Cachiagijn Elbegdordż

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cachiagijn Elbegdordż
Elbegdorj-2.JPG
Signature of Tsakhiagiin Elbegdorj.svg
Data i miejsce urodzenia 30 marca 1963
Dzereg, Ajmak kobdoski, Mongolska Republika Ludowa
Mongolia Prezydent Mongolii
Przynależność polityczna Partia Demokratyczna
Okres urzędowania od 18 czerwca 2009
Poprzednik Nambaryn Enchbajar
Mongolia Premier Mongolii
Okres urzędowania od 20 sierpnia 2004
do 13 stycznia 2006
Poprzednik Nambaryn Enchbajar
Następca Mijeegombyn Enchbold
Mongolia Premier Mongolii
Okres urzędowania od 23 kwietnia 1998
do 9 grudnia 1998
Poprzednik Mendsajchany Enchsajchan
Następca Dżanlawyn Narancacralt
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Cachiagijn Elbegdordż (mong. Цахиагийн Элбэгдорж, ur. 30 marca 1963 w somonie Dzereg, Ajmak kobdoski,) – mongolski polityk, dwukrotny premier Mongolii, w 1998 oraz w latach 2004-2006. Prezydent Mongolii od 18 czerwca 2009.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Cachiagijn Elbegdordż odebrał staranne wykształcenie dziennikarskie w sowieckiej Wojskowej szkole politycznej we Lwowie (1983-1988). W 2001 studiował w Stanach Zjednoczonych w Uniwersytecie Colorado w Boulder. W 2002 obronił pracę magisterską w John F. Kennedy School of Government w Uniwersytecie Harwarda.

Po powrocie do Mongolii aktywnie włączył się w ruch zmierzający do zamiany dotychczasowego państwa jednopartyjnego w demokrację. Uznanie i popularność zdobył w 1990 roku wygłaszając płomienne antyrządowe przemówienia. W tym też roku został deputowanym Wielkiego Churału Państwowego, lecz zrezygnował w 1994 na znak protestu wobec skandali, jakie wstrząsały wówczas parlamentem.

W 1996 został deputowanym, obejmując również przywództwo Mongolskiej Partii Narodowo-Demokratycznej. W 1998 po raz pierwszy objął tekę premiera. Na to stanowisko został wybrany przez koalicję kilku partii, w której kierowana przez niego Mongolska Partia Narodowo-Demokratycznej była najbardziej liczącym się uczestnikiem. W grudniu 1998 ze względu na skandal finansowy zmuszony został jednak do rezygnacji z urzędu szefa rządu.

Cachiagijn Elbegdordż i Marszałek Senatu Bogdan Borusewicz (2013)

W sierpniu 2004, wyniesiony do władzy dzięki kontrowersyjnym wyborom, ponownie został premierem Mongolii. W połowie stycznia 2006 gabinet Elbegdordża upadł, a na stanowisku premiera zastąpił go Mijeegombyn Enchbold.

W 2008 w czasie kolejnych wyborów parlamentarnych stał na czele opozycyjnej Partii Demokratycznej. Zaraz po zakończeniu głosowania zadeklarował zwycięstwo swojej partii. Po publikacji oficjalnych wyników wyborów, które dawały zwycięstwo Mongolskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej zarzucił władzy fałszerstwa wyborcze. Rozwścieczeni manifestanci udali się do pobliskiej siedziby partii rządzącej, zdewastowali i podpalili budynek Komitetu Centralnego MPLR i sąsiadującą Filharmonię. Przez miasto przetoczyła się fala grabieży banków i sklepów. Obrabowano i podpalono Galerię Narodową, narodowy zespół tańca, Orkiestrę Narodową i siedziby licznych instytucji prywatnych, spalono wiele samochodów prywatnych. Wprowadzono czterodniowy stan nadzwyczajny, do miasta wkroczyło wojsko. Po wyborach Elbegdordż ogłosił odejście z polityki, nie godząc się na koalicję z MPLR został pozbawiony funkcji lidera głównej partii opozycyjnej, ale już po kilku miesiącach wznowił aktywną działalność polityczną.

Prezydent[edytuj | edytuj kod]

24 maja 2009 jako kandydat Partii Demokratycznej wziął udział w wyborach prezydenckich. W kampanii wyborczej wielokrotnie odwoływał się do haseł populistycznych, składał obietnice radykalnego podwyższenia zarobków itd. Zdobył w nich 51,2% głosów poparcia i wygrał z urzędującym prezydentem Nambarynem Enchbajarem, kandydatem Mongolskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej[1]. 18 czerwca 2009 został zaprzysiężony na stanowisku szefa państwa[2]. W 2013 uzyskał reelekcje wygrywając kolejne wybory prezydenckie.

Przypisy

  1. At 12.06 PM on 18th of June 2009, The New President Swears In (ang.). Mongolia-Web, 6 czerwca 2009. [dostęp 18 czerwca 2009].
  2. Mongolia’s new president sworn in (ang.). euronews.net, 18 czerwca 2009. [dostęp 18 czerwca 2009].