Chanat Nachiczewania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Naxçıvan xanlığı
Chanat Nachiczewania
Chanat Erywania 1854 - 1858 Imperium Rosyjskie
Położenie
Stolica Nachiczewan
Ustrój polityczny Chanat
Uzyskanie samodzielności za zgodą Persji 1747
Wcielenie do Imperium Rosyjskiego 1828
Religia dominująca islam, chrześcijaństwo
Mapa
Pałac chanów

Chanat Nachiczewania (azr. Naxçıvan xanlığı; prs. خانات نخجوان) - państwo feudalne w południowej części Kaukazu, nominalnie zależne od Persji. Obejmowało tereny obecnej Nachiczewańskiej Republiki Autonomicznej i część ziem Republiki Armenii.

Początkowo terytorium Chanatu Nachiczewania było częścią Chanatu Erywania, później zostało wydzielone w osobny organizm. Krótko po zdobyciu Erywania szach Abbas I Wielki ustanowił Maqsud Sułtana, przywódcę jednego z tureckich plemion, Kangarlu, na gubernatora Nachiczewania. Perskie panowanie było przerwane przez okupację tych ziem przez Imperium osmańskie w latach 1635-6 i 1722-36.

W czasie wojny persko-rosyjskiej lat 1804-13 siły rosyjskie generała Iwana Gudowicza okupowało krótko Nachiczewań, jednak na skutek traktatu w Gulistanie Rosjanie wycofali się. W czasie następnej wojny persko-rosyjskiej, w 1827 roku Abbas Mirza powierzył chanowi Echsanowi obronę twierdzy Abbasabad. Po ciężkich stratach Rosjanie oblegli twierdzę 14 lipca. Eschan potajemnie skontaktował się dowódcą rosyjskim, Iwanem Paskiewiczem, i otworzył przed oblegającymi bramy 22 lipca. Zawarty traktat turkmanczajski z 1828 roku stanowił, że chanat staje się częścią Rosji, natomiast dotychczasowy chan został uposażony jako gubernator Nachiczewania i stopniem generała-majora.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • William Bayne Fisher, Peter Avery, Ilya Gershevitch, Gavin Hambly, Charles Melville. The Cambridge History of Iran: From Nadir Shah to the Islamic Republic. Cambridge University Press, 1991. ISBN 0-521-20095-4, 9780521200950
  • Hewsen, Robert H. Armenia: a Historical Atlas. Chicago, IL: University of Chicago Press, 2001, map 149.
  • Bournoutian, George A. (1992). The Khanate of Erevan Under Qajar Rule, 1795-1828. p. 32.
  • a b c d e Oberling, P. "Kangarlu". Encyclopedia Iranica. Retrieved 2009-02-01.
  • Записки о службе генерал-фельдмаршала графа И. В. Гудовича, составленные им самим
  • a b Ekbal, Kamran. "ʿAbbāsābād (2)". Encyclopedia Iranica. Retrieved 2009-02-01.
  • Иванов Р. Н. Именем Союза Советских… Жизнь и гибель комбрига Нахичеванского. — М.: Герои Отечества, 2007.
  • Hewsen, Robert H. (2001). Armenia: a Historical Atlas. Chicago, IL: University of Chicago Press. p. 173. ISBN 0-226-33228-4.
  • Villari, Luigi (1906). Fire and Sword in the Caucasus. London: T. F. Unwin. pp. 266-268. ISBN 0-7007-1624-6.
  • Иванов Р. Н. (2007). Именем Союза Советских… Жизнь и гибель комбрига Нахичеванского.. Moscow: Герои Отечества. OCLC 351718188.
  • Azerbaijani Soviet Encyclopedia, Baku, 1983, vol. 7, p. 176
  • George A. Bournoutian (1998). Russia and the Armenians of Transcaucasia, 1797-1889. p. 516. ISBN 1-56859-068-7.
  • Martijn Theodoor Houtsma, et al., eds., ed. "Nakhcuwan". Encyclopaedia of Islam. Brill Publishers. OCLC 8096647.