C/1811 F1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
C/1811 F1
Wielka Kometa z 1811 roku
Wielka Kometa z 1811 roku
Odkrywca Honoré Flaugergues
Data odkrycia 25 marca 1811
Nazwy alternatywne Wielka Kometa z 1811
Elementy orbity
Półoś wielka 212,3922051 j.a.
Mimośród 0,995125
Peryhelium 1,035412 j.a.
Aphelium 423,7489983 j.a.
Okres orbitalny ok. 3096 lat
Nachylenie orbity względem ekliptyki 106,9342°
Charakterystyka fizyczna jądra
Średnica 30-40 km
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

C/1811 F1 lub Wielka Kometa z 1811 rokukometa długookresowa, którą można było obserwować gołym okiem w 1811 roku.

Odkrycie i obserwacje komety[edytuj | edytuj kod]

Kometa została odkryta 25 marca 1811 roku przez Honoré’a Flaugerguesa. Znajdowała się ona wtedy w odległości 2,7 j.a. od Słońca. 12 września 1811 roku kometa przeszła przez peryhelium. W październiku osiągnęła maksymalną jasność wynoszącą ok. 0m. Gołym okiem widoczna była przez 260 dni.

O komecie tej wspomina Adam Mickiewicz w Panu Tadeuszu.

Orbita komety[edytuj | edytuj kod]

Wielka Kometa z 1811 roku porusza się po orbicie w kształcie bardzo wydłużonej elipsy o mimośrodzie 0,9951. Peryhelium znajduje się w odległości 1,035 j.a. od Słońca, aphelium zaś aż 423,74 j.a. od niego. Na jeden obieg wokół naszej Dziennej Gwiazdy potrzebuje ok. 3096 lat, nachylenie jej orbity do ekliptyki wynosi 106,93˚.

Właściwości fizyczne[edytuj | edytuj kod]

Kometa wykształciła w czasie maksymalnej aktywności łatwo dostrzegalną komę, dwa warkocze, których długość na firmamencie dochodziła do 60º. Wielkość jądra szacowano na 30-40 km. Było ono wydłużone i charakteryzowało się niezwykle dużą aktywnością; wydzielało duże ilości gazów i pyłów. Pod wieloma względami kometa z 1811 roku przypomina Kometę Hale'a-Boppa.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]