Bulbine krzewiasta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bulbine krzewiasta
Bulbine frutescens 2.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd szparagowce
Rodzina żółtakowate
Podrodzina złotogłowowe
Rodzaj bulbine
Gatunek bulbine krzewiasta
Nazwa systematyczna
Bulbine frutescens (L.) Willd.
Enum. Pl. 372 1809[2]
Synonimy

Anthericum frutescens L.

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Bulbine krzewiasta[3] (Bulbine frutescens) – gatunek roślin z rodziny żółtakowatych. Naturalnie występuje w republice Południowej Afryki, najliczniej w suchych dolinach Prowincji Przylądkowej Wschodniej. Gatunek rozpowszechniony jako roślina uprawna, sadzona zwłaszcza w ogrodach skalnych[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Sukulent o mięsistych, równowąskich i gładkich (pozbawionych kolców) liściach tworzących przyziemną rozetę. Z rozet tych wyrastają szarawe pędy, często wytwarzające korzenie przybyszowe. Na szczycie pędu wyrasta groniasto rozgałęziony kwiatostan z promienistymi kwiatami o 6 listkach okwiatu. Listki te są żółto-pomarańczowe i tworzą ciekawy efekt barwny z zółtymi i okazałymi pręcikami. Owocem jest niewielka torebka z drobnymi, czarnymi nasionami rozsiewanymi przez wiatr[4].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Żel z liści rośliny aplikuje się zewnętrznie na bóle, skaleczenia, wysypki, spierzchnięte usta, wypryski, liszaje, rzadziej w rwie kulszowej. Korzenie i kłącza bulbine wykorzystywane są do przygotowywania wlewek i płukanek stosowanych na błony śluzowe, w leczeniu takich dolegliwości jak: biegunka i infekcje narządów moczowo-płciowych[5]. W tradycyjnej medycynie ludowej stosowany jest świeżo wyciśnięty żel z liści na: trądzik, bąble, opryszczkę (w ustach i nosie), ukąszenia, swędzenia, wrzody, poparzenia słoneczne, spękania skóry[6].

Wodne i alkoholowe ekstrakty z liści bulbine krzewiastej okazały się być nieaktywne wobec mikroorganizmów patogennych (Staphylococcus aureus, S. epidermidis i Bacillis subtilis) w stężeniu 1 g/dm³[7].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Stevens, P. F. (2001 onwards). Angiosperm Phylogeny Website. Version 9, June 2008 [and more or less continuously updated since.] (ang.). 2001–. [dostęp 2011-02-15].
  2. Bulbine frutescens. W: The Plant List (2010). Version 1 [on-line]. [dostęp 2011-02-15].
  3. Nazwa polska wg Gawryś W.: Słownik roślin zielnych. Kraków: Officina botanica, 2008, s. 42. ISBN 978-83-925110-5-2.
  4. 4,0 4,1 Shireen Harris: Bulbine frutescens (ang.). Free State National Botanical Garden, 2003. [dostęp 2011-02-15].
  5. [ Ernst E (November 2000). "Adverse effects of herbal drugs in dermatology". The British journal of dermatology 143 (5): 923–9]
  6. A biochemical comparison of the in vivo effects of Bulbine frutescens and Bulbine natalensis on cutaneous wound healing, Nalini Pather, Alvaro M. Viljoen, Beverley Kramer, Journal of Ethnopharmacology, Volume 133, Issue 2, 27 January 2011, Pages 364-370
  7. Rabe, T. and van Staden, J. (1997). Antibacterial activity of South African plants used for medicinal purposes. Journal of Ethnopharmacology 56: 81-87