Brent Jett

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Brent Jett
{{{nazwa}}}
Data i miejsce urodzenia 5 października 1958
Pontiac
Narodowość amerykańska
Status w stanie spoczynku
Funkcja pilot wahadłowca, dowódca misji
Czas spędzony w kosmosie 41 dni 18 godzin
i 2 sekundy
Misje STS-72, STS-81, STS-97, STS-115
Emblematy załóg STS-72 STS-81 STS-97 STS-115
Stopień US Navy O6 infobox.svg komandor
United States Navy
Odznaczenia
Naval Astronaut Badge Naval Aviator Badge
Defence Superior Service Medal (USA) Legia Zasługi (USA) Zaszczytny Krzyż Lotniczy  (Stany Zjednoczone) Medal Departamentu Obrony za Chwalebną Służbę (USA) Medal Pochwalny Marynarki Wojennej  (Stany Zjednoczone) NASA Outstanding Leadership Medal NASA Exceptional Service Medal NASA Exceptional Engineering Achievement Medal
Award-star-gold-3d.png
Award-star-gold-3d.png
Award-star-gold-3d.png
Medal Za Lot Kosmiczny (czterokrotnie)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Brent Ward Jett, Jr. (ur. 5 października 1958 w Pontiac) – amerykański astronauta, pilot wojskowy, komandor United States Navy.

Wykształcenie i służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

  • 1976 – szkołę średnią (Northeast High School) ukończył w Oakland Park, stan Floryda.
  • 1981 – został absolwentem Akademii Morskiej Stanów Zjednoczonych w Annapolis (United States Naval Academy), stan Maryland, otrzymując licencjat z aeronautyki. W maju rozpoczął służbę w Marynarce Wojennej Stanów Zjednoczonych.
  • 19831988 – w marcu 1983 uzyskał kwalifikacje pilota lotnictwa morskiego i został skierowany do 101 eskadry myśliwców stacjonującej w bazie lotniczej Oceana (Naval Air Station Oceana) w Virginia Beach, stan Wirginia, gdzie przeszedł przeszkolenie na samolotach typu F-14 Tomcat. Później przeniesiono go do 74 eskadry myśliwców mających swoja bazę na lotniskowcu USS Saratoga. Latając na F-14 Tomcat uczestniczył w dwóch rejsach po Morzu Śródziemnym i Oceanie Indyjskim. Zdobył też uprawnienia LSO (Landing Signal Officer) – oficera pomagającego pilotom w lądowaniu na lotniskowcu. W czasie służby przeszedł kurs w Szkole Myśliwców Lotnictwa Morskiego „TOPGUN” (Navy Fighter Weapon School - TOPGUN).
  • 1989 – po ukończeniu Podyplomowej Szkoły Marynarki Wojennej (U.S. Naval Postgraduate School) w Monterey, stan Kalifornia, uzyskał tytuł magistra w dziedzinie inżynierii lotniczej i w czerwcu został przyjęty do Szkoły Pilotów Doświadczalnych Marynarki (U.S. Naval Test Pilot School), której absolwentem został w 1990.
  • 1990 – rozpoczął służbę jako pilot doświadczalny w jednym z wydziałów Centrum Lotnictwa Doświadczalnego Marynarki Wojennej (Naval Air Test Center). Latał na samolotach typy F-14A/B/D, T-45A i A-7E.
  • 1991 – powrócił do służby na lotniskowcu USS Saratoga w 74 eskadrze myśliwców gdzie pilotował F-14B.

Na 30 typach różnych samolotów wylatał ponad 4 800 godzin. Wykonał ponad 450 lądowań na lotniskowcu.

Kariera astronauty[edytuj | edytuj kod]

Loty kosmiczne[edytuj | edytuj kod]

W dniach 11-20 stycznia 1996 uczestniczył jako pilot misji w locie STS-72. Razem z nim w kosmos polecieli: Brian Duffy (dowódca), Leroy Chiao (specjalista misji MS-1), Winston E. Scott (MS-2), astronauta japoński Kōichi Wakata (MS-3) oraz Daniel T. Barry (specjalista misji MS-4). 14 stycznia 1996 astronauci przechwycili na orbicie okołoziemskiej i umieścili w ładowni promu japońskiego satelitę badawczego SFU (Space Flyer Unit). Na 50 godzin umieszczono również w kosmosie naukowo-badawczego satelitę OAST-Flyer (Office of Aeronautics and Space Technology Flyer). W tym czasie oddalił się on od wahadłowca na odległość 72 km. Astronauci dwukrotnie opuszczali pokład Endeavour i w otwartej przestrzeni kosmicznej przeprowadzali eksperymenty technologiczne przydatne do planowanych prac przy montażu Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Poza tym prowadzono obserwacje atmosfery Ziemi oraz badania medyczno-biologiczne. Wahadłowiec zakończył misję 20 stycznia 1996 lądując na bieżni Kennedy Space Center.

