Charlotta Hanowerska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Charlotta Hanowerska
Księżniczka Królewska, Królowa Wirtembergii
Charlotta Hanowerska
Królowa Wirtembergii
Okres panowania od 1768
do 1814
Następczyni Katarzyna Pawłowna Romanowa
Dane biograficzne
Dynastia hanowerska
Urodzona 29 września 1766
Buckingham Palace
Zmarła 5 października 1828
Pałac Ludwigsburg
Ojciec Jerzy III Hanowerski
Matka Charlotta Mecklenburg-Strelitz
Mąż Fryderyk I Wirtemberski

Charlotta Augusta Matylda Hanowerska (ur. 29 września 1766 Buckingham Palace - zm. 5 października 1828 Pałac Ludwigsburg) - Księżniczka Królewska, królowa Wirtembergii.

Córka króla Wielkiej Brytanii Jerzego III i Charlotty Mecklenburg-Strelitz.

18 maja 1797 roku w kaplicy St. James's Palace poślubiła księcia Fryderyka Wirtemberskiego, najstarszego syna księcia Wirtembergii Fryderyka Eugeniusza i Doroty Fryderyki Hohenzollern. Fryderyk był wcześniej żonaty z Augustą Karoliną Welf, córką księcia Brunszwiku-Wolfenbüttel Karola Wilhelma i księżniczki Augusty Charlotty Hannowerskiej (siostry króla Jerzego III). Z pierwszego małżeństwa miał czwórkę dzieci w tym dwóch synów. Fryderyk i Charlotta mieli tylko jedną córkę zmarłą przy narodzinach.

Siedem miesięcy po ślubie umiera ojciec Fryderyka, tym samym zostaje on księciem Wirtembergii. W 1800 roku armia francuska zajmuje księstwo, a para książęca udaje się do Wiednia. Książę przekazuje tereny Montbéliard Francji w zamian otrzymuje tytuł elektora. W związku z rozpadem Świętego Cesarstwa 1 stycznia 1806 otrzymuje tytuł królewski nadany przez Napoleona I. Charlotta zostaje pierwszą królową Wirtembergii. Sojusz z Napoleonem oznacza de facto wojnę z ojcem Charlotty królem Jerzym III. W 1813 roku Fryderyk przystępuję do VI koalicji, dzięki pomocy szwagra księcia regenta Jerzego. Mąż Charlotty umiera w 1816 roku. Jako królowa wdowa mieszka w pałacu Ludwigsburg gdzie odwiedzają ją: siostry Elżbieta Hanowerska i Augusta Zofia Hanowerska oraz bracia Edward, książę Kentu, August, książę Sussex i Adolf Hanowerski, książę Cambridge.

W 1819 roku została matką chrzestną (per procura) księżniczki Aleksandryny Wiktorii Hanowerskiej, córki księcia Edwarda Hanowerskiego i Wiktorii Sachsen-Coburg-Saalfeld; późniejszej królowej Wiktorii Hanowerskiej.

W 1827 roku udała się po raz pierwszy od czasu ślubu do Wielkiej Brytanii, gdzie przeszła operację usunięcia obrzęku.