Charlotte Grimaldi

Charlotte Grimaldi
księżna Monako
Dane biograficzne
Dynastia	Grimaldi
Urodzona	30 września 1898 Konstantyna
Zmarła	15 listopada 1977 Paryż
Ojciec	Ludwik II Grimaldi
Matka	Maria Louvet
Mąż	Pierre de Polignac
Dzieci	Antoinette Grimaldi Rainier III Grimaldi
Odznaczenia

Charlotte Grimaldi, wcześniej Louvet, księżna Valentinois (Charlotte Louise Juliette Grimaldi, ur. 30 września 1898 w Konstantynie, Algieria, zm. 15 listopada 1977 w Paryżu), członkini monakijskiej rodziny książęcej, nieślubna córka księcia Ludwika II Grimaldi i Marii Julietty Louvet.

Powiązania rodzinne

Charlotte urodziła się 30 września 1898 w Konstantynie w Algierii, ojczyźnie jej matki. W dniu narodzin otrzymała po matce nazwisko Louvet. Jej rodzicami byli Ludwik II Grimaldi, książę Monako oraz Marie Juliette Louvet, algierska piosenkarka kabaretowa. Miała dwoje starszego przyrodniego rodzeństwa z małżeństwa matki, Jerzego i Małgorzatę. Jej dziadkami ze strony ojca byli Karol III Grimaldi, książę Monako i jego żona, Maria Wiktoria Hamilton, późniejsza hrabina Tolna.

Małżeństwo i rodzina

Ojciec Ludwik II Grimaldi zaaranżował małżeństwo swojej córki z Piotrem de Polignac, hrabią Polignac, który otrzymał tytuły księcia Valentinois i księcia Monako, ponadto przyjął nazwisko Grimaldi. Ślub cywilny odbył się 18 marca 1920, a kościelny następnego dnia. Małżonkowie doczekali się dwójki dzieci: księżnej Antoinette (ur. 1920, zm. 2011) i księcia Rainiera III (ur. 1923, zm. 2005). Małżeństwo nie należało do szczęśliwych; para pozostawała w separacji od 20 marca 1930, kiedy to Charlotte zostawiła męża i zamieszkała ze swoim włoskim kochankiem. Rozwód nastąpił 18 lutego 1933.

Księżna w ciągu dalszych lat swojego życia związana była z byłym francuskim złodziejem biżuterii Rene Girierem, znanym jako Rene la Canne.

Na cześć księżnej jej imię noszą jej prawnuczki: Charlotte Marie Pomeline Casiraghi i Alexandra Charlotte Ulrike Maryam Virginia Hanowerska.

Potomkowie

Dzieci

• baronowa Antoinette de Massy (ur. 28 grudnia 1920, zm. 18 marca 2011)
• książę Rainier III Grimaldi (ur. 31 maja 1923, zm. 6 kwietnia 2005)

Wnuki

• baronowa Elżbieta de Massy-de Lusignan, córka Antoinette (ur. 13 stycznia 1947)
• baron Krystian de Massy, syn Antoinette (ur. 17 stycznia 1949)
• baronowa Krystyna de Massy-Leroy, córka Antoinette (ur. 8 lipca 1951, zm. 15 lutego 1989)
• księżna Karolina Hanowerska, córka Rainiera (ur. 23 stycznia 1957)
• książę Albert II Grimaldi, syn Rainiera (ur. 14 marca 1958)
• księżna Stefania Grimaldi, córka Rainiera (ur. 1 lutego 1965)

Prawnuki

• dama Letycja de Brouwer, córka Krystiana (ur. 16 maja 1971)
• Sebastian Knecht, syn Krystyny (ur. 24 sierpnia 1972)
• baron Jan Taubert Natta, syn Elżbiety (ur. 3 czerwca 1974)
• Andrea Casiraghi, syn Karoliny (ur. 8 czerwca 1984)
• Melania de Lusignan, córka Elżbiety (ur. 18 stycznia 1985)
• Charlotte Casiraghi, córka Karoliny (ur. 3 sierpnia 1986)
• Pierre Casiraghi, syn Karoliny (ur. 5 września 1987)
• Brice de Massy, adoptowany syn Krystiana (ur. 2 listopada 1987)
• Jaśmina Grimaldi, córka Alberta (ur. 4 marca 1992)
• Ludwik Ducruet, syn Stefanii (ur. 26 listopada 1992)
• Paulina Ducruet, córka Stefanii (ur. 4 maja 1994)
• Kamila Gottlieb, córka Stefanii (ur. 12 lipca 1998)
• baron Antoine de Massy, syn Krystiana (ur. 15 stycznia 1997)
• księżna Aleksandra Hanowerska, córka Karoliny (ur. 20 lipca 1999)
• Aleksander Coste, syn Alberta (ur. 24 sierpnia 2003)

Księżna Monako

W 1911 roku w księstwie wybuchł kryzys władzy. Ojciec Charlotte, Ludwik II Grimaldi, przyszły książę, nie posiadał legalnego potomka, a zatem swojego następcy. W przypadku jego bezpotomnej śmierci tron trafiłby w ręce jego kuzyna Wilhelma. Ludwik zdecydował o uznaniu i adopcji swojego jedynego dziecka. W 1918 roku Charlotte otrzymała nazwisko Grimaldi i wszystkie prawa do dziedziczenia tronu. Po śmierci swojego dziadka Karola III Grimaldi została następczynią tronu.

Była nią aż do 1944 roku, kiedy w porozumieniu ze swoim ojcem zrzekła się wszystkich praw do bycia głową państwa na rzecz swojego syna, Rainiera III. W tym samym czasie księstwo było okupowane przez Niemców i Amerykanów. Decyzja matki wzbudziła niezadowolenie jej córki, Antoinette, która również miała ochotę zająć miejsce na tronie i później przez wiele lat walczyła o to z bratem. W Monako uznawano jednak prawo primogenitury - dziedziczenie z pierwszeństwem męskich członków rodziny.

W późniejszych latach życia ukończyła studia z pracy specjalnej. Po objęciu tronu przez jej syna w 1949 roku wyprowadziła się do rodzinnej posiadłości w Marchais niedaleko Paryża. Zmarła w stolicy Francji 15 listopada 1977 roku, trzynaście lat po śmierci jej byłego męża, Piotra de Polignac. Została pochowana w Monako.