowej. Warszawa: Muza SA, 1993. ISBN 83-7079-138-7.
  4. Boudier JLE. Boll Soc Myc de France 2, tab F, fig 1, 1902
  5. Agaricus pequinii, un champignon "niortais" Bulletin SMMA n°20 2002
  6. McConnell OL, Both EE. Boletus dupainii in North America. „Field Mycology”. 3. 3, s. 103–104, 2002. 
  7. 7,0 7,1 Aurel Dermek, Albert Pilat: Poznajemy grzyby. Apoloniusz Rymkiewicz (tłum.). Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1991. ISBN 83-04-02963-4.
  8. 33 threatened fungi in Europe: Complementary and revised information on candidates for listing in Appendix I of the Bern Convention August 2003 PDF
  9. Lizoň P: Red list of fungi of Slovakia. The third draft. 2001. PDF
  10. Gyosheva MM, Denchev CM, Dimitrova EG, Assyov B, Petrova RD, Stoichev GT: Red List of fungi in Bulgaria. PDF
  11. 11,0 11,1 33 threatened fungi in Europe PDF