12 stycznia 1997 B. Jett rozpoczął swój drugi lot w kosmos. Ponownie pełnił funkcję pilota podczas lotu promu Atlantis w czasie misji STS-81. Dowódcą wyprawy był Michael A. Baker, a specjalistami misji: Peter J. K. Wisoff (MS-1), John M. Grunsfeld (MS-2), Marsha S. Ivins (MS-3) oraz Jerry M. Linenger (MS-4). Był to piąty lot wahadłowca Atlantis w kierunku radzieckiej stacji orbitalnej Mir. Na pokładzie wahadłowca na pokład Mira został dostarczony astronauta Jerry Linenger. Pozostał on na stacji razem z radzieckimi kosmonautami a na Ziemię, na pokładzie Atlantisa, powrócił John Blaha, który pracował na stacji Mir przez kilka miesięcy. Poza tym wahadłowiec przywiózł zapasy dla stałej załogi Mira. W czasie lotu przeprowadzono szereg eksperymentów technologicznych i medyczno-biologicznych. Po wykonaniu zaplanowanego programu misji wahadłowiec wylądował na bieżni KSC 22 stycznia 1997.

30 listopada 2000 Brent Jett po raz trzeci udał się w kosmos, tym razem jako dowódca promu Endeavour, podczas misji STS 97. Udział w niej wzięli również: pilot – Michael J. Bloomfield, specjaliści misji; Joseph R. Tanner (MS-1), astronauta z Kanady J. J.-P. Marc Garneau (MS-2), oraz Carlos I. Noriega (MS-3). Podczas lotu prom Endeavour połączył się z Międzynarodową Stacją Kosmiczną. Podczas EVA-1 dwaj astronauci zainstalowali na powierzchni stacji konstrukcję P6 z panelami baterii słonecznych. Z pokładu ISS pomagał im Marc Garneau sterując manipulatorem RMS. W ciągu następnych dni astronauci wielokrotnie testowali panele baterii słonecznych. Podczas EVA-2 podłączono nowa konstrukcję do szyny zasilającej. 7 grudnia 2000 Tanner i Noriega poprawili naciągi na obu paneli, zainstalowali kilka anten i podłączyli kamerę, potrzebną w misji STS-98 do naprowadzenia modułu Destany. Dopiero 8 grudnia 2000 astronauci z wyprawy STS-97 weszli do modułu Unity i spotkała się z pierwszą stałą załogą Międzynarodowej Stacji Kosmicznej - Williamem Shepherdem, Jurijem Gidzenko i Siergiejem Krikalowem. Obie załogi przetestowały nowa konfiguracje stacji (z rozwiniętymi panelami P6) a następnie przeniosły wyposażenie i zaopatrzenie na pokład ISS. Na pokład Endeavour przeniesiono z kolei zużyte lub niesprawne elementy. 9 grudnia, po odcumowaniu od ISS, wahadłowiec przez 45 minut obleciał stację fotografując jej powierzchnię, a następnie rozpoczął lot autonomiczny. 11 grudnia 2000 załoga wylądowała pomyślnie na bieżni KSC.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Wykaz lotów[edytuj | edytuj kod]

Loty kosmiczne, w których uczestniczył Brent W. Jett
Nr Data startu Statek kosmiczny Data lądowania Statek kosmiczny Funkcja Czas trwania
1
11 stycznia 1996
STS-72
Endeavour F-10
20 stycznia 1996
STS-72
Endeavour F-10
Pilot misji
8 dni 22 godziny i 40 sekund
2
12 stycznia 1997
STS-81
Atlantis
F-18
22 stycznia 1997
STS-81
Atlantis
F-18
Pilot misji
10 dni 4 godziny 55 minut i 23 sekundy
3
1 grudnia 2000
STS-97
Endeavour F-15
11 grudnia 2000
STS-97
Endeavour F-15
Dowódca misji
10 dni 19 godzin 57 minut i 24 sekundy
4
9 września 2006
STS-115
Atlantis
F-27
21 września 2006
STS-115
Atlantis
F-27
Dowódca misji
11 dni 19 godzina 6 minut i 35 sekund[1]
Łączny czas spędzony w kosmosie – 41 dni 18 godzin i 2 sekundy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Spaceflight Now: Relacja z przebiegu lądowania misji STS-115 (ang.). [dostęp 2010-09-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]