Charlene Grimaldi

Charlene Grimaldi Jej Książęca Wysokość Księżna Monako
Księżna Monako
Okres panowania	od 1 lipca 2011
Żona	Alberta II Grimaldi
Poprzedniczka	Grace Grimaldi
Dane biograficzne
Dynastia	Grimaldi
Urodzona	25 stycznia 1978 Bulawayo
Ojciec	Michael Kenneth Wittstock
Matka	Lynette Humbertstone
Mąż	Albert II Grimaldi
Odznaczenia

Charlene Grimaldi, księżna Monako, księżna Valentinois, hrabina Polignac, markiza Baux (Charlene Lynette Wittstock, ur. 25 stycznia 1978 w Bulawayo, Rodezja, obecnie Zimbabwe), południowoafrykańska pływaczka, olimpijka, modelka, od 1 lipca 2011 księżna Monako jako żona księcia Alberta II.

Dzieciństwo i młodość

Charlene Lynette Wittstock urodziła się 25 stycznia 1978 w Bulawayo, w ówczesnej Rodezji (obecnie Zimbabwe). Jest córką Michaela Kennetha Wittstock (ur. 8 lutego 1948) i Lynette Wittstock, z domu Humbertstone (ur. 1959), byłej trenerki pływania. Charlene ma dwóch młodszych braci: Garetha (ur. 1980) i Seana (ur. 1983). Jej rodzina przeprowadziła się do Republiki Południowej Afryki w 1989, kiedy przyszła księżna miała dwanaście lat. Przez trzy lata Wittstock była uczennicą Tom Newby Primary School w Benoni w pobliżu Johannesburga.

Rodzina Wittstock jest pochodzenia niemieckiego; prapradziadkowie Charlene: Martin Gottlieb Wittstock i Louise Wittstock wyemigrowali do Republiki Południowej Afryki z niemieckiej części Pomorza w 1861 roku, aby uciec przed problemami. W Afryce niepowodzeniem zakończyły się podjęte przez nich próby poszukiwania diamentów. Ich syn, Heinrich Carl Wittstock poślubił Olive Florence Caldwell, która była Angielką. Mieli syna, Dudleya Kennetha Wittstock (dziadka Charlene), który ożenił się również z kobietą angielskiego pochodzenia, Sylvią Fagan Nicolson.

Kariera pływacka

Charlene Wittstock była członkinią południowoafrykańskiej sztafety kobiecej na dystansie 4 x 100 m podczas letnich igrzysk olimpijskich w Sydney (2000), która zakończyła swój wyścig na piątym miejscu. Zajęła szóstą lokatę podczas mistrzostw świata w pływaniu w Moskwie (2002) w konkurencji na 200 metrów stylem motylkowym. Opuściła swój mieszczący się w Durbanie klub pływacki, aby przystąpić do zespołu uniwersytetu w Pretorii. Nigdy nie ukończyła tego uniwersytetu.

We wrześniu 2002 roku uczestniczyła w Igrzyskach Wspólnoty Narodów, odbywających się w Manchesterze. Na dystansie 50 metrów stylem grzbietowym ustanowiła czasem 29.18 rekord swojego kraju na długim basenie, który do tej pory nie został poprawiony.

Zdecydowała się opuścić Pretorię w styczniu 2005 i powrócić do Durbanu. Następnie wyjechała do KwaZulu - Natal, położonego na północnym wybrzeżu, gdzie rozpoczęła współpracę z Brannislavem Ivkoviciem. 13 kwietnia 2007 odzyskała tytuł mistrzyni swojego kraju na dystansie 50 m stylem motylkowym.

Wittstock planowała wziąć udział w letnich igrzyskach olimpijskich w Pekinie (2008), ale nie uzyskała kwalifikacji. Wcześniej nie startowała w zawodach przez osiemnaście miesięcy z powodu kontuzji ramienia. Zakończyła karierę pływacką przed ślubem z księciem Monako, aby móc skupić się na obowiązkach wynikających z pełnienia roli księżnej.

Małżeństwo i rodzina

Charlene Wittstock poznała księcia Alberta w 2000 roku podczas turnieju pływackiego Mare Nostrum w Monako. Albert był wówczas następcą monakijskiego tronu, a zasiadał na nim jego ojciec, Rainier III Grimaldi. Po raz pierwszy para oficjalnie pojawiła się podczas ceremonii otwarcia zimowych igrzysk olimpijskich w Turynie w 2006 roku.

Już w trakcie związku Charlene z Albertem wyszło na jaw, że ma on dwoje nieślubnych dzieci. Starsza córka, Jaśmina Grimaldi (ur. 1992) jest owocem jego romansu z Tamarą Rotolo (oficjalnie dwór poinformował o tym 31 maja 2006), a młodszy syn Alexandre Coste urodził się w 2005 roku, a jego matką jest afrykańska stewardessa Nicole Coste. Żadne z tych dzieci, jako nieślubni potomkowie, nie ma praw do dziedziczenia tronu Monako.

