Cahokia
Na mapach: 38°39′14″N 90°03′52″W / 38.653888888889, -90.064444444444
Cahokia (pełna oficjalna nazwa Cahokia Mounds State Historic Site) - stanowisko archeologiczne w stanie Illinois (USA), ok. 11 km od St. Louis (Missouri).
Olbrzymi kompleks mieszkalny (ponad 13 km kw.) powstał z niewielkiej rolniczej wioski, założonej przed 900 p.n.e. Na żyznych glebach zalewowych mieszkańcy osady uprawiali kukurydzę. W XI w. mogło w nim mieszkać nawet 40 tysięcy osób[1]. W XII wieku Cahokia przeżywała największy rozkwit a od 1250 rozpoczął się powolny upadek miasta. Wykopaliska rozpoczęte zostały w 1961 roku przez grupę archeologów kierowanych przez Warrena Wittry'ego.
Na terenie Cahokii znajduje się około 100 kopców ziemnych pełniących różne funkcje takie jak : platformy pod budowle, grobowce, znaki graniczne. Największy kopiec zwany Kopcem Mnicha ma wysokość 30 metrów i zajmuje powierzchnię 5,7 ha. Na szczycie tego kopca znajdował się "dom wodza" o wysokości 15 metrów.
W 1982 roku zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Przypisy
- ↑ Agnieszka Krzemińska: Wiecznie na rauszu. Fundamentalny wpływ używek. polityka.pl, 25 września 2012. [dostęp 2012-10-07].
Linki zewnętrzne [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- James Harpur: Święte Miejsca. Warszawa: Wydawnictwo Świat Książki, 1995, s. 112-117. ISBN 83-7129-829-3.
- Paul G. Bahn: Archeologia - Przewodnik. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwo "Arkady" Sp. z o.o., 2006. ISBN 83-213-4293-0.
|
|||||||
