Chanat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Chanat – dawna, wschodnia forma monarchii, w której panujący władca nosił dziedziczny tytuł chana[1]. Określenie pochodzenia mongolskiego lub tureckiego pojawiło się w starożytności. Chanat mógł być podporządkowany innym chanatom lub być częścią kaganatu lub (w erze nowożytnej) sułtanatu.

Państwo zorganizowane w chanat budowało miasta, w przeciwieństwie do kaganatu (w pierwotnej formie, np. Rouran, Turkuci)[2].

Chanat był najbardziej rozpowszechnionym rodzajem monarchii we wschodniej Europie i Azji. Nazwa ta stosowana była najczęściej do określenia państw mongolskich lub tatarskich. Jej odpowiednikiem w krajach prawosławnych było carstwo, natomiast w Europie Zachodniej - królestwo.

Chanaty[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Mirosław Jarosz Słownik Wyrazów Obcych, red. Irena Kamińska-Szmaj, wyd. Europa 2001 ISBN 83-87977-08-X
  2. Ludwik Bazylow, Historia Mongolii, wyd. Ossolineum, 1981, s. 49 ISBN 83-04-00608-1
  3. L. Bazylow, Historia Mongolii..., s. 55-56
  4. L. Bazylow, Historia Mongolii..., s. 69
  5. L. Bazylow, Historia Mongolii..., s. 70-95
  6. L. Bazylow, Historia Mongolii..., s. 91
  7. L. Bazylow, Historia Mongolii..., s. 138-159
  8. L. Bazylow, Historia Mongolii..., s. 138, 150, 152
  9. L. Bazylow, Historia Mongolii..., s. 138
  10. L. Bazylow, Historia Mongolii..., s. 415
  11. L. Bazylow, Historia Mongolii..., s. 208