Cebula (botanika)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy podziemnego organu u roślin. Zobacz też: inne znaczenia słowa cebula.
Cebule czosnku
Cebule tulipana

Cebula (łac. bulbus) – przekształcony pęd podziemny o funkcji spichrzowej i przetrwalnikowej charakteryzujący się:

  • silnie skróconą łodygą nazywaną piętką,
  • na piętce gęsto osadzone, spichrzowe liście gromadzące substancje zapasowe (np. u tulipana, szafirka),
  • zewnętrzne liście zazwyczaj martwe i skórzaste, tworzą ochronne łuski,
  • na szczycie pąk wierzchołkowy, który w porze wegetacji wyrasta w część nadziemną,
  • w kątach liści znajdują się pąki boczne, z których mogą wykształcić się nowe cebule (forma rozmnażania wegetatywnego).

Cebule mogą być pojedyncze, jak np. u tulipana, liczne, okryte wspólną łuską, jak np. u czosnku pospolitego lub tworzące oddzielne ząbki, jak np. u lilii. Występują głównie u bylin.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski: Słownik botaniczny. Wyd. II, zmienione i uzupełnione. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003, s. 110. ISBN 83-214-1305-6.