Chanat Nachiczewania
| Naxçıvan xanlığı Chanat Nachiczewania |
||||
|
||||
| Stolica | Nachiczewan | |||
| Ustrój polityczny | Chanat | |||
| Uzyskanie samodzielności za zgodą Persji | 1747 | |||
| Wcielenie do Imperium Rosyjskiego | 1828 | |||
| Religia dominująca | islam, chrześcijaństwo | |||
| Pałac chanów | ||||
Chanat Nachiczewania (azr. Naxçıvan xanlığı; prs. خانات نخجوان) - państwo feudalne w południowej części Kaukazu, nominalnie zależne od Persji. Obejmowało tereny obecnej Nachiczewańskiej Republiki Autonomicznej i część ziem Republiki Armenii.
Początkowo terytorium Chanatu Nachiczewania było częścią Chanatu Erywania, później zostało wydzielone w osobny organizm. Krótko po zdobyciu Erywania szach Abbas I Wielki ustanowił Maqsud Sułtana, przywódcę jednego z tureckich plemion, Kangarlu, na gubernatora Nachiczewania. Perskie panowanie było przerwane przez okupację tych ziem przez Imperium osmańskie w latach 1635-6 i 1722-36.
W czasie wojny persko-rosyjskiej lat 1804-13 siły rosyjskie generała Iwana Gudowicza okupowało krótko Nachiczewań, jednak na skutek traktatu w Gulistanie Rosjanie wycofali się. W czasie następnej wojny persko-rosyjskiej, w 1827 roku Abbas Mirza powierzył chanowi Echsanowi obronę twierdzy Abbasabad. Po ciężkich stratach Rosjanie oblegli twierdzę 14 lipca. Eschan potajemnie skontaktował się dowódcą rosyjskim, Iwanem Paskiewiczem, i otworzył przed oblegającymi bramy 22 lipca. Zawarty traktat turkmanczajski z 1828 roku stanowił, że chanat staje się częścią Rosji, natomiast dotychczasowy chan został uposażony jako gubernator Nachiczewania i stopniem generała-majora.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- William Bayne Fisher, Peter Avery, Ilya Gershevitch, Gavin Hambly, Charles Melville. The Cambridge History of Iran: From Nadir Shah to the Islamic Republic. Cambridge University Press, 1991. ISBN 0-521-20095-4, 9780521200950
- Hewsen, Robert H. Armenia: a Historical Atlas. Chicago, IL: University of Chicago Press, 2001, map 149.
- Bournoutian, George A. (1992). The Khanate of Erevan Under Qajar Rule, 1795-1828. p. 32.
- a b c d e Oberling, P. "Kangarlu". Encyclopedia Iranica. Retrieved 2009-02-01.
- Записки о службе генерал-фельдмаршала графа И. В. Гудовича, составленные им самим
- a b Ekbal, Kamran. "ʿAbbāsābād (2)". Encyclopedia Iranica. Retrieved 2009-02-01.
- Иванов Р. Н. Именем Союза Советских… Жизнь и гибель комбрига Нахичеванского. — М.: Герои Отечества, 2007.
- Hewsen, Robert H. (2001). Armenia: a Historical Atlas. Chicago, IL: University of Chicago Press. p. 173. ISBN 0-226-33228-4.
- Villari, Luigi (1906). Fire and Sword in the Caucasus. London: T. F. Unwin. pp. 266-268. ISBN 0-7007-1624-6.
- Иванов Р. Н. (2007). Именем Союза Советских… Жизнь и гибель комбрига Нахичеванского.. Moscow: Герои Отечества. OCLC 351718188.
- Azerbaijani Soviet Encyclopedia, Baku, 1983, vol. 7, p. 176
- George A. Bournoutian (1998). Russia and the Armenians of Transcaucasia, 1797-1889. p. 516. ISBN 1-56859-068-7.
- Martijn Theodoor Houtsma, et al., eds., ed. "Nakhcuwan". Encyclopaedia of Islam. Brill Publishers. OCLC 8096647.