W czerwcu 2010 roku Charlene i Albert pojawili się razem na ceremonii zaślubin księżnej Wiktorii i Daniela Westlinga. 23 czerwca 2010 ogłosili oficjalnie swoje zaręczyny. Wittstock, wychowana jako protestantka, przyjęła wiarę rzymskokatolicką, pomimo, że nie wymaga tego Konstytucja Monako. Nauczyła się dworskiego protokołu europejskiego.

Ślub miał się pierwotnie odbyć w dniach 8 i 9 lipca 2011, ale został przeniesiony na wcześniejszy termin z powodu zbieżności z terminem planowanego w Durbanie spotkania Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (w działalność którego obydwoje narzeczeni są zaangażowani). Para planowała wziąć udział w tym spotkaniu, ponadto prezes komitetu był jednym z gości zaproszonych na wesele, a pierwsza podróż zagraniczna Charlene jako księżnej Monako miała się odbyć do jej ojczyzny.

W kwietniu narzeczeni wzięli udział w uroczystościach ślubnych księcia Williama z Catherine Middleton, ogłoszonym największym ślubem roku na świecie.

Charlene Wittstock została żoną Alberta II Grimaldi 1 lipca 2011 po ceremonii cywilnej, która odbyła się w Sali Tronowej Pałacu Książęcego w Monako. Świadkami młodej pary zostali Christopher Levine (kuzyn księcia ze strony matki, księżnej Grace Kelly) i Donatella Knecht de Massy (żona kuzyna księcia Alberta ze strony ojca, Rainiera III).

Ślub kościelny miał miejsce następnego dnia, a w odróżnieniu od innych wesel w rodzinach królewskich, odbył się przed wejściem do katedry. Ceremonii przewodził arcybiskup Monako, Bernard Barsi. Przyjęcie miało miejsce w monakijskiej operze.

Po ślubie Charlene Wittstock otrzymała oficjalny tytuł: Jej Książęca Wysokość Księżna Monako; ostatnią osobą noszącą ten tytuł była jej nieżyjąca teściowa, Grace Kelly. Jednocześnie zaślubiny Alberta z Charlene ogłoszono największym wydarzeniem w Monako od pięćdziesięciu pięciu lat, czyli od dnia ślubu Grace z księciem Rainierem.

Księżna Monako

Pierwszą wspólną wizytę para książęca odbyła już kilka dni po zaślubinach. Pojechali do Durbanu, gdzie uczestniczyli w posiedzeniu Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego oraz spotkali się z prezydentem Jacobem Zuma. Księżna Charlene odwiedziła również Kapsztad, gdzie wspomagała fundację pomagającą ludziom z wirusem HIV i chorobą AIDS.

W ciągu pierwszych miesięcy po ślubie, Charlene uczestniczyła w wielu dorocznych wydarzeniach, odbywających się w Monako, ale po raz pierwszy jako księżna. W sierpniu 2011 wraz z małżonkiem wzięli udział w Balu Czerwonego Krzyża, w lutym 2012 byli gośćmi 84. ceremonii wręczenia Oscarów w Hollywood, w marcu pojawili się na tradycyjnym Monaco Rose Ball. Wiosną wręczali nagrody finalistom tenisowego turnieju Monte-Carlo Rolex Masters oraz najlepszym kierowcom Grand Prix Monako Formuły 1.

18 maja 2012 para książęca uczestniczyła w obiedzie, wydanym przez brytyjski dwór królewski z okazji jubileuszu panowania królowej Elżbiety II. Kilka dni później Charlene zasiadła na trybunach stadionu w Monako, gdzie odbył się charytatywny mecz pomiędzy drużyną Gwiazd Monte Carlo (w składzie której znalazł się jej mąż oraz jego siostrzeńcy, Pierre Casiraghi i Ludwik Ducruet, a ekipą Formuły 1 (na czele z Michaelem Schumacherem, Felipe Massą, Nico Rosbergiem i Fernando Alonso).

27 lipca wraz z księciem Albertem wzięła udział w ceremonii otwarcia letnich igrzysk olimpijskich w Londynie. 10 sierpnia poleciała do ojczystej Republiki Południowej Afryki, by w towarzystwie rodziców i braci uczestniczyć w urodzinach babci, Sylvii Wittstock. Spotkała się również z Chadem Le Clos, pływakiem, który w Londynie zdobył złoty medal olimpijski. 29 sierpnia towarzyszyła mężowi podczas ceremonii otwarcia letnich igrzysk paraolimpijskich w stolicy Wielkiej Brytanii. 10 października para książęca złożyła oficjalną wizytę burmistrzowi Florencji, gdzie wzięli udział w balu, z którego dochód został przeznaczony na rzecz fundacji Alberta. 15 października pojechali na Litwę, gdzie w Wilnie spotkali się z tamtejszą prezydent, minister obrony narodowej i premierem. Od 17 do 19 października przebywali w Polsce, gdzie zostali podjęci przez prezydenta Bronisława Komorowskiego i pierwszą damę Annę Komorowską. W Warszawie odwiedzili Grób Nieznanego Żołnierza i zjedli obiad w towarzystwie wicepremiera Waldemara Pawlaka. W Krakowie spotkali się z prezydentem miasta i książę Albert wygłosił wykład w siedzibie Uniwersytetu Jagiellońskiego. Na zakończenie wizyty zwiedzili obóz Auschwitz-Birkenau. W listopadzie 2012 została ogłoszona prezydentem organizacji Monako przeciw Autyzmowi (Monaco against Autism, MONAA).

