Cashel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cashel
Caiseal Mumhan
Cashel
Państwo  Irlandia
Prowincja Munster
Hrabstwo Południowe Tipperary
Wysokość 61 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

2275
Tablice rejestracyjne TS
Położenie na mapie Irlandii
Mapa lokalizacyjna Irlandii
Cashel
Cashel
Ziemia 52°31′N 7°53′W/52,516667 -7,883333Na mapach: 52°31′N 7°53′W/52,516667 -7,883333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Cashel (irl. Caiseal Mumhan) – miasto leżące w hrabstwie Południowe Tipperary, słynie z najstarszych zabytków Irlandii, siegających czasów przedchrześcijańskich. Wraz z sąsiadami Północne Tipperary i Kilkenny miejsce to stanowi historyczny klejnot południowo-wschodniej Irlandii. Cashel, zwane jeszcze dziś Miastem Królewskim (Cashel of the Kings), nie jest jedynie dawną rezydencją królów Munsteru. To również siedziba episkopatu, wzniesiona na miejscu dawnego ośrodka kultu celtyckiego.W Cashel mieszka 2 274 osób (2011)[1]. Najwyższe wzniesienie w Cashel to Rock of Cashel (61 m n.p.m.)

Historia[edytuj | edytuj kod]

Królewskie Cashel[edytuj | edytuj kod]

Ślady mieszkańców Cashel sprzed epoki chrześcijańskiej już się zatarły. W dawnych czasach wzgórze zapewne służyło za miejsce kultu pogańskiego. Klan Eogahnacta (wywodzący się od galijskiego Eoghan Mora, założyciela królestwa Munsteru) osiadł tam w IV wieku p.n.e. Legenda głosi, że w 370 roku król Corku wybudował w tym miejscu cytadelę. Około roku 450 Święty Patryk, nawracający mieszkańców na chrześcijaństwo, miał tam podobno ochrzcić króla Aengusa, który w ten sposób został pierwszym chrześcijańskim władcą Munsteru, w mieście zaś ustanowił siedzibę biskupa. Cashel pozostawał stolicą królów Munsteru do 1100 roku. Pośród nich były wielkie postaci, takie jak Cormac MacCullinam, król i biskup Cashel, oraz władca lokalnego królestwa w północnej części MunsteruBrian Boruma (Brian Boru), który w 1002 roku został tu koronowany.

Miejsce kultu[edytuj | edytuj kod]

W 1101 roku inny władca, Murtogh O'Brien, przekazał Cashel Kościołowi, ofiarując go Bogu i Świętemu Patrykowi (obecnie jest on patronem Irlandii, jego święto, 17 marca, jest dniem w którym Irlandczycy przypinają znak koniczyny – dawnej świętej rośliny druidów, której misjonarz używał jako symbolu krzyża i Trójcy Świętej). Nowa siedziba biskupów prężnie się rozwijała. Innisfallen, od 1127 roku Cormac Mac Carthy, król Desmondu (lub Des Mumha, północnego Munsteru) kazał wybudować kaplicę i nazwać ją swoim imieniem. W tej samej epoce została wzniesiona okrągła baszta. 6 listopada 1171 roku narodowy synod irlandzki uznał w tym miejscu zwierzchność króla Anglii, Henryka II. Synod ten wprowadził reformy nie tylko w obyczajach kościelnych ale i w jego prawie. W 1494 katedrę ogarnął pożar wzniecony przez Geralda Mora, pana Kildare. W 1647 roku wojska Cromwella dokonały w mieście rzezi trzech tysięcy mieszkańców. W 1774 roku siedzibę katolickich arcybiskupów przeniesiono do Thurles.

Przypisy