Brigitte Reimann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Brigitte Reimann z Walterem Lewerenzem (1966)

Brigitte Reimann (ur. 21 lipca 1933 w Burg, zm. 22 lutego 1973 w Berlinie Wschodnim) – niemiecka pisarka.

Swoją pierwszą amatorską sztukę napisała w wieku piętnastu lat. W 1950 zdobyła pierwszą nagrodę w amatorskim konkursie dramatycznym zorganizowanym przez berliński teatr Volksbühne[1]. Po maturze pracowała jako nauczycielka, księgarz i reporterka[2]. Po poronieniu w 1954 próbowała popełnić samobójstwo[1]. W 1960 rozpoczęła pracę w kopalni węgla kamiennego Schwarze Pumpe, gdzie wraz z drugim mężem Siegfriedem Pitschmannem kierowała kołem pisarzy pracujących[2]. W 1965 otrzymała nagrodę Heinrich Mann Prize. W 1968 odmówiła podpisania deklaracji Związku Pisarzy Wschodnioniemieckich popierającej interwencję wojsk Układu Warszawskiego w Czechosłowacji. Miała czterech mężów:

  • Güntera Domnika (1953-1958)
  • Siegfrieda Pitschmanna (1959-1964)
  • Jona K. (1964-1970)
  • Rudolfa Burgartza (od 1971)[1].

Zmarła na raka w wieku 39 lat[3]

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Katja. Eine Liebesgeschichte aus unseren Tagen (1953)
  • Der Legionär (1955)
  • Zwei schreiben eine Geschichte (1955)
  • Die Frau am Pranger (1956)
  • Die Kinder von Hellas (1956)
  • Das Geständnis (1960)
  • Ein Mann steht vor der Tür (1960)
  • Ankunft im Alltag (1961)
  • Sieben Scheffel Salz (1961)
  • Im Kombinat (1963)
  • Die Geschwister (1963)
  • Das grüne Licht der Steppen (1965)
  • Sonntag, den ... (1970)
  • Franziska Linkerhand (nieukończona powieść, 1974, wyd. pol. Franciszka Linkerhand, 1979)
  • Das Mädchen auf der Lotosblume (nieukończona powieść, 2005)

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Biography at the website of the Brigitte Reimann Society
  2. 2,0 2,1 Meid, Volker: Reclams Lexikon der deutschsprachigen Autoren, Stuttgart, 2001
  3. [1]