12 stycznia 2013 Charlene wraz z mężem wzięła udział w specjalnej audiencji u papieża Benedykta XVI. Księżna wystąpiła w białej sukni, a następnie oficjalnie potwierdzono, że otrzymała przywilej privilège du blanc, pozwalający jej nosić biały kostium w obecności głowy Kościoła katolickiego. Przywilej ten posiada tylko kilka kobiet i są to małżonki katolickich monarchów europejskich: królowa Hiszpanii Zofia Burbon, królowa Belgów Paola Koburg, królowa Belgii Fabiola Koburg i wielka księżna Luksemburga Maria Teresa Burbon-Parmeńska. Było to pierwsze spotkanie Charlene z papieżem. Jej mąż odwiedzał Watykan już trzykrotnie (1997, 2005 i 2009), podobnie jej bratowa, księżna Karolina (1997) oraz teściowie, książę Rainier i księżna Grace (1957 u papieża Piusa XII, 1959 u papieża Jana XXIII i w 1974 u papieża Pawła VI).

Wizyty zagraniczne

Księżna Charlene towarzyszyła swojemu mężowi w oficjalnych wizytach zagranicznych.

Data	Miejsce	Miasta	Osoby, z którymi spotkała się księżna
17 października 2011	Nowa Zelandia	Auckland, Christchurch	John Key
24 października 2011	Nepal	Dhuseni
18 maja 2012	Wielka Brytania	Londyn	obchody jubileuszu panowania królowej Elżbiety II
9 lipca 2012	Niemcy	Berlin	Joachim Gauck, Daniela Schadt, Guido Westerwelle, Wolfgang Schäuble
10 października 2012	Włochy	Florencja	Matteo Renzi
15 października 2012	Litwa	Wilno	Dalia Grybauskaitė, Andrius Kubilius, Audronius Ažubalis
17 października 2012	Polska	Warszawa, Kraków	Bronisław Komorowski, Anna Komorowska, Waldemar Pawlak, Jacek Majchrowski
11 marca 2013	Palau	Ngerulmud	Tommy Esang Remengesau

Fundacja Księżnej Charlene

W grudniu 2011 księżna ogłosiła powstanie fundacji, nazwanej własnym imieniem. Jej działalność rozpoczęła się w styczniu 2012 roku, a głównym celem ma być "pomaganie potrzebującym na pięciu kontynentach". Wiceprezydentem organizacji jest książę Albert. Charlene rozpoczęła swoje podróże, mające za zadanie realizować założenia fundacji. W marcu 2012 odwiedziła Australię - otworzyła wystawę w Bendigo poświęconą jej tragicznie zmarłej teściowej, księżnej Grace, odwiedziła centrum sportowe w Melbourne i tamtejszy Monaco House. Kilka dni później złożyła wizytę w szkole specjalnej w Szanghaju.

W lutym 2013 ogłoszono, że w najbliższym czasie organizacja skupiać się będzie na wspieraniu projektów sportowych, zwłaszcza dotyczących rugby, wspieraniu młodych i utalentowanych sportowców, którym do rozwinięcia kariery brakuje środków finansowych i przyznawaniu im stypendiów sportowych, a także na edukacji dzieci i młodzieży w zakresie bezpiecznego zachowania w wodzie w celu uniknięcia wypadków utonięć.

Odznaczenia

17 listopada 2012 księżna Charlene otrzymała monakijskie odznaczenie, Krzyż Wielki Orderu Świętego Karola. Pierwszym zagranicznym wyróżnieniem została odznaczona następnego dnia w Polsce, kiedy to prezydent Bronisław Komorowski przyznał jej Krzyż Wielki Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.

Lista odznaczeń przyznanych księżnej Charlene:

Data	Państwo	Osoba przyznająca	Odznaczenie
17 listopada 2012	Monako	Albert II Grimaldi	Krzyż Wielki Orderu Świętego Karola
18 listopada 2012	Polska	Bronisław Komorowski	Krzyż Wielki Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej

Tytuły

Od	do	Tytuł
25 stycznia 1978	1 lipca 2011	Panna Charlene Lynette Wittstock
1 lipca 2011	nadal	Jej Książęca Wysokość Księżna Monako, markiza Baux

Linki zewnętrzne

• Charlene Wittstock Biography and Olympic Results (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 17 czerwca 